Michaela heeft de Duitse jaarcollectie van 2012 compleet en gaat in 2013 door met verzamelen. Vorige week verscheen alweer de eerste postzegel van 2013. Deze is gewijd aan de Duitse impressionist Max Liebermann (1847-1835) In 1880 reisde hij naar Nederland en schilderde o.a. in het Brabantse Dongen. Het schilderij Die Rasenbleiche dat op de postzegel staat afgebeeld, schilderde hij in 1882 in het Noord-Hollandse Laren.

Neue Portowerte 2013 [ philatelie.deutschepost.de ]

Twee jaar geleden bezochten we de Würzburger Residenz en maakten daar kennis met het levenswerk van de man die vroeger op het 50DM biljet stond, Balthasar Neumann. Hij was een selfmade man, van oorsprong kanonnengieter, maar zou de grootste architect van de late barok en rococo in Duitsland worden. De Italiaanse schilder Tiepolo, die in de prins-bisschoppelijke residentie de wereldberoemde fresco’s schilderde, beeldde de bouwmeester af in zijn trappenhuis, gezeten op een kanon.

Neumann‘s laatste grote werk was de kloosterkerk Vierzehnheiligen Toen de kerk eindelijk werd voltooid, was Balthasar Neumann al bijna twintig jaar dood. Er was dertig jaar aan gebouwd van 1743 tot 1772, de tijd dat het rococo halverwege de achttiende eeuw in de mode was. Markus Grimm schreef een historische roman over het leven van Balthasar Neumann.

Balthasar Neumann, Architekt der Ewigkeit von Markus Grimm
 
Würzburg, am 19. August 1753
Der berühmte Würzburger Stadtbaumeister und Architekt Balthasar Neumann ist im Alter von 66 Jahren gestorben. In der Stadt herrscht Betroffenheit über den Tod des beliebten Mitbürgers. Auch bei dem Wirt einer Würzburger Weinstube, die der Baumeister gern besucht hat. Am Abend dieses Tages bekommt er zu später Stunde unerwartet Besuch von einem auswärtigen Fremden, den mit Neumann eine besondere Geschichte verbindet – der aber nun zu spät gekommen ist. Beim nächtlichen Wein entspinnt sich ein Gespräch zwischen dem Wirt, der Neumann persönlich kennengelernt hat, und dem Fremden, der nur seine Bauwerke kennt. In Rückblenden begeben sie sich an Neumanns Orte, besuchen seine Bauwerke, begegnen Fürsten, nehmen Teil an Reisen und Planungen, erleben seine Geschichte – und erwecken ihn so wieder zum Leben. Am Ende beginnen beide zu verstehen, wer dieser Mensch war, worin sein Genie bestand, seine Vision und überragende Leistung – und der Leser entdeckt seine Bedeutung für ganz Mainfranken und weit darüber hinaus – die Bedeutung Balthasar Neumanns, der einst als Glockengießer seine böhmische Heimat verließ und in Würzburg zum größten Baukünstler des Barock wurde.
 
Bron: balthasarneumann.de

Op de blog villalarepubblica las ik een uitvoerige beschrijving van Neumann‘s trappenhuis naar de hemel.

balthasarneumann.de

Op 14 oktober was het 68 jaar geleden dat veldmaarschalk Erwin Rommel door Hitler tot zelfmoord werd gedwongen. De ARD zond donderdag de televisiefilm Rommel uit en aansluitend een documentaire over hem. Deze documentaire werpt nieuw licht op Rommel en probeert de vraag te beantwoorden of hij tijdens zijn verblijf in Frankrijk in 1944 nu wel of niet betrokken was bij de samenzwering tegen Hitler. Vast staat in ieder geval dat er in 1942 al barstjes in zijn relatie met de Führer waren gekomen.

In 1939 had Rommel in Praag de vesting veroverd en met zijn hybris grote indruk op Hitler gemaakt. Hij bewees zich als een zeer aanvallende generaal, als dé man die Hitler nodig had in zijn Blitzkrieg. Rommel was zelf gefascineerd door de persoonlijkheid van Hitler. In 1934 hadden ze elkaar tijdens een ceremonie in Goslar voor het eerst ontmoet. Beiden hadden in de Eerste Wereldoorlog gevochten en Rommel was zelfs onderscheiden met de Pour le Mérite. Hitler verzamelde veteranen om zich heen die zich in de Eerste Wereldoorlog bijzonder dapper gedragen hadden en maakte hen tot zijn hoge officieren. Ze bereidden zich voor op een revanche, een hervatting van de Eerste Wereldoorlog, ditmaal wéll met de Duitse eindzege.

Nog vóór de inval in Polen werd Rommel op 1 augustus 1939 tot generaal-majoor benoemd. Na de overwinning in Polen werd Rommel bevelhebber van de zevende pantserdivisie en tijdens de inval in Frankrijk bewees hij zich weer als aanvallend generaal. Hitler was zo enthousiast over zijn generaal dat hij hem het opperbevel gaf in Noord-Afrika. Hier vestigde Rommel definitief zijn naam als de woestijnvos. Een mythe was geboren. Propagandaminister Goebbels maakte van hem een volksheld. Net als van filmsterren verschenen er overal plaatjes van Rommel. Hij had er ook de juiste kop voor.

Maar na de verloren Slag bij El Alamein keerde het tij voor Rommel. Hij had aan Hitler om terugtrekking gevraagd zodat hij zijn leger kon hergroeperen, maar Hitler wilde daar niets van weten. Voor hem bestond alleen de aanval en de overwinning. Het werd Rommel duidelijk dat hij het Duitse volk geen overwinning maar een nederlaag had gegeven. Hij werd depressief. Bovendien kreeg hij kritiek van de Führer. Hij had in El Alamein zijn zenuwen getoond en dat vond Hitler onwaardig voor een generaal. Rommel trok zich de kritiek enorm aan want hij had veel bewondering voor Hitler.

Begin 1943 verbleef hij met zijn gezin in een kuuroord in Oostenrijk om te herstellen van zijn Afrikaanse avontuur. Maar in mei kreeg hij van Hitler een nieuwe opdracht. Hij werd naar Frankrijk gestuurd om daar aan een ophanden zijnde invasie het hoofd te bieden. Rommel liet de Atlantikwall inspecteren. In 1944 zag hij dat een invasie van de geallieerden te sterk zou zijn voor de Duitse verdediging en hij reisde naar de Berghof om er met Hitler over te spreken. Hij had de moed om zijn strategie tegenover de strategie van de Führer in het spel te brengen. Vanaf dat moment ging Hitler aan hem twijfelen.

Na de aanslag op Hitler op 20 juli 1944 kwam ook Rommel was Hitler ervan overtuigd dat Rommel ook in het complot had gezeten. In november 1944 stelde hij hem voor de keus: een veroordeling en terechtstelling net zoals de anderen óf zelfmoord. In dat laatste geval zou er voor de familie gezorgd worden en kreeg Rommel zelf een indrukwekkende staatsbegrafenis. Rommel koos voor het laatste.

Wie wird Rommel zum Helden der Wochenschau?