Categorie archief: Italië

ode aan de cinema [ 1 ]

gezien met Michaela: Nuovo Cinema Paradiso (1989) van Giuseppe Tornatore

Cinema ParadisoDeze zomer zag ik de film Maléna (2000) van de Italiaanse regisseur Giuseppe Tornatore die hij ruim tien jaar na Nuovo Cinema Paradiso (1989) heeft gemaakt. Beide films hebben als decor een Siciliaans stadje gesitueerd halverwege de vorige eeuw gezien vanuit het perspectief van een jongen. In Maléna gaat het om de fascinatie van een jongen van veertien voor de gelijknamige plaatselijke schone. In Nuovo Cinema Paradiso is de jongen in het begin van de film nog een ventje van hooguit acht jaar en draait voor hem niet alles om een vrouw, maar om de film. Juist omdat we het verhaal beleven vanuit het perspectief van dat ventje, gaan we zelf weer terug naar de kinderlijke verwondering en naar de tijd dat film nog magie was. Vanuit de fascinatie van dat jochie kun je weer begrijpen waarom er vroeger over ‘toverlantaarn’ en ‘levende beelden’ werd gesproken.

Film was ook een vlucht uit de werkelijkheid en de hele gemeenschap nam daar deel aan, tot aan meneer pastoor toe. Een van de smakelijkste momenten vond ik de scene waarin de dorpspastoor een privévertoning kreeg waarbij deze bij iedere filmkus of streepje bloot met een bel rinkelde als teken dat er geknipt moest worden. Want zijn schapen mochten verzot zijn op film, ze moesten wel beschermd worden tegen het verderf. Net als in Maléna speelt religie een belangrijke rol in Nuovo Cinema Paradiso al maakt Tornatore er een karikatuur van. De bioscoop en de kerk zijn voor de plaatselijke bevolking de twee heiligdommen en zo wordt film met religie verbonden. Voor meneer pastoor is het de afgoderij, al raakt hij zelf ook in de ban van de spookbeelden op het witte doek. Hier en daar stuitte ik op het zelfde bezwaar als bij Maléna en vond ik Tornatores aanpak soms te kluchtig en uit de toon vallen bij de ontroering die hij weet op te wekken. Desalnietemin is Nuovo Cinema Paradiso een liefdesbrief aan de cinema met op het eind een compilatie van de filmkussen die we van meneer pastoor niet mochten zien.

laatste scene uit Nuovo Cinema Paradiso
Giuseppe Tornatore is ( … ) gefascineerd door de impact die een film kan hebben op een publiek – de dorpelingen, allesbehalve gesofistikeerde filmfreaks die elk shot zitten te analyseren, laten zich helemaal opgaan in de ervaring. We zien hen brullen van het lachen zodra iemand op z„n kont valt, huilen bij het soort van pathetische melodrama waar wij tegenwoordig onze neus voor zouden ophalen, wegduiken voor filmmonsters à la Bela Lugosi. Ze schreeuwen luidop naar de personages en juichen wanneer de slechterik z„n bekomst krijgt. Dit zijn mensen die nog niet geleerd hebben hoe ze blasé moeten doen over een film, hoe ze cynisch moeten zijn. Ze nemen elke emotie in elke film helemaal letterlijk en dat zorgt voor een eerlijkheid in hun reacties die we tegenwoordig niet meer kennen.
 
Bron: filmbespreking van Dennis van Dessel op digg.be

Nuovo Cinema Paradiso

Mantegna in het Louvre

Mantegna in het Musée du Louvre
26 september t/m 5 januari 2009
Outside Italy, the most important collection of paintings by Mantegna is in the Musée du Louvre. Joined by exceptional loans from both French and foreign collections, a major retrospective exhibition of this eminent Renaissance figure has been organized, for the first time in France. The exhibition aims at tracing, through works of varying techniques, the principal stages of this artist’s career; it will evoke the different influences which marked this artist and the precocious diffusion of his art.
 
Bron: mini-site.louvre.fr
Andrea Mantegna
Calvarieberg (detail) 1457-1459
olieverf op hout, 76 x 96 cm
In 1550, in his “Life” of the artist, Giorgio Vasari described Mantegna as the inventor of copperplate engraving in Italy, thus creating a real myth. Specialists are still divided over this question: some consider that Mantegna never handled a burin himself but provided designs for printmaking. As court painter, Mantegna was under the strict control of the Gonzaga family who forbade him to sell his works. This new reproduction technique, in addition to its particular expressive qualities, enabled him to export his inventions outside Mantua. The contract signed in 1475 with Gian Marco Cavalli is explicit: the young goldsmith was obliged to keep his models and prints secret, under threat of severe penalties. For having done just this, Simone Ardizzoni another engraver, was severely beaten on Mantegna’s orders, and was to claim justice from the Marquis.
 
Bron: mini-site.louvre.fr
Andrea Mantegna
graflegging (detail) circa 1470-1475
Burijn en droge naald, 29.9 x 44.2 cm

Andrea Mantegna, PietaAndrea Mantegna (1431-1506 )
is een van de schilders uit de renaissance en gebruikt dan ook in zijn werk veel klassieke elementen. Mantegna is daarbij beïnvloed door Donatello. Het gebruik van perspectief door Mantegna is voor die tijd magnifiek. Ook de anatomie van het menselijk lichaam kende hij goed, en hij was tevens in staat de moeilijke techniek van de verkorting in beeld te brengen.

Mantegna Exhibition [ louvre.fr ] | Andrea Mantegna [ en.wikipedia.org ]

(k)luchtig

zaterdagavond gezien: Maléna (2000) van Giuseppe Tornatore

Monica Belucci is de beeldschone Maléna, de mooiste vrouw uit een Siciliaans stadje. Wanneer ze over het plein gaat, kijkt iedereen. De mannen loeren ademloos en de vrouwen roddelen. Maléna is te mooi om waar te zijn en moet dus wel een hoer zijn. Maar niemand weet dat ze haar man, een soldaat die in dienst is, onvoorwaardelijk trouw is. De eigenlijke hoofdrol wordt gespeeld door Renato Amoroso, een schoffie van dertien waarin elke man zich gemakkelijk kan herkennen. Zoals Maléna de beauty is, zo is Renato het ontluikende beast. Maar hij weet dat hij voor haar gewoon een jochie is, dus kansloos. Toch laat hij zich door haar onbereikbaarheid niet uit haar buurt houden. Integendeel, hij gaat haar volgen en bespioneert haar in haar eigen huis.

Maléna
wanneer Maléna langskomt,
worden alle jongens wakker

En zo is Maléna ook een voyeursfilm. Het thema van de hitsige, glurende puber wordt totaal anders uitgewerkt dan in bijvoorbeeld een film als Dekalog 6 (1989) van Krzysztof Kieślowski. Regisseur Giuseppe Tornatore benadert het onderwerp (k)luchtig Italiaans, wat absoluut hilarische scenes oplevert, maar die daardoor niet echt diepte krijgen. Maléna is een film met een herkenbaar en dierbaar onderwerp dat in een te kluchtige vorm gegoten is. Je kunt ‘m alleen al kijken om Monica Belucci maar daarnaast blijven er genoeg vermakelijke en ontroerende scenes over die deze film toch de moeite waard maken.

Een groep 13-jarige jongens is verliefd op de mooie Maléna, de vrouw van een plaatselijke soldaat. Eén van de jongens, Renato, volgt haar constant en bespioneert haar bij haar meest intieme momenten. Maléna heeft een betoverend effect op het mannelijke deel van de bevolking in het dorpje waar ze woont, maar de vrouwen hebben hun oordeel over de buitenstaander snel klaar.
 
Bron: moviemeter.nl