De herinnering is onze cultuur. Het is de geordende verzameling van onze gedachten. Niet alleen van onze eigen gedachten: het is ook de verzameling gedachten van alle mensen die ons in de geschiedenis voorafgegaan zijn. En aangezien de herinnering de geordende verzameling van onze gedachten en die van anderen is, is zij ook onze religie – religio. ( … )
 
De liefde tussen Zeus en Mnemosyne bracht negen kinderen voort, de muzen. Wanneer ze afdalen naar de aarde slaken zij een zucht van verlichting. Zo is de kunst dus geboren uit de vruchtbare schoot van de herinnering (Mnemosyne). Daarom ademt de kunst een soort nostalgie. Geen terugverlangen naar de hemel, maar naar de pracht die in den Beginne hier beneden bloeide: de onsterfelijkheid van de aarde. Daarom wordt alleen in de kunst de herinnering aan het oorspronkelijk goede geboren, leeft zij daar weer en wordt zij weer tot wonderbaarlijke zekerheid.
 
citaat uit primi saggi di filosofia delle arti van Alberto Savinio in Valori Plastici III 1921, blz. 103-105.

„Kruudmoes is Vet„ is een bijzonder kunstproject waarmee letterlijk en figuurlijk de IJsselvallei op de kaart gezet wordt. En met deze site kan iedereen aan het project meedoen. Met up- en downloads! Begin oktober is bij meer dan 21.000 adressen in de IJsselvallei als cadeau een mapje met ansichtkaarten op de deurmat gevallen. Met de ansichtkaarten en deze interactieve website verbeeldt kunstenaarsduo vGtO (haar zoektocht naar) de identiteit van de IJsselvallei. Op de tien verschillende kaarten staan taferelen uit de streek. Dat wil zeggen dat vGtO deze taferelen heeft geconstrueerd met daarin steeds verwijzingen naar de eigen IJsselvalleicultuur. Motieven uit de cultuurhistorie en alledaagse patronen uit de vallei zijn onderwerp van de afbeeldingen.
 
Bron: kruudmoesisvet.nl

Blue Train is a jazz album by John Coltrane, recorded on September 15, 1957 at the Van Gelder Studio. It is considered Coltrane‘s first solo album, as it is the first he recorded featuring musicians and songs entirely of his choosing. All of the compositions were written by Coltrane, save one. The title track is a long, rhythmically variegated blues with a brooding minor theme that gradually shifts to major during Coltrane’s first chorus.
 
Bron: en.wikipedia.org

John Coltrane beschouwde “Blue Train“ als zijn favoriete album. Het is ook de eerste studio-opname waarin wordt gedocumenteerd hoe Coltrane afstand nam van het gestructureerde soleren, zoals dat gemeengoed was geworden. Op “Blue Train“ werkt „Trane„ met sheets of sound, een nieuw concept van de steeds met vormen en concepties spelende Coltrane.
 
De sessie vond plaats in een drukke en creatieve periode voor Coltrane. Hij speelde elke nacht, en dat al maandenlang, in The Five Spot te New York met het Thelonious Monk Quartet, na meer dan anderhalf jaar vrijwel non-stop met Miles op pad te zijn geweest. Miles ontsloeg hem vanwege zijn heroïneverslaving. Coltrane kickte af en onderging een spirituele wedergeboorte. Nu hij van de heroïne af was, namen ook zijn krachten toe, zijn spel werd geconcentreerder, en Coltrane experimenteerde met lange solo’s en vooruitstrevende ritmische & harmonische concepten.
 
Coltrane was een jaar voor “Blue Train“ te horen als begeleider van Joe Chambers op het Blue Note-album “Whims Of Chambers“, met Horace Silver, Kenny Burrell, Donald Byrd en Jones. Andere Blue Note’s met Coltrane zijn: “Blowin’ Session“ (1957) van Johnny Griffin, met Hank Mobley, Morgan, Wynton Kelly, Chambers en Art Blakey; en Sonny’s Crib, een sessie voor Sonny Clark, die twee weken voor de Blue Train-sessies werd opgenomen, met Byrd, Fuller, Chambers en Art Taylor.
 
Bron: bluenote.nl

Sheets of sound was a term coined in 1958 by Down Beat magazine jazz critic Ira Gitler to describe the new, unique improvisational style of John Coltrane. Gitler first used the term on the liner notes for Soultrane (1958). Coltrane employed extremely dense improvisational yet patterned lines consisting of high speed arpeggios and scale patterns played in rapid succession: hundreds of notes running from the lowest to highest registers. The lines are often faster than sixteenth notes, consisting of quintuplets, septuplets, etc., and can sound like glissandos.The saxophonist invented this style while playing with Thelonious Monk and later developed it further when he returned to Miles Davis’s group. Both leaders are known to have facilitated a free atmosphere where Coltrane was able to experiment on the bandstand. The saxophonist used the “sheets of sound” lines to emphasize chords, modes, and such harmony.
 
The music of Miles Davis gave Coltrane the freedom to apply harmonic ideas to stacked chords and substitutions. Further, this open approach allowed Coltrane to arpeggiate three chords simultaneously, a style Monk initially taught Coltrane. The “three-on-one chord approach” gave the music a fluid, sweeping sound that was harmonically vertical. Concepts of vertical (chordal) versus horizontal (melody) are key ideas in the work of George Russell, whom Coltrane had recorded with in September 1958. This approach reflected Coltrane‘s fascination with third relations. Sometimes he used diminished chords, other times he used augmented chords. At times, Coltrane might use scales or licks in the passing keys instead of arpeggios. Coltrane employed these harmonic ideas during his “sheets of sound” stage in 1958. At other times, he would simply play rapid patterns of diminished-scales.
 
Bron: en.wikipedia.org