Maandelijks archief: december 2012

overvloed & onbehagen

iedere dinsdagavond op Nederland 2: De Gouden Eeuw
vanavond aflevering 1: Land in zicht

Wordt de nieuwe dertiendelige tv-serie over de Gouden Eeuw die de VPRO/NTR vanaf vanavond gaat uitzenden een nationale geschiedenisles of een verkapte inburgeringscursus? De programmamakers willen in deze serie de vaderlandse geschiedenis van de zeventiende eeuw als een spiegel voor het huidige Nederland houden. De kans is dus groot dat er in verleden en heden gespeurd gaat worden naar onze identiteit.

Had Maxima gelijk? En als hij/zij dan toch blijkt te bestaan, waar mag de Nederlander dan trots op zijn en waar moet hij/zij zich voor schamen? Staan de Hollandse tolerantie en de VOC-mentaliteit zwart-wit tegenover elkaar of zijn ze juist met elkaar vervlochten? En waar is eigenlijk de Hollandse domineesgeest gebleven in het post-christelijke Nederland?

gouden eeuw
goudeneeuw.ntr.nl
Hoe ziet de Nederlandse identiteit eruit? Die vraag komt voor het eerst op tijdens de Tachtigjarige oorlog tegen Spanje (1568-1648), tegenwoordig de Opstand genoemd. De Nederlanden zijn in die tijd een lappendeken van gewesten zonder gemeenschappelijke taal of leiding. Ze willen juist hun autonomie behouden, maar de strijd tegen de Spanjaarden vraagt dat ze zich te verenigen.
 
Ze weten zich daarbij gesteund door het Wilhelmus, dat over een „vaderland„ spreekt en de troepen aanvuurt. Als auteur van het lied wordt Philips van Marnix van Sint Aldegonde genoemd, de rechterhand van opperbevelhebber Willem van Oranje. Dezelfde Marnix is in 1585 burgemeester van de hoofdstad van het opstandige gebied, Antwerpen, als die moet capituleren voor de Spanjaarden. Antwerpen verloren, Willem van Oranje kort daarvoor vermoord – de Opstand staat er beroerd voor. Wie kan vermoeden dat de noordelijke Nederlanden voor een Gouden Eeuw staan?
 
Bron: goudeneeuw.ntr.nl

Bambi is boos

zondag gezien bij Sarah’s barbaren: Ciou en Malojo

In de vijfde uitzending van Sarah’s barbaren reist Sarah Meuleman naar Toulouse waar ze de Franse kunstenares Ciou bezoekt. Haar atelier is een klein museum. Overal staan kasten vol poppetjes en de wanden hangen vol kleine schilderijtjes. Ciou is een erfgename van de underground comix uit de jaren zestig. Ze combineert de wereld van Bambi met het duistere en staat daar bepaald niet alleen in. Er zijn op dit moment ontelbare cult artists die underground, manga, graffiti, tatoeages, en het demonische met elkaar combineren. Wereldberoemd zijn inmiddels Gary Baseman en Mark Ryden.

Ciou en Malojo
aankondiging van een duotentoonstelling van Ciou en Malojo

Sarah Meuleman bezoekt ook de kunstenaar Malojo (het boze oog) en stelt hem terecht de vraag waarom zijn werk toch zo’n duistere kant heeft. Volgens Malojo is deze vraag moeilijk te beantwoorden, maar het heeft te maken met zijn gevoelige natuur. Dat heeft hij met Ciou gemeen. In hun grote gevoeligheid ervaren ze de wereld als duister, maar ze zijn het zelf niet. Als dit waar zou zijn, vraag ik mij af waarom je je dan zo vet met de demonische wereld moet inlaten. Malojo‘s onderarmen zitten vol tatoeages met morbide poppetjes. Waar je mee omgaat, daar raak je mee besmet, zou ik denken. Hoe lief en onschuldig de stripfiguurtjes van Ciou en Malojo oorspronkelijk zijn, ze ontkomen geen van allen aan het wrede universum waartoe ze veroordeeld zijn. Met alle respect voor het ambachtelijke tekenwerk van Ciou en Malojo, dit is beslist geen monnikenwerk. En ik droom er´s nachts van.

Ciou [ sarah's barbaren ] | ciou.eu | malojoart.blogspot.nl