Maandelijks archief: april 2013

volg de meester [ 30 ]

kopie naar een capriccio van Giovanni Niccolo Servandoni (1695-1766)

In de eerste helft van de achttiende eeuw was Giovanni Paolo Pannini de belangrijkste schilder van stadsgezichten in Rome. Hij was gespecialiseerd in het capriccio. Dit is een imaginaire voorstelling met architectuur en antieke ruïnes. Net als Schelfhout en Springer na hem aan de lopende band ijsgezichten respectievelijk pittoreske stadsgezichten produceerden, zo schilderde Pannini het ene na het andere cappricio. Een van zijn leerlingen was Hubert Robert. Met zijn romige kleurstelling inspireerde hij Jean-Honoré Fragonard. Beide Canaletto’s werden door zijn vedute en capricci beïnvloed.

kopie naar Servandoni
Toonschildering in dunne acrylverf
violet op stralende imprimatura van rauwe siena. In het volgende stadium gehoogd met wit en vervolgens het totaal afgedekt met dun glacis van rauwe sienna. Hierna volgt de schildering in olieverf.

volg de meester [ 1-30] | van oude meesters en dingen die niet voorbijgaan

rococo colors [ 1 ]

een bloemstilleven van Francesco Guardi (1712-1793)

Het is bekend dat Pierre-Auguste Renoir, de zoetste colorist onder de impressionisten, goed gekeken heeft naar het kleurgebruik van Jean-Honoré Fragonard. Onderstaande details komen uit een meisjesportret dat Fragonard rond 1770 schilderde en dat Renoir zeker gekend moet hebben.

Fragonard
Fragonard lezend meisje, 1770-72
[ klik op de afbeelding voor totaalbeeld ]

Fragonard was niet de enige schilder uit de achttiende eeuw die in zijn kleurgebruik vooruitliep op het impressionisme. De schilders van het rococo hielden van lichte pastelkleuren. Boucher, Tiepolo en Pannini schilderden met verf waaraan honing leek te zijn toegevoegd.

Guardi
Francesco Guardi bloemstilleven

Ook Francesco Guardi die voor zijn vedute vaak tamelijk donkere kleuren gebruikte, kon soms ook met een heel licht en pastelkleurig palet voor de dag komen. Een prachtig voorbeeld is bovenstaand bloemstilleven. Van dichtbij valt de losse penseelstreek op die in ItaliëPittura di Tocco genoemd wordt.

Guardi
Francesco Guardi detail

Rococo Painting [ en.wikipedia.org ]

vedute di Roma [ 2 ]

de voorloper van de ansichtkaart in de achttiende eeuw

In de achttiende eeuw bestond er in Rome al een levendig toerisme. Uit heel Europa stroomden toeristen toe naar de Eeuwige Stad om daar rondgeleid te worden langs de ruïnes uit de antieke oudheid. De thuisblijvers konden zij geen foto’s laten zien, maar vaak namen zij prenten of schilderijtjes met stadsgezichten mee naar huis. De Italianen noemden deze stadsgezichten vedute en eigenlijk zijn dit de voorlopers van de ansichtkaart.

De bekendste schilder van stadsgezichten is de Venetiaan Canaletto (1679-1768). Hij was in zijn tijd een beroemdheid. Zijn neefje Bernardo Bellotto (1720-1780) liftte mee op het succes van zijn oom en werd Canaletto II genoemd. Een andere achttiende eeuwse Italiaanse kunstenaar die beroemd geworden is door zijn etsen van stadsgezichten in Rome, is Giovanni Battista Piranesi (1720-1778). Veel minder bekend dan bovenstaande drie kunstenaars is Giovanni Paolo Pannini (1691-1765). Toch was hij in de eerste helft van de achttiende eeuw in Rome de bekendste schilder van vedute.

Pannini
Giovanni Paolo Pannini 1758
Capriccio de Roma
Pannini is het meest bekend door zijn stadsgezichten van Rome, zogeheten vedute. Hij had een bijzonder interesse voor de Romeinse oudheden. Hierbij volgde hij de traditie van de in hoofdzaak niet-Italiaanse schilders (de zg. paesaggisti en de vedute-schilders) die, vanaf de zestiende eeuw, antiek Rome weergaven in reële of imaginaire composities. Pannini had groot succes en kreeg ontelbare navolgers. Veel van Pannini’s schilderijen werden gereproduceerd in etsen, waarvan vele op groot formaat. Hij werd hierin ook geholpen door zijn zoon Francesco, die de leiding had van zijn vaders studio. Zijn leerling Hubert Robert deed het ruïnemotief in Frankrijk ingang vinden.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Vedute di Roma [ 1 ] | Veduta [ nl.wikipedia.org ]