In het centrum van het liturgische leven en in het centrum van de meetbare tijd, staat het Feest van de opstanding van Christus. Wat is opstanding? Verrijzenis is de verschijning in deze wereld, die volledig gedomineerd wordt door de tijd en dus door de dood, van een leven dat geen einde zal hebben. Degene die is opgewekt uit de doden, zal nooit meer sterven. In deze wereld en niet ergens anders, dus niet in een wereld die ons vreemd is, maar in onze wereld, verscheen er op een ochtend Iemand Die voorbij de dood is en toch ook helemaal in onze tijd staat. De betekenis van de opstanding van Christus, deze grote vreugde, is het centrale thema van het christendom en dit mysterie is in zijn zuiverheid bewaard door de Orthodoxe Kerk. Daarom is er veel waarheid gelegen in de stelling dat de Opstanding van Christus het centrale thema is van de Orthodoxie en het middelpunt van haar ervaring.
 
Bron: schmemann.org

Gij zijt opgestaan nadat Gij de dood vernietigd had als de machtige Koning, en Gij hebt ons teruggeroepen uit het dodenrijk om ons te doen genieten van het Koninkrijk der hemelen in het land van de onsterfelijkheid.
 
uit de Canon van het Kruis (6e Ode, irmos toon 1) : Nedergedaald in de hades

‘Toen Jozef van Arimatea U dood van het kruis genomen had, Gij die de bron van het leven zijt, wikkelde hij U in een linnen doek. Vol eerbied en liefde vereerde hij uw heilig lichaam en in een mengeling van ontzag en vreugde zong hij: ‘Geprezen zijt Gij, omdat Gij hebt willen afdalen tot ons, o menslievende Heer.’
 
uit de Apostichen van de Grote en heilige Vrijdag