Film Noirs op YouTube [ 54 ]

gezien op Full Moon Matinee : House of strangers (1949)

Eigenlijk hou ik helemaal niet van misdaadfilms maar voor film noir heb ik een groot zwak. De zwartwit-cinematografie, belichting en het tijdsbeeld zuigen me altijd weer een nieuwe noir binnen. In het public domain staan honderden films waarvan het copyright om verschillende redenen niet verlengd is en die dus legaal via het internet getoond mogen worden, zoals op het YouTube-kanalen Full Moon Matinee en Cult Cinema Classics. In het laatste kwartaal van dit jaar keek ik naar vier film noirs uit de periode 1949-1953. Vandaag: House of strangers van Joseph L. Mankiewicz

House of the strangers 1949 Deze film noir is losjes gebaseerd op de roman I’ll Never Go There Any More uit 1941 van Jerome Weidman. Het gaat over een Italiaanse bankiersfamilie in New York en loopt vooruit op The Godfather (1969) van Mario Puzo, dat ook een combinatie is van misdaad en een familiedrama.

De patriarch van de familie Monetti wordt gespeeld door Edward G. Robinson. Bij het grote publiek is deze zeker niet zo bekend als Vito Corleone (gespeeld door Marlon Brando) maar het blijft een opmerkelijke acteerprestatie van de veelzijdige Edward G. Robinson die nooit een oscar won. De uitreiking van de Honorary Academy Award (Oscar) in 1973 heeft hij net niet meer mogen meemaken omdat hij kort daarvoor kwam te overlijden.

House of strangers (1949) met Richard Conte, Edward G. Robinson en Susan Hayward

Richard Conte speelt in House of strangers opnieuw de rol van de wreker. Maar het grote publiek kent hem vooral als Emilio Barzini in The Godfather. Daarin speelt ook een andere film noir acteur: Sterling Hayden. Samen krijgen zij de kogel van de wreker uit The Godfather: Michael Corleone (gespeeld door Al Pacino).

De film vertelt het verhaal van Gino Monetti (Edward G. Robinson), een Italiaanse immigrant die zich opwerkt tot een machtige bankier in New York. Door zijn scherpe zakelijk instinct en meedogenloze aanpak bouwt hij een financieel imperium op, maar zijn autoritaire karakter vergiftigt zijn gezin. Hij domineert zijn vijf zoons, eist absolute loyaliteit en speelt hen tegen elkaar uit. Alleen zijn zoon Max lijkt zijn vertrouwen te genieten.

Wanneer Gino wegens financiële malversaties wordt veroordeeld en in de gevangenis belandt, valt de familie uiteen. Zijn zoons keren zich tegen hem om hun eigen positie te redden, met uitzondering van Joe Monetti (Richard Conte), die als advocaat weigert zijn vader te verraden en daardoor zelf alles verliest. Gino sterft verbitterd in de gevangenis, overtuigd dat hij door zijn kinderen is verraden.

Na zijn dood keert Joe terug met een plan om wraak te nemen. Hij gebruikt zijn juridische kennis en inzicht in de zwakheden van zijn broers om hen één voor één ten val te brengen. Gaandeweg beseft hij echter dat zijn obsessie met vergelding hem dreigt te veranderen in een even harde en destructieve figuur als zijn vader. In de finale kiest Joe ervoor de cyclus van haat en machtsmisbruik te doorbreken en laat hij zijn broers leven, al blijft de familie onherstelbaar beschadigd.

In de voetsporen van Heidegger

Volgens Hannah Arendt trok er door het denken van haar leermeester Martin Heidegger een storm. “Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat, is iets volmaakts, dat zoals al het volmaakte terugvalt aan het oeroude.” Wij gingen bij de beroemde blokhut in Todtnauberg kijken of Arendt gelijk had.

Voetnoten bij de 19e eeuw

In het Rijk van de Geest is alles tegenwoordige tijd en daar alleen ben je onsterfelijk. Zolang je maar niet vergeten wordt, leef je voort. Maar als je bent weggezonken in het collectieve geheugen, kun je met een lemma op wikipedia.org weer boven water komen.

Amerikaanse Burgeroorlog

Deze serie begon op 9 april 2010, precies 145 jaar na het einde van de Civil War, misschien wel het grootste trauma uit de Amerikaanse geschiedenis. Het laatste artikel verscheen op 3 juli 2013. Dat was precies 150 jaar na de Slag bij Gettysburg, het keerpunt in de oorlog.

Napoleon en zijn schilders

Weinig historische figuren zijn zo vaak geschilderd als Napoleon Bonaparte. Niet alleen tijdens zijn bewind maar ook daarna bleven schilders historische gebeurtenissen vastleggen met Napoleon in het centrum van de aandacht. Geschiedvervalsing. Omdat het moest.

Landschapsschilders uit de Goethezeit

Met de Goethezeit wordt in Duitsland de periode 1770-1830 aangeduid. Niet alleen de filosofie, literatuur, beeldhouwkunst, architectuur en muziek kwamen in het Duitse taalgebied tot bloei maar ook de romantische landschapsschilderkunst.

Schilders in Italië

Tot in de 19e eeuw was de reis naar Italië voor veel kunstenaars een verplicht nummer. Tijdens de Grand Tour werden Venetië, Florence en Rome bezocht waar de meesters bestudeerd werden. Maar het Italiaanse landschap bleek voor veel kunstenaars aantrekkelijker.

De schilder en zijn broodheer

Nu de overheid zich als mecenas heeft teruggetrokken worden veel kunstenaars weer afhankelijk van rijke opdrachtgevers en verzamelaars. Net als vroeger dus, toen veel kunstenaars vaak tegen wil en dank de lakeien van de heersende klasse waren.

De waakzaamheid van het hart

De Philokalia is een verzameling geestelijke geschriften die tussen de vierde en veertiende eeuw (in het Grieks) geschreven zijn en in de achttiende eeuw door de heilige Nikodimos van de berg Athos gebundeld zijn. Zijn tijdgenoot Paisius Velichkovsky maakte een vertaling in het Kerkslavisch.

Ovidius’ Metamorphosen

In de Middeleeuwen was er eigenlijk maar één boek. Na de revolutie van de boekdrukkunst kreeg de Bijbel concurrentie van eigentijdse maar vooral ook van klassieke geschriften. De compilatie van mythen die Ovidius aan het begin van onze jaartelling in klassiek Latijn had samengesteld, werd een inspiratiebron voor ontelbare schilders.

Dantes Divina Commedia

Dante stelt zich het Inferno voor als een trechter die breed begint onder het aardoppervlak en dan toeloopt naar het ijskoude middelpunt van de aarde. Daar zetelt Lucifer. Er zijn negen kringen. Dante en Vergilius ontmoetten er steeds grotere zonden en grotere zondaars.

Wolkenkrabbers

Chicago en New York werden eind 19e eeuw proeftuinen waar de skyscraper dankzij een stalen constructie steeds hoger kon worden. Er lagen ook twee Amerikaanse gedachten aan ten grondslag: "Form follows function" en "The sky is the limit."

Op zoek naar de atoomstijl

In de zomer van 2009 was in het Atomium in Brussel de tentoonstelling A la recherche du “Style Atome” te zien. Het is een swingende stijl uit de jaren vijftig die nog steeds beoefend wordt. Noem het geen retro. De atoomstijl is iets speciaals.

Een avontuur van luitenant Blueberry

In 1963 begon de Franse striptekenaar Jean Giraud (1938-2012) samen met scenarist Jean-Michel Charlier (1924-1989) aan zijn levenswerk: Blueberry. Ze lieten zich daarbij inspireren door de spaghettiwestern. Het 50-jarige jubileum van zijn antiheld maakte Giraud net niet meer mee. Hij overleed in 2012.

My favourite things

Belgian woodcuts & Russian Luboks. Underground comics & Midcentury Modern. Genesis, Pink Floyd & Film Noir ... These are a few of my favorite things ...

Woest & Vredig

vrije geluiden in de wwwoestijn