Volgend jaar is het driehonderd jaar geleden dat Anna Stuart stierf en dat ze werd opgevolgd door George I de koning van Hannover. Met deze Duitse vorst die in tegenstelling tot Willem III nooit goed Engels leerde spreken, begon een tijdperk dat in Engeland The Georgian Era wordt genoemd. Dit ging vooraf aan het Victoriaanse tijdperk.

De Amerikaanse staat Georgia werd in 1732 gesticht als laatste van de oorspronkelijke dertien Engelse kolonies in Noord-Amerika. Deze is genoemd naar koning George II van Engeland (1727-1760).

Georgians Revealed [ londonhistorians.wordpress.com ] | Georgian Era

Het is al zeker tien jaar geleden dat ik JFK (1991) van Oliver Stone voor de laatste maal zag. Afgelopen vrijdag was het precies vijftig jaar geleden dat Kennedy op Dealey Plaza werd doodgeschoten. Sindsdien zijn er tal van complottheorieën in omloop die allen één ding met elkaar gemeen hebben: Lee Harvey Oswald was niet de enige dader en het rapport van de Warren Commission dat het officiële onderzoek van de moord afsloot, zou een coverstory zijn om de waarheid achter de moord op President John F. Kennedy te verbergen.

Oliver Stone baseerde het scenario van JFK voor het grootste deel op het boek On the Trail of the Assassins (1988) van Jim Garrison. Deze officier van Justitie uit New Orleans deed in 1967 en 1968 onderzoek naar de moord op Kennedy en ontdekte dat het rapport van het officiële onderzoek uit 1964 veel verzwijgt.

De rol van Jim Garrison wordt in de film gespeeld door Kevin Costner. Met overtuiging zet hij een bevlogen onderzoeker neer die boven alles de waarheid boven water wil halen. Het motto aan het begin van de film “To sin by silence when we should protest makes cowards of men.” van Ella Wheeler Wilcox zou ook aan het begin van de biopic over Sophie Scholl hebben kunnen staan.

Oliver Stone liet zich voor het scenario van JFK net als Jim Garrison in zijn boek leiden door de vraag: Waaróm werd president Kennedy vermoord? Deze vraag was essentiëler dan de whodunnit-vraag. Garrison was het waarom in zijn onderzoek centraal gaan stellen na een ontmoeting in Washington D.C. met X, in de film gespeeld door Donald Sutherland.

We weten dat deze X. in werkelijkheid Leroy Fletcher Prouty (1917-2001) heette. Ik ontdekte op de bonus DVD in de DVD-box een interview met deze Prouty. Uit dit interview komen we te weten wie X in de film met General Y bedoelde, namelijk Edward Lansdale (1908-1987), een hoge officier uit het Amerikaanse leger die daarnaast werkte voor de CIA.

Jim Garrison daagde in 1969 een van de verdachten in het complot tegen Kennedy voor de rechter, de zakenman Clay Shaw. De Trial of Clay Shaw op 29 januari 1969 werd voor Garisson een nederlaag. Maar hij zou zijn zoektocht naar de waarheid nooit staken. Toen hij in 1988 On the Trail of the Assassins publiceerde, leidde dat een paar jaar later tot de indrukwekkende film van Oliver Stone. Deze gaf de zoektocht naar het ware verhaal een nieuwe impuls.

JFK is een erg lange (189 min., director’s cut: 206 min.) en ingewikkelde film geworden met een enorme dichtheid aan informatie en razendsnelle montage. Zelf kan ik JFK niet in één keer zien en ook niet zonder telkens terug te spoelen. Maar het doet recht aan het boek en de zoektocht naar waarheid van Jim Garrison. Bovendien was JFK ook een groot commercieel succes.

JFK [ imdb.com ] | JFK [ en.wikipedia.org ]

Zes jaar geleden kocht Michaela in Bad Hersfeld (sinds 1990 die neue Mitte Deutschlands) het boek Gekrönte Häupter van Marianne Menzel met daarin korte biografieën van alle Duitse keizers van Karel de Grote tot Wilhelm II. Het boek staat boordevol foto’s en reproducties maar een illustratieverantwoording ontbreekt. Veel portretten van keizers uit het boek zijn afkomstig uit de portrettengalerij in de Kaisersaal van het Römer in Frankfurt.Deze ontstond tussen 1838 en 1853.

Nationalisme werd tijdens de Vormärz (1815-1848) in Duitsland de kop ingedrukt. Een galerij van alle Duitse keizers van het Heilige Roomse Rijk was verdacht als nationalistisch vehikel, omdat het Heilige Roomse Rijk kon verwijzen naar een Duitse nationale staat. In 1815 was op het Congres van Wenen de Duitse Bond in het leven geroepen. Dat was een lappendeken van Duitse vorstendommen die door Oostenrijk gedomineerd werd. In 1866 werd Pruisen dominant en richtte de Noord-Duitse Bond (1866-1871) waaruit in 1871 het (Tweede) Duitse Keizerrijk (1871-1918) voortkwam.

De Oostenrijkse staatsman Klemens Wenzel Lothar von Metternich, de architect van het Metternichsches System en de Duitse Bond en conservatief in hart en nieren, schonk ook een portret aan de galerij. Hij maakte van de gelegenheid gebruikt om een politiek signaal af te geven. De Oostenrijkse schilder Edward von Steinle kreeg de opdracht een portret te schilderen van keizer Albrecht I (1298-1308). Dit was de eerste keizer uit de Habsburgse dynastie. Onder zijn bewind werd de Habsburger Urbar afgekondigd. De boodschap was duidelijk: Oostenrijk (Habsburg) was de baas in de Duitse Bond. In navolging van Metternich schonk zijn marionet, de Oostenrijkse keizer Ferdinand I, zes portretten aan de galerie, uiteraard portretten van Habsburgse keizers.

Overigens schonk onze koning Willem I ook een portret, namelijk het portret van keizer Hendrik VII (1312-1313) geschilderd door Filipp Veit.

De Kaisersaal van het Römer [ de.wikipedia.org ]