Categorie archief: fotografie

portretten van Pinterest [ 2 ]

portretstudies n.a.v. zwart-witfoto’s

Op Pinterest verzamel ik o.a. portretfotografie uit de periode 1920-1965 in zwart-wit. Wat belichting betreft vind ik de fotografie uit deze periode ongeëvenaard. Portretfotografen probeerden met geraffineerde belichting en zachte afdrukken zoveel mogelijk grijswaarden in het gezicht vast te leggen. Gisteren ben ik begonnen met een aantal portretten van acteurs in tempera en olieverf. De onderschilderingen zijn inmiddels klaar en moeten drogen. Binnenkort laat ik hier de definitieve olieverfportretten in kleur zien.

portretten
Laurence Olivier en Christopher Walken (hogingen in witte tempera en schaduwen in rauwe omber)

portretten van Pinterest [ 1 ]

portretstudies n.a.v. zwart-witfoto’s

Op Pinterest verzamel ik o.a. portretfotografie uit de periode 1920-1965 in zwart-wit. Wat belichting betreft vind ik de fotografie uit deze periode ongeëvenaard. Portretfotografen probeerden met geraffineerde belichting en zachte afdrukken zoveel mogelijk grijswaarden in het gezicht vast te leggen. Gisteren ben ik begonnen met een aantal portretten van acteurs in tempera en olieverf. De onderschilderingen zijn inmiddels klaar en moeten drogen. Binnenkort laat ik hier de definitieve olieverfportretten in kleur zien.

portretten
Marlon Brando, Elisha Cook jr., Bela Lugosi, Alain Delon, Stefan Lisewski en Dirk Bogarde (hogingen in tempera en schaduwen in rauwe omber)

dampende cinema

gezien op Arte: Le Quai des Brumes (1938)

Quai des brumesDe roman Le Quai des Brumes van Pierre Mac Orlan uit 1927 werd in de filmbewerking van Jacques Prévert en regie van André Carné een echte klassieker. Het is een rauw realistisch verhaal dat rauw realistisch gefilmd werd in het dampige havengebied van Le Havre. De fotografie is van de Duitse cameraman Eugen Schüfftan (1893-1977), de uitvinder van het zogenaamde Schüfftan effect. In Le Quai des Brumes lijkt de vochtige damp van het witte doek te komen en voel je de natte straatklinkers tot in de bioscoopzaal. Zonder deze film had The Third Man (1949) er waarschijnlijk heel anders uitgezien. Tegenwoordig wordt Le Quai des Brumes gezien als een van de vroegste voorbeelden van film noir.

Le Quai des Brumes
titelbeeld van Le Quai des Brumes

Le Quai des Brumes [ fr.wikipedia.org ]

De Krimoorlog [ 7 ]

stamps 150th Anniversary of the Crimean War (2004)
Crimean War Stamps
Engelse postzegels uit 2004 ter gelegenheid van 150e herdenking van de Krimoorlog

2nd class Pte. McNamara, 5th Dragoon Guards
Horseback assault at the Battle of Balaklava
1st class Piper Muir, 42nd Regiment of Foot
Amphibious raid on Kerch and Yemikale
40p Sgt. Maj. Edwards, Scots Fusilier Guards
Gallant action at the Battle of Inkerman
57p Sgt. Powell, 1st Regiment of Foot Guards
Fought at the Battles of Alma and Inkerman
68p Sgt. Maj. Poole, Sappers and Miners
In front line at the Battle of Inkerman
£1.12 Sgt. Glasgow, Royal Artillery
Gun battery besieged Sevastopol

Crimean War FDC
First Day of Issue 12.10.2004

150th Anniversary of the Crimean War [ norphil.co.uk ]

de blik van de geschiedenis

Het gezicht van een wereldrijk (2016) van Simon Schama

Gezicht van een wereldrijkVorige week was Simon Schama even in Amsterdam om de vertaling van zijn boek Face of Brittain te promoten. Hopelijk gaat de NPO 5-delige BBC serie die dit boek begeleidt, ook in Nederland uitzenden. In het NRC stond dit weekend een interview met deze Britse historicus.

Wie een gezicht vastlegt,
legt de geschiedenis vast.

Simon Schama

Schama kijkt met liefde en aandacht naar schilderijen en foto’s uit de afgelopen eeuwen. Hij leest er de karakters in: daadkracht, dromerigheid, passiviteit, frustratie, irritatie. Zijn vertelling over Groot-Brittannië aan de hand van portretten ontstijgt de geschiedenis: zijn verhalen worden meesterwerkjes over menselijke emotie en menselijk handelen.Hij beweegt zich met vertrouwde, stilistische virtuositeit tussen kunst en geschiedenis om te laten zien hoe mensen leven met macht, liefde, roem – en ondergang. Zo geeft hij een uniek beeld van een wereldrijk.
 
Bron: atlascontact.nl

Crime has never looked so good

gelezen in Film Noir en Bogart van Taschen

film noirDe aantrekkingskracht van film noir wordt voor mij helemaal bepaald door de vorm. Ik hou van de belichting, de contrasten, de sfeer en het tijdsbeeld van de jaren veertig. Hoe betoverend de buitenkant is, zo rot is de binnenkant. Het universum van film noir wordt bevolkt door gangsters, fatale vrouwen en dolende zielen die met hun cynische mensbeeld hun noodlot tegemoet gaan. Is de esthetiek van de film noir voor mij als de zang van de sirene? Ik ben daar nog niet uit. Voorlopig zal ik nog heel wat bladeren door de fotoboeken Film Noir en Bogart.

Auteur James Ursini schreef samen met duizendpoot Alain Silver een boek over de klassieke Amerikaanse film noir (1941-1958). Het bevat hoofdzakelijk zwart-wit foto’s en alle teksten zijn wit op zwart. Een zwart boek dus. “One of the best introduces to the subject. Crime has never looked so good”, schreef The London Times.

The Maltese Falcon
artikel over The Maltese Falcon, de eerste echte Amerikaanse film noir in het boek Film Noir

BogartEen tweede uitgave van Taschen waarin een (korte) tekst van James Ursini is opgenomen, is een handzaam fotoboekje over Humphrey Bogart in de serie movie icons. Ook hier weer veel fraaie foto’s in zwart-wit en enkele in kleur. De inleiding begint met een reflectie op de icoon: “For centuries religious icons symbolized ideal virtues, such as purity, holiness, and devotion. In the modern age, a secular world has replaced the idols of old with celebrities and called them “icons”. Humphrey Bogart is such an icon.”


Into the shadows [ taschen.com ]

glamourfotograaf

de glamourfotografie van George Hurrell (1904-1992)

George Hurrell kwam aan het einde van de jaren twintig naar Hollywood. Hij werd daar als fotograaf geïntroduceerd door Pancho Barnes en zijn eerste opdracht was een fotosessie van acteur Ramon Novarro. Deze was enthousiast over zijn foto’s en liet ze zien aan Norma Shearer. Vervolgens vroeg zij Hurrell voor promotiefoto’s bij de film The Divorcee (1930), waarop ze haar nieuwe imago als vrijgevochten vrouw aan het grote publiek wilde presenteren. Haar man, de filmproducent Irving Thalberg, was zo onder de indruk dat hij George Hurrell een contract aanbood en hem tot hoofd portretfotografie maakte van de MGM Studio’s.

George Hurrell
georgehurrell.com

In 1932 verliet hij de afdeling portretfotografie van MGM alweer en begon hij een eigen studio aan 8706 Sunset Boulevard. Tot 1938 fotografeerde George Hurrell vrijwel iedere filmster die bij MGM onder contract stond: Dorothy Jordan, Myrna Loy, Robert Montgomery, Jean Harlow, Joan Crawford, Clark Gable, Rosalind Russell, Marion Davies, Jeanette MacDonald, Anna May Wong, Carole Lombard én Norma Shearer.

Aan het begin van de jaren veertig verhuisde hij naar Warner Brothers en fotografeerde daar o.a. Bette Davis, Ann Sheridan, Errol Flynn, Olivia de Havilland, Ida Lupino, Alexis Smith, Humphrey Bogart en James Cagney. Nog later verhuisde hij weer naar Columbia Pictures waar zijn foto’s gebruikt werden om de carrière van Rita Hayworth op te starten.

Biografie van George Hurrell [ georgehurrell.com ]