De foto die Bas Jan Ader in 1971 van zichzelf de wereld instuurde, is een cult geworden. Op deze website wordt bewezen dat elk mens een kunstenaar is, in staat tot de meest individuele expressie van de meest individuele emotie. Bas Jan Ader was geïnteresseerd in het moment dat we de controle over onze emoties verliezen. Daarin openbaart zich de paradox dat het meest persoonlijke tegelijkertijd het meest algemene is. We vinden onszelf in die ene mens, in de echtheid.

[ paperheart.org/imtoosad ]
Bas Jan Ader was gefascineerd door momenten, waarop men de fysieke of emotionele controle over zichzelf kwijtraakt. Met zichzelf in de hoofdrol heeft Ader in zijn films en fotowerken situaties geregistreerd, waarin dit verlies aan controle existentiële dimensies krijgt. Van I’m too sad to tell you bestaan meerdere uitvoeringen. Terwijl de gefilmde versie een verloop in de tijd geeft, is de droefenis in het fotowerk gestold tot een hartverscheurende close-up van de kunstenaar. Ondanks de intimiteit van het beeld ontbreekt ieder spoor van persoonlijke anekdote. Ook uit de titel spreekt distantie: de woorden ‘I’m too sad to tell you’ onderstrepen de omvang van het verdriet maar houden de reden ervan zorgvuldig verborgen.
Bron: boijmans.cultuurwijs.nl
Aan de hand van originele ontwerptekeningen, hedendaagse foto- en filmbeelden en maquettes wordt een intrigerend overzicht gegeven van vierhonderd jaar tuin- en landschapsarchitectuur in Europa (1600-heden). Een wereldpremière omdat voor het eerst via zelden of nooit vertoond materiaal de historische betekenis, kracht en traditie van landschappelijke wereldmonumenten in Europa wordt getoond. We kennen Versailles, maar wie kent Le Nôtres originele ontwerp voor het Grand Trianon? We hebben misschien ooit gewandeld door Bernard Tschumi’s Parc de la Villette in Parijs, maar hoe heeft hij zijn verbeelding voor dit belangrijke park op papier gezet? Wat is eigenlijk het originele ontwerp voor de Beemster polder?













