vader Thomas over 150 jaar Orthodoxe Kerk in België

Bron: orthodox.be

Doordat de overheid zich als geïnstitutionaliseerde mecenas terugtrekt, worden veel kunstenaars die ooit afhankelijk waren van subsidie, nu gedwongen een knieval te maken voor „de markt„. In veel gevallen moeten deze kunstenaars om te overleven, net als vroeger, weer de persoonlijke en commerciële belangen gaan dienen van rijke particuliere opdrachtgevers.
Een serie over de schilder en zijn opdrachtgever in de periode 1712-1912. Aflevering 7: John Singer Sargent en Consuelo Vanderbilt
Consuelo Vanderbilt (1876–1964) heette van 1895 tot 1921 Her Grace The Duchess of Marlborough. Het was de wil geweest van haar moeder dat ze op haar zeventiende in het huwelijk trad met Charles Spencer-Churchill de 24-jarige graaf van Marlborough. Consuelo‘s moeder was zelf getrouwd met William Kissam Vanderbilt en wist dus wat het was om via een rijke echtgenoot hoger op te klimmen. Het huwelijksfeest kostte in 1895 twee miljoen dollar. Maar zo duur als het feest was, zo slecht was het huwelijk. Elf jaar later gingen ze uit elkaar en in 1921 was de scheiding officieel.

Toen Consuelo Vanderbilt en Charles Spencer-Churchill nog net bij elkaar waren, kreeg de gevierde Amerikaanse societyschilder John Singer Sargent in 1905 opdracht om hen te schilderen samen met hun zoontjes John Spencer-Churchill (1897-1972) de tiende graaf van Marlborough. en Lord Ivor Spencer-Churchill (1898- 1956). In het jaar dat het kubisme voor de deur stond, maakte Singer Sargent er een anachronistisch familieportret van á la Velasquez.

John Singer Sargent (1856-1925) was een meester in de virtuoze penseelstreek in de stijl van Velasquez. In een tijd dat de fotografie de portretschilderkunst verdrongen had en het impressionisme de schilderkunst vernieuwd had, was er veel waardering voor picturaal vuurwerk.

Een schilder die hierin nog verder ging dan John Singer Sargent, was de Italiaanse societyschilder Giovanni Boldini. Een jaar later maakte ook hij een schilderij van Consuelo Vanderbilt en haar jongste zoontje Lord Ivor Spencer-Churchill (1898- 1956). Bij Boldini wordt het virtuoze gebaar maniëristisch. De streken geven net als in het Italiaanse futurisme snelheid en verzelfstandigen.
John Singer Sargent Gallery [ jssgallery.org ] | meer uit deze serie
Na de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) brak voor het Noorden een tijd van grote voorspoed aan. De Amerikanen noemen deze tijd de Gilded Age. In de periode 1870-1900 werd de basis gelegd voor de economische supermacht die de Verenigde Staten in de twintigste eeuw zouden worden. Tycoons als Carnegie, Morgan, Frick, Vanderbilt en Rockefeller werden onmetelijk rijk en stelden de vorsten van het oude Europa in hun schaduw.

In 1903 maakte een Duitse illustrator een aantal spotprenten bij deze nieuwe rijken: Fürsten von Dollars Gnaden. Vanuit het oude Europa werd er vaak met jaloezie én minachting gekeken naar deze tycoons die als barbaren de schatkamers van de Europese kunst plunderden. Zo wisten de connaisseurs van Henry Clay Frick (1849-1919) in Europa de krenten uit de pap te vissen. Voor veel Oude Meesters moeten we nu dus de Atlantische Oceaan oversteken.

Deze spotprenten verschenen in een Duitse krant. Ook in Duitsland had de zware industrie aan het einde van de negentiende eeuw een hoge vlucht genomen en zijn industriebaronnen voortgebracht, waaronder Krupp, Zeiss, Siemens en Thyssen.
Zeven Tycoons uit de Gilded Age
William A. Clark (1839-1925)
Henry Osborne Havemeyer (1847-1907)
William Kissam Vanderbilt (1849-1920)
Andrew Carnegie (1835-1919)
J.P. Morgan (1837-1913)
William Rockefeller (1841-1920)
Henry Clay Frick (1849-1919)
In de voetsporen van Heidegger
Voetnoten bij de 19e eeuw
Amerikaanse Burgeroorlog
Napoleon en zijn schilders
Landschapsschilders uit de Goethezeit
Schilders in Italië
De schilder en zijn broodheer
De waakzaamheid van het hart
Ovidius’ Metamorphosen
Dantes Divina Commedia
Wolkenkrabbers
Op zoek naar de atoomstijl
Een avontuur van luitenant Blueberry
My favourite things