Maandelijks archief: juni 2012

Ark

Vandaag viert de Orthodoxe Kerk Pinksteren
vader Thomas over 150 jaar Orthodoxe Kerk in België
1862-2012
150 jaar van Orthodoxie in België
Het schip van de Kerk heeft geen plan, getekend door een menselijke scheepsbouwer, maar is een creatie van de Goddelijke Drie-Eenheid, waarvan het proefmodel werd getest bij de hernieuwing van het menselijke ras ten tijde van Noach. De Heer zegt in het Evangelie, ons door Lukas opgetekend: “En gelijk het geschiedde in de dagen van Noach, zo zal het ook zijn in de dagen van de Zoon des mensen: zij aten, zij dronken, zij huwden, en zij werden ten huwelijk genomen tot op de dag, waarop Noach in de ark ging en de zondvloed kwam en allen verdelgde. Op dezelfde wijze zal het gaan op de dag, waarop de Zoon des mensen geopenbaard wordt.“ (Luk. 17,26-27 en 30) Daarom kwam de Zoon van God naar de aarde om het mensenras de mogelijkheid te bieden om te ontsnappen aan de vloed, die de aarde met de wateren van de zonde overspoelt. Daarom heeft de Verlosser Zijn Ark gebouwd, waarin wij een veilig onderkomen kunnen vinden. Op eigen kracht kunnen we immers nooit de oversteek maken naar het Eeuwige Land van de Onsterflijkheid.
 
Bron: orthodox.be

de schilder en zijn broodheer [ 7 ]

John Singer Sargent en Consuelo Vanderbilt 1905
 

Doordat de overheid zich als geïnstitutionaliseerde mecenas terugtrekt, worden veel kunstenaars die ooit afhankelijk waren van subsidie, nu gedwongen een knieval te maken voor „de markt„. In veel gevallen moeten deze kunstenaars om te overleven, net als vroeger, weer de persoonlijke en commerciële belangen gaan dienen van rijke particuliere opdrachtgevers.

Een serie over de schilder en zijn opdrachtgever in de periode 1712-1912. Aflevering 7: John Singer Sargent en Consuelo Vanderbilt

Consuelo Vanderbilt (1876–1964) heette van 1895 tot 1921 Her Grace The Duchess of Marlborough. Het was de wil geweest van haar moeder dat ze op haar zeventiende in het huwelijk trad met Charles Spencer-Churchill de 24-jarige graaf van Marlborough. Consuelo‘s moeder was zelf getrouwd met William Kissam Vanderbilt en wist dus wat het was om via een rijke echtgenoot hoger op te klimmen. Het huwelijksfeest kostte in 1895 twee miljoen dollar. Maar zo duur als het feest was, zo slecht was het huwelijk. Elf jaar later gingen ze uit elkaar en in 1921 was de scheiding officieel.

John Singer Sargent
William Singer Sargent 1905
Charles, 9th Duke of Marlborough, with Consuelo, Duchess of Marlborough, en hun zoontjes John, the 10th Duke of Marlborough en Lord Ivor Spencer-Churchill

Toen Consuelo Vanderbilt en Charles Spencer-Churchill nog net bij elkaar waren, kreeg de gevierde Amerikaanse societyschilder John Singer Sargent in 1905 opdracht om hen te schilderen samen met hun zoontjes John Spencer-Churchill (1897-1972) de tiende graaf van Marlborough. en Lord Ivor Spencer-Churchill (1898- 1956). In het jaar dat het kubisme voor de deur stond, maakte Singer Sargent er een anachronistisch familieportret van á la Velasquez.

William Singer Sargent
detail van het bovenstaande groepsportret

John Singer Sargent (1856-1925) was een meester in de virtuoze penseelstreek in de stijl van Velasquez. In een tijd dat de fotografie de portretschilderkunst verdrongen had en het impressionisme de schilderkunst vernieuwd had, was er veel waardering voor picturaal vuurwerk.

Boldini
Giovanni Boldini 1906
Consuelo Vanderbilt, Duchess of Marlborough en haar zoontje Lord Ivor Spencer-Churchill

Een schilder die hierin nog verder ging dan John Singer Sargent, was de Italiaanse societyschilder Giovanni Boldini. Een jaar later maakte ook hij een schilderij van Consuelo Vanderbilt en haar jongste zoontje Lord Ivor Spencer-Churchill (1898- 1956). Bij Boldini wordt het virtuoze gebaar maniëristisch. De streken geven net als in het Italiaanse futurisme snelheid en verzelfstandigen.

John Singer Sargent Gallery [ jssgallery.org ] | meer uit deze serie

Tycoons

zeven miljardairs uit de Verenigde Staten in de Gilded Age

Na de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) brak voor het Noorden een tijd van grote voorspoed aan. De Amerikanen noemen deze tijd de Gilded Age. In de periode 1870-1900 werd de basis gelegd voor de economische supermacht die de Verenigde Staten in de twintigste eeuw zouden worden. Tycoons als Carnegie, Morgan, Frick, Vanderbilt en Rockefeller werden onmetelijk rijk en stelden de vorsten van het oude Europa in hun schaduw.

Fürsten von Dollars Gnaden
Fürsten von Dollars Gnaden
William A.Clark der Kupfer-König
Henry O.Havemeyer der Zucker-Papst
William K. Vanderbilt der Eisenbahn-König

In 1903 maakte een Duitse illustrator een aantal spotprenten bij deze nieuwe rijken: Fürsten von Dollars Gnaden. Vanuit het oude Europa werd er vaak met jaloezie én minachting gekeken naar deze tycoons die als barbaren de schatkamers van de Europese kunst plunderden. Zo wisten de connaisseurs van Henry Clay Frick (1849-1919) in Europa de krenten uit de pap te vissen. Voor veel Oude Meesters moeten we nu dus de Atlantische Oceaan oversteken.

Fürsten von Dollars Gnaden
Fürsten von Dollars Gnaden
Andrew Carnegie der Stahl-König
J.P. Morgan der Trust-Kaiser
William Rockefeller der Ölgötze

Deze spotprenten verschenen in een Duitse krant. Ook in Duitsland had de zware industrie aan het einde van de negentiende eeuw een hoge vlucht genomen en zijn industriebaronnen voortgebracht, waaronder Krupp, Zeiss, Siemens en Thyssen.

Zeven Tycoons uit de Gilded Age
William A. Clark (1839-1925)
Henry Osborne Havemeyer (1847-1907)
William Kissam Vanderbilt (1849-1920)
Andrew Carnegie (1835-1919)
J.P. Morgan (1837-1913)
William Rockefeller (1841-1920)
Henry Clay Frick (1849-1919)