Toen ik tien was, was er ook al crisis. Oliecrisis. En er was een crisis in normen en waarden, maar daar werd nog niet over gesproken. Mijn ouders deden dat al wel. Die zagen Alice Cooper, Gary Glitter en Ziggy Stardust op tv en dachten dat de wereld gek geworden was. Kerels die zich als wijven opmaakten, was dat het voorland van hun zonen? Nederland was in 1973 behoorlijk losgeslagen. In het voorjaar was Turks Fruit in de bioscopen te zien, met veel gevloek en ander smerigs. En Astrid Nijgh zong later dat jaar Ik doe wat ik doe. Nee, dan hield de bezadigde Drs. P. het een stuk rustiger. “Krijg het heen-en-weer met de beschaving” moet de Sisyphus van het Nederlandstalige lied gedacht hebben.
Drs P. Veerpont (Heen en weer) 1973
Zo denk ik dikwijls over het geheim van het bestaan
En dat ik op de wereld ben
om heen en weer te gaan
uit: Veerpont van Drs.P.
Wat stond er deze week 39 jaar geleden in de Top 40?
‘t Is Weer Voorbij Die Mooie Zomer van Gerard Cox, Sebastian van Cockney Rebel, Ik Doe Wat Ik Doe van Astrid Nijgh, The Day That Curly Billy Shot Down Crazy Sam McGee van The Hollies, One Way Ticket To Anywhere van The Osmonds, Paper Roses van Marie Osmond, When I Fall In Love van Donny Osmond, Merry Xmas Everybody van Slade, Veerpont van Drs. P., Dirty Ol’ Man van The Three Degrees, Jimmy van Boudewijn De Groot, Angie van The Rolling Stones.
Volgende week wordt er weer een nieuwe editie van de Top 2000 gedraaid. We horen dan het oude in een nieuwe volgorde aan ons voorbijtrekken. Sinds de eerste editie van de top 2000 in 1999 is het evenement vooral een feestje voor veertigers en vijftigers. Dat is duidelijk zichtbaar in het café van het jaarlijks terugkerende Top 2000 a gogo. Dat komt waarschijnlijk omdat zij de gouden jaren van de popmuziek (1965-1975) bewust hebben meegemaakt.
Als ‘bijna-vijftiger’ was ik er nog net bij. In 1974 kreeg ik een cassetterecorder waarmee ik op vrijdagmiddag wekelijks opnamen maakte van de Top 40. Veel bandjes heb ik nog altijd bewaard. Een ervan dateert van 26 december 1975 met opnamen van de Top 100 van dat jaar. Daarin stond ook Listen to the music van The Doobie Brothers. Dit nummer bereikte een 94e plaats in de Top 100 van 1975. In november en december 1972 hadden de Doobie Brothers met hetzelfde nummer al eens in de Top 40 gestaan.
The Doobie Brothers – Listen to the music (1972) Drie jaar later kwam deze plaat voor een tweede maal in Top 40
Wat stond er deze week veertig jaar geleden in de Top 40?
Crazy Horses van The Osmonds, Ben van Michael Jackson,Het Bananenlied van André Van Duin, Claire van Gilbert O’Sullivan, Clap Your Hands And Stamp Your Feet van Bonnie St. Claire & Unit Gloria, Listen To The Music van The Doobie Brothers, You’re A Lady van Peter Skellern, Shalalie Shalala van Gert en Hermien, Mexico van The Les Humphries Singers en Sugar Me van Lynsey De Paul.
gekeken naar Mad Men Season 5 Episode 8 : Lady Lazarus
Ik ben alweer over de helft van het vijfde seizoen Mad Men. De Amerikaanse tv-serie over een stel reclamejongens (ad men) aan de Madison Avenue in New York is een van de beste tv-series ooit gemaakt. Vier keer op rij won Mad Men een Emmy Award, de allerhoogste televisieonderscheiding. De vijfde reeks haalde net geen Emmy Award binnen maar blijft op hetzelfde hoge niveau. Meestal raken series na een paar seizoenen sleets, maar Mad Men blijft prikkelen. In de eerste plaats komt dat door de geniale scenarist Matthew Weiner, de geestelijk vader van Mad Men. Daarnaast is er de geweldige cast en last but not least het production design.
Mad Men is een period piece. Dat betekent dat elk detail op de set ondervraagd is: hoor jij wel thuis in deze tijd? De art director en set decorator hebben de jaren zestig weer helemaal tot leven gebracht. Mad Men brengt geen karikatuur van de jaren zestig met de overbekende style icons zoals je ziet in films met Austin Powers of Down with Love. De makers laten vooral de verscheidenheid van de jaren zestig zien. In het eerste seizoen zitten we eigenlijk nog helemaal in de late jaren vijftig. Sommige meubels dateren zelfs nog van vóór de oorlog. De kleuren zijn zacht, de ruimtes met lambriseringen tamelijk donker.
In het vierde seizoen breken de mid sixties door: de ruimtes zijn veel lichter geworden, de kleuren feller en het design strak en minimalistisch. Tussen 1960 en 1970 zien we het tijdsbeeld eerder verglijden dan verschuiven. De jaren zestig blijken niet te bestaan als één iconisch beeld. Zo is het ook met de personages met hun vele kanten. Don Draper is aan de ene kant een overspelige egomaan, aan de andere kant is hij een gewetensvolle binnenvetter. Deze perspectivische blik is een van de grote kwaliteiten van Mad Men. Het speelt zich allemaal een halve eeuw geleden af, maar het gaat helemaal over ons, over onze verlangens, ambities, angsten en mijmeringen.
Tomorrow never knows 1966
Turn off your mind relax
and float down stream
It is not dying, it is not dying
Tomorrow never knows
Door de serie zijn historische gebeurtenissen verweven, meestal incidenteel. De lotgevallen van het personeel van SCDP worden door deze ankerpunten verbonden met het leven van iedereen die er toen bij was. Zoals in episode 8 : Lady Lazarus, waarin een commercial voor Chevalier Blanc gemaakt wordt. De opdrachtgevers willen er graag muziek bij zoals in de Beatlesfilm A Hard Day’s Night. De babyboomers zijn voor fabrikanten een felbegeerde markt en met popmuziek denken ze de jeugd aan hun producten te kunnen binden. De veertiger Don Draper, die is opgegroeid met muziek van Glen Miller, weet niets van de nieuwe Britse muziek en vraagt zijn veel jongere vrouw Megan of ze hem een beetje op de hoogte wil brengen.
Aan het einde van de aflevering komt ze met het nieuwste album van the Beatles binnen. Revolver, het is augustus 1966. Don zet de plaat op met het eerste nummer. We horen Tomorrow never knows. De kenners weten dat dit niet klopt, want het eerste nummer van kant twee is Good day sunshine. Na een poosje geluisterd te hebben, zet Don de plaat weer uit. We zien nog net even hoe de naald boven het laatste nummer van de plaat omhoog beweegt. Dat nummer is wéll Tomorrow never knows. Een geweldige keuze en een typische afsluiter voor een Mad Men episode. Het kostte de producent wéll 250.000 dollar om een fragment van Tomorrow never knows te mogen gebruiken.
But listen to the colour
of your dreams
It is not leaving, it is not leaving
Tomorrow never knows
In many respects, Revolver is one of the very first psychedelic LPs – not only in its numerous shifts in mood and production texture, but in its innovative manipulation of amplification and electronics to produce new sounds on guitars and other instruments. Specific, widely-heralded examples include the backwards riffs of “I’m Only Sleeping”, the sound effects of “Yellow Submarine”, the sitar of “Love You To”, the blurry guitars of “She Said, She Said”, and above all the seagull chanting, buzzing drones, megaphone vocals, free-association philosophizing, and varispeed tape effects of “Tomorrow Never Knows”
Volgens Hannah Arendt trok er door het denken van haar leermeester Martin Heidegger een storm. “Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat, is iets volmaakts, dat zoals al het volmaakte terugvalt aan het oeroude.” Wij gingen bij de beroemde blokhut in Todtnauberg kijken of Arendt gelijk had.
In het Rijk van de Geest is alles tegenwoordige tijd en daar alleen ben je onsterfelijk. Zolang je maar niet vergeten wordt, leef je voort. Maar als je bent weggezonken in het collectieve geheugen, kun je met een lemma op wikipedia.org weer boven water komen.
Deze serie begon op 9 april 2010, precies 145 jaar na het einde van de Civil War, misschien wel het grootste trauma uit de Amerikaanse geschiedenis. Het laatste artikel verscheen op 3 juli 2013. Dat was precies 150 jaar na de Slag bij Gettysburg, het keerpunt in de oorlog.
Weinig historische figuren zijn zo vaak geschilderd als Napoleon Bonaparte. Niet alleen tijdens zijn bewind maar ook daarna bleven schilders historische gebeurtenissen vastleggen met Napoleon in het centrum van de aandacht. Geschiedvervalsing. Omdat het moest.
Met de Goethezeit wordt in Duitsland de periode 1770-1830 aangeduid. Niet alleen de filosofie, literatuur, beeldhouwkunst, architectuur en muziek kwamen in het Duitse taalgebied tot bloei maar ook de romantische landschapsschilderkunst.
Tot in de 19e eeuw was de reis naar Italië voor veel kunstenaars een verplicht nummer. Tijdens de Grand Tour werden Venetië, Florence en Rome bezocht waar de meesters bestudeerd werden. Maar het Italiaanse landschap bleek voor veel kunstenaars aantrekkelijker.
Nu de overheid zich als mecenas heeft teruggetrokken worden veel kunstenaars weer afhankelijk van rijke opdrachtgevers en verzamelaars. Net als vroeger dus, toen veel kunstenaars vaak tegen wil en dank de lakeien van de heersende klasse waren.
De Philokalia is een verzameling geestelijke geschriften die tussen de vierde en veertiende eeuw (in het Grieks) geschreven zijn en in de achttiende eeuw door de heilige Nikodimos van de berg Athos gebundeld zijn. Zijn tijdgenoot Paisius Velichkovsky maakte een vertaling in het Kerkslavisch.
In de Middeleeuwen was er eigenlijk maar één boek. Na de revolutie van de boekdrukkunst kreeg de Bijbel concurrentie van eigentijdse maar vooral ook van klassieke geschriften. De compilatie van mythen die Ovidius aan het begin van onze jaartelling in klassiek Latijn had samengesteld, werd een inspiratiebron voor ontelbare schilders.
Dante stelt zich het Inferno voor als een trechter die breed begint onder het aardoppervlak en dan toeloopt naar het ijskoude middelpunt van de aarde. Daar zetelt Lucifer. Er zijn negen kringen. Dante en Vergilius ontmoetten er steeds grotere zonden en grotere zondaars.
Chicago en New York werden eind 19e eeuw proeftuinen waar de skyscraper dankzij een stalen constructie steeds hoger kon worden. Er lagen ook twee Amerikaanse gedachten aan ten grondslag:
"Form follows function" en "The sky is the limit."
In de zomer van 2009 was in het Atomium in Brussel de tentoonstelling A la recherche du “Style Atome” te zien. Het is een swingende stijl uit de jaren vijftig die nog steeds beoefend wordt. Noem het geen retro. De atoomstijl is iets speciaals.
In 1963 begon de Franse striptekenaar Jean Giraud (1938-2012) samen met scenarist Jean-Michel Charlier (1924-1989) aan zijn levenswerk: Blueberry. Ze lieten zich daarbij inspireren door de spaghettiwestern. Het 50-jarige jubileum van zijn antiheld maakte Giraud net niet meer mee. Hij overleed in 2012.
Belgian woodcuts & Russian Luboks. Underground comics & Midcentury Modern. Genesis, Pink Floyd & Film Noir ...
These are a few of my favorite things ...