volg de meester [ 1-40 ] | van oude meesters en dingen die niet voorbijgaan

Jean-Honoré Fragonard was een virtuoos colorist. Ik maakte verschillende studies in olieverf van zijn draperieën waarbij ik vooral zijn kleurgebruik probeerde te benaderen. De zachte pasteltonen hebben als basis een transparant wit in menging met rauwe siena, gebrande siena, ceruleumblauw, viridiaan, oker en rauwe omber op een ondergrond van rauwe siena die linksonder nog zichtbaar is. Met dekwit zijn withogingen gemaakt.

volg de meester [ 1-39 ] | van oude meesters en dingen die niet voorbijgaan

Vorig jaar zag ik op BBC 2 She wore a yellow ribbon (1949), het tweede deel van de zogenaamde cavalry trilogy van regisseur John Ford met John Wayne in de hoofdrol. Deze film was in kleur geschoten en liet een schilderachtig beeld van het Wilde Westen ziet. Bij John Ford wordt dat beeld meestal bepaald door de eenzame rotsformaties van Monument Valley.

Afgelopen week was op dezelfde zender het eerste deel uit deze cyclus te zien. Fort Apache (1948) werd een jaar eerder opgenomen in sfeervol zwart wit. Archie Stout (1886-1973) won er tijdens het Festival van Locarno in 1948 de prijs mee voor de beste cinematografie. Of hij zich net als Winton C. Hoch (1905-1979) had laten inspireren door de schilderijen van Frederic Remmington is mij niet bekend. Winton C. Hoch won zelfs een oscar voor de cinematografie in She wore a yellow ribbon maar had daarbij veel te danken aan de twintig jaar oudere Archie Stout die hem tijdens het opnamewerk geassisteerd had.

Fort Apache [imdb.com ]