gisteren gezien in het Noord-Brabants Museum in Den Bosch: Botanische Kunst t/m 13 december 2015
werk van Erik Andriesse
Bloemen en planten – op een moment van grote schoonheid – stilgezet in de tijd. De tentoonstelling Botanische Kunst – Een bloemrijke wetenschap brengt circa 120 aquarellen, gravures, foto’s en een film bijeen met amaryllissen, mispels, rozen, rabarber en andere natuurpracht. De expositie toont kleurrijke tekeningen en schilderingen van de Vereniging Botanisch Kunstenaars Nederland, van onder meer Anita Walsmit Sachs en Janneke Brinkman-Salentijn. Dit wordt gecombineerd met kunst uit de eigen museumcollectie, waaronder eind 18e-eeuwse tekeningen van Gerard van Spaendonck en modern werk van Erik Andriesse en Jan Cremer. Veel hiervan is lange tijd niet te zien geweest.
zaterdagavond gezien op NPO2: Nieuwsuur in Noord-Korea
vanavond het tweede en laatste deel op NPO2 in Nieuwsuur
Met stijgende verbazing heb ik gisterenavond naar de reportage Nieuwsuur in Noord-Korea van Marieke de Vries en Ellen Brans zitten kijken. Toezichthouders hebben de schaduwzijden van hun “voorbeeldige land” angstvallig buiten beeld gehouden. Zien we dan wel wat van het echte Noord-Korea? Soms zien we aan een rand van het beeld hoe de verdrongen werkelijkheid eruit ziet. En bij de meeste propagandabeelden van zwemparadijzen, kinderoptredens en de flanerende elite op de boulevards langs de Taedong, kunnen we alleen maar vermoeden hoe de achterkant eruitziet: strafkampen, schrijnende armoede, angst.
Nieuwsuur in Noord-Korea
Uniek tweeluik op 3 & 4 oktober 2015, NPO2
Communisme heet atheïstisch te zijn, maar omdat in Noord-KoreaKim Jong-un een goddelijke status heeft, is het communisme hier een religie rond “de Briljante Kameraad”. Verafgoding van leiders is zo oud als de wereld: maak duidelijk dat de leider een goddelijke status heeft, bouw daar een cultus omheen en doe af en toe iets leuks voor het volk. Laat vooral ook zien dat er niet met je te spotten valt. De farao’s, de romeinse keizers, sommige pausen, Mohammed, Lodewijk XIV en Stalin gingen de Grote Leider voor.
Maak duidelijk dat de leider een goddelijke status heeft, bouw daar een cultus omheen en doe af en toe iets leuks voor het volk. Laat vooral ook zien dat er niet met je te spotten valt.
Als in de reportage een vierjarig jongetje gevraagd wordt hoe zijn vader heet, antwoordt hij vastberaden en blij: “Mijn vader is de Grote Leider Kim Jong-un.” En op de vraag wie zijn moeder is: “Mijn moeder is de boezem van de Partij!” In Noord-Korea is de staat een kerk geworden. Christenen worden gezien als landverraders en worden daarom vervolgd. Hopelijk laat tweede deel van de reportage iets over het christendom in Noord-Korea zien.
Er zijn vier showkerken in de hoofdstad Pyongyang. Om toeristen te overtuigen dat er wel degelijk godsdienstvrijheid in het land zou zijn. Er zijn twee protestantse kerken, één katholieke kerk en één orthodoxe kerk in Pyongyang. Noord-Koreaanse kerkgangers worden door de staat geselecteerd.
Wie betrapt wordt bij het beoefenen van religieuze activiteiten of in het bezit van religieuze materialen, wordt gestraft. De straffen variëren: sommigen worden opgesloten in de strafkampen of gemarteld tot ze dood zijn, anderen worden publiekelijk geëxecuteerd.
Het is bekend dat christenen het ergst gemarteld worden in de strafkampen. Ze mogen niet naar de hemel kijken en worden voortdurend uitgescholden en geslagen. Ze worden bestempeld als krankzinnig. Alleen door een wonder kan een christen levend uit een strafkamp komen. Als ze ontsnappen aan openbare executie, bezwijken ze uiteindelijk aan verhongering, uitputting door harde arbeid en/of blootstelling aan ziektes, slechte hygiëne, gebrek aan medische zorg en door gebrek aan goede kleding.
rococo style guide van het Victoria & Albert Museum
Toen ik twaalf jaar geleden voor het laatst in Londen was, bezocht ik het Victoria & Albert Museum. Dit museum herbergt een reusachtige collectie kunstwerken en kunstnijverheid. Ik volgde de route van de Engelse geschiedenis. De Engelsen delen hun nationale geschiedenis in volgens de regeerperioden van dynastieën. Tudor (1485-1603), Stuart (1603-1714), Georgian (1714-1837), Victiorian (1837-1901) en Edwardian (1901-1914). Vaak worden deze nog onderverdeeld. Bekend is de Regency (1811-1820), de periode dat George IV regent was van zijn vader George III. Op de afdeling Engelse geschiedenis van het Victoria & Albert Museum zijn de zalen gerangschikt in deze opeenvolgende perioden.
Victoria & Albert Museum in Londen
De Georgian Era boeit mij op dit moment het meest. Deze begon met het einde van de Spaanse Successie Oorlog (1701-1713) die afgesloten werd met de Vrede van Utrecht (1713) en de Vrede van Rastatt (1714). De periode eindigde in 1837 met de dood van William IV. Engeland werd in deze tijd de machtigste handelsnatie in de wereld en bouwde het grootste koloniale rijk uit de geschiedenis op: The British Empire.
Dit enorme succes was mede te danken aan een sterk parlement en een relatief zwak koningschap. De liberale burgerij kon zich daardoor vrijer ontplooien, in tegenstelling tot een land als Frankrijk dat onder de absolute macht van de koning langer vasthield aan het mercantilisme en daardoor haar internationale handelspositie tekort deed. In de achttiende eeuw bleek de vrijhandel het meest succesvolle handelssysteem zodat Engeland als kapitalistische handelsnatie kon uitgroeien tot het machtigste land ter wereld.
Rococo in het Victoria & Albert Museum
Een stijlperiode die samenviel met de Georgian Era, was het rococo dat tussen 1730 en 1770 in Frankrijk en in de katholieke delen van Duitsland de heersende stijl was. Rococo had zich ontwikkeld vanuit de barok en was een uitdrukking van het aristocratische levensgevoel. Het paste eigenlijk niet zo goed bij Engeland, dat zich met haar liberale maatschappij onderscheidde van de dominante Franse hofcultuur. Toch oefende het rococo invloed uit in Engeland, bijvoorbeeld op de portretten van Thomas Gainsborough.
Although the Rococo movement never got a foothold on British soil, English artists still felt its influence like a fresh breeze from across the English Channel. Without becoming flamboyant, a new, lighter look infused English art. The two leading British painters of the period, Thomas Gainsborough and Joshua Reynolds, were both influenced by French Rococo artist Jean-Antoine Watteau as well as Italian Renaissance and Baroque artists and Dutch and Flemish painting. The third great 18th-century British painter was William Hogarth.
Volgens Hannah Arendt trok er door het denken van haar leermeester Martin Heidegger een storm. “Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat, is iets volmaakts, dat zoals al het volmaakte terugvalt aan het oeroude.” Wij gingen bij de beroemde blokhut in Todtnauberg kijken of Arendt gelijk had.
In het Rijk van de Geest is alles tegenwoordige tijd en daar alleen ben je onsterfelijk. Zolang je maar niet vergeten wordt, leef je voort. Maar als je bent weggezonken in het collectieve geheugen, kun je met een lemma op wikipedia.org weer boven water komen.
Deze serie begon op 9 april 2010, precies 145 jaar na het einde van de Civil War, misschien wel het grootste trauma uit de Amerikaanse geschiedenis. Het laatste artikel verscheen op 3 juli 2013. Dat was precies 150 jaar na de Slag bij Gettysburg, het keerpunt in de oorlog.
Weinig historische figuren zijn zo vaak geschilderd als Napoleon Bonaparte. Niet alleen tijdens zijn bewind maar ook daarna bleven schilders historische gebeurtenissen vastleggen met Napoleon in het centrum van de aandacht. Geschiedvervalsing. Omdat het moest.
Met de Goethezeit wordt in Duitsland de periode 1770-1830 aangeduid. Niet alleen de filosofie, literatuur, beeldhouwkunst, architectuur en muziek kwamen in het Duitse taalgebied tot bloei maar ook de romantische landschapsschilderkunst.
Tot in de 19e eeuw was de reis naar Italië voor veel kunstenaars een verplicht nummer. Tijdens de Grand Tour werden Venetië, Florence en Rome bezocht waar de meesters bestudeerd werden. Maar het Italiaanse landschap bleek voor veel kunstenaars aantrekkelijker.
Nu de overheid zich als mecenas heeft teruggetrokken worden veel kunstenaars weer afhankelijk van rijke opdrachtgevers en verzamelaars. Net als vroeger dus, toen veel kunstenaars vaak tegen wil en dank de lakeien van de heersende klasse waren.
De Philokalia is een verzameling geestelijke geschriften die tussen de vierde en veertiende eeuw (in het Grieks) geschreven zijn en in de achttiende eeuw door de heilige Nikodimos van de berg Athos gebundeld zijn. Zijn tijdgenoot Paisius Velichkovsky maakte een vertaling in het Kerkslavisch.
In de Middeleeuwen was er eigenlijk maar één boek. Na de revolutie van de boekdrukkunst kreeg de Bijbel concurrentie van eigentijdse maar vooral ook van klassieke geschriften. De compilatie van mythen die Ovidius aan het begin van onze jaartelling in klassiek Latijn had samengesteld, werd een inspiratiebron voor ontelbare schilders.
Dante stelt zich het Inferno voor als een trechter die breed begint onder het aardoppervlak en dan toeloopt naar het ijskoude middelpunt van de aarde. Daar zetelt Lucifer. Er zijn negen kringen. Dante en Vergilius ontmoetten er steeds grotere zonden en grotere zondaars.
Chicago en New York werden eind 19e eeuw proeftuinen waar de skyscraper dankzij een stalen constructie steeds hoger kon worden. Er lagen ook twee Amerikaanse gedachten aan ten grondslag:
"Form follows function" en "The sky is the limit."
In de zomer van 2009 was in het Atomium in Brussel de tentoonstelling A la recherche du “Style Atome” te zien. Het is een swingende stijl uit de jaren vijftig die nog steeds beoefend wordt. Noem het geen retro. De atoomstijl is iets speciaals.
In 1963 begon de Franse striptekenaar Jean Giraud (1938-2012) samen met scenarist Jean-Michel Charlier (1924-1989) aan zijn levenswerk: Blueberry. Ze lieten zich daarbij inspireren door de spaghettiwestern. Het 50-jarige jubileum van zijn antiheld maakte Giraud net niet meer mee. Hij overleed in 2012.
Belgian woodcuts & Russian Luboks. Underground comics & Midcentury Modern. Genesis, Pink Floyd & Film Noir ...
These are a few of my favorite things ...
