met Faber du Faur in Rusland [ 2 ]

Rußland 1812 foliant met 55 lithografieën (1843)
van Christian Wilhelm von Faber du Faur

De Württembergse jurist, generaal-majoor en militaire schilder Christian Wilhelm von Faber du Faur (1780-1854) nam in 1812 deel aan de veldtocht van Napoleon naar Rusland en legde deze vast in indringende beelden. In 1843 werden 55 litho’s gebundeld in een foliant onder de naam Rußland 1812.

Faber du Faur
litho van C.W. von Faber du Faur
Faber du Faur
litho van C.W. von Faber du Faur
Faber du Faur
litho van C.W. von Faber du Faur
Faber du Faur
litho van C.W. von Faber du Faur
1812 nahm Christian Wilhelm von Faber du Faur am Russlandfeldzug unter Napoleon als Oberleutnant im französischen III. Armeekorps teil, dem ein Teil des württemberger Rheinbundkontingents unterstellt war. Er fertigte dabei fast täglich Skizzen an, die er 1831 zusammen mit Major Kausler veröffentlichte. Das Werk Mit Napoleon in Russland enthält eine Vielzahl farbiger Zeichnungen, die den gesamten Feldzug und den Rückzug darstellen und damit den Charakter eines Augenzeugenberichtes erhalten. Er wurde Mitglied der französischen Ehrenlegion und war einer der nur 1000 württembergischen Soldaten, die den Feldzug gesund überstanden.
 
Bron: de.wikipedia.org

met Faber du Faur in Rusland [ 1 ]

Henri Zuber [ 3 ]

De reis naar Mexico in 1864
Zuber
Gibraltar 1864
Der Maler Heinrich Zuber (1844 – 1909) gibt sich schon im frühen Alter der Kunst des Zeichnens hin und wird außerdem ab seinem 18. Lebensjahr von einem Maler der Marine ausgebildet. Er ist ein einzigartiger Maler der aktuellen Zeitgeschichte und mit seinen Kollegen nur schwer vergleichbar. Napoleon III. hat bestimmt, daß die Fregatte „La Themis“ den Erzherzog Maximilian, der Kaiser von Mexiko geworden war, zu eskortieren. Heinrich Zuber ist Offiziersanwärter und ist an Bord dieser Fregatte. Vor kurzem wurde eine Sammlung von 27 Zeichnungen aufgefunden. Sie zeigen, Zuber hat mit ihnen einen außergewöhnlichen Bericht dieser Seereise des Kaiserpaares nach Mexiko erstellt. An Bord der „Novara“, dem Schiff des Kaisers Maximilians, befindet sich ein weiterer bedeutsamer Zeuge, Paula Gräfin Kollonitz. Diese Gräfin ist Hofdame von Carlotta, der Gattin des Kaisers, und führt ihrerseits ein Reisejournal. Die zwei Augenzeugenberichte, der literarische der österreichischen Gräfin und der gezeichnete von Heinrich Zuber ergänzen sich prächtig und ergeben einen außerordentlichen zweistimmigen Reisebericht.
 
Bron: alsace.revues.org
Zuber
Madeira 1864
Zuber
Lipari 1864

Le voyage de Maximilien, empereur du Mexique, vers le Mexique en 1864, vu par le peintre Henri Zuber [ alsace.revues.org ]

calendar girls 1784

de calendar girls van Robert Dighton (1752-1814)

Via de blog Georgian gentlemen van Mike Rendell kwam ik het werk tegen van de achttiende-eeuwse portretschilder en illustrator Robert Dighton (1752-1814). De National Portrait Gallery bezit 270 portretten van zijn hand. Voor het jaar 1784 illustreerde hij een kalender met twaalf goed geklede dames. Het duurde zeker nog honderd kalenders voordat in 1889 de eerste calendar girl zich presenteerde. In de loop van de twintigste eeuw zouden zij uit de kleren gaan. Ondenkbaar in 1784!

Robert Dighton
Robert Dighton 1784

Much of Dighton‘s early work was issued anonymously, but by the early 1790s it became increasingly well known and he began etching and publishing under his own name. In awkward poses and with ruddy faces, Dighton’s satirical caricatures included lawyers, military officers, actors and actresses who were seen about town, as well as down-at-heel types. In 1795 he brought out a Book of Heads and thenceforth devoted himself chiefly to caricature. His work is noted as being less savage than that of his contemporaries, James Gilray and George Cruickshank.
 
Bron: en.wikipedia.org

Robert Dighton
Robert Dighton 1784
Robert Dighton
Robert Dighton 1784

Robert Dighton [ en.wikipedia.org ]

William Birdwood 1916

portret van William Birdwood door John Singer Sargent
in de National Portrait Gallery in Londen

De Amerikaanse schilder John Singer Sargent (1856-1925) was een van de grootste societyschilders aan het einde van de negentiende eeuw. In een soepele stijl schilderde hij virtuoze portretten van beroemdheden. Aan het begin van de twintigste eeuw ontvluchtte hij de high society om te reizen en aquarellen te maken. Tijdens de Eerste Wereldoorlog schilderde hij het onderstaande portret van veldmaarschalk William Birdwood (1865-1951) die de leiding had over de Dardanellenveldtocht in 1915. Daarbij vielen aan Britse en Turkse kant ieder een kwart miljoen slachtoffers.

William Birdwood
portret van William Birdwood 1916
commandant van de Gallipoli Campaign

Vandaag is het in Australië en Nieuw-Zeeland ANZACday.

website National Portrait Gallery
website van de National Portrait Gallery
John Singer Sargent gefotografeerd door Alvin Langdon Coburn op 12 januari 1907

National Portrait Gallery | John Singer Sargent [ en.wikipedia.org ]

objectiviteitskoorts

Description de l’Egypte (1809-1829)

EgypteVorig jaar schreef ik hier al iets over de Description de l’Égypte, ou Recueil des observations et des recherches qui ont été faites en Égypte pendant l’expédition de l’armée française. Dit werk verscheen tussen 1809 en 1829 in tien delen en geldt als een mijlpaal in de wetenschap van de vroege negentiende eeuw. Het volledige werk bestaat uit honderden platen onderverdeeld in de volgende categorieën: antiquiteiten, topografische atlas, Egypte rond 1800 en natuurlijke historie (dieren, planten en mineralen). De oudheidkundige opgravingen nemen het grootste deel in beslag (vijf delen) maar de Description de l’Égypte geeft ook een prachtig beeld van Egypte zoals de Fransen het in 1798 aantroffen. Caïro telde in die tijd 600.000 inwoners en was daarmee even groot als Parijs.

Telkens als ik weer eens blader door dit wetenschappelijk (én artistieke) monument valt me weer op hoe sterk de drang naar objectiviteit 200 jaar geleden was. De fotografie schreeuwde om uitgevonden te worden, maar pas tien jaar nadat het laatste deel van de Description de l’Egypte verschenen was, lukte het Daguerre om fotografische beelden te fixeren. Een objectievere schrijver dan het licht is er niet. Maar de graveurs van de Decription kwamen de werkelijkheid die Egypte heet, bijzonder nader. De gravures zijn wetenschappelijk verantwoord en hebben geen artistieke pretentie.

De fotografie schreeuwde aan het begin van de negentiende eeuw om uitgevonden te worden, want een objectievere schrijver dan het licht is er niet.

Toch ademt dit wetenschappelijke werk uit de vroege negentiende eeuw onmiskenbaar iets romantisch. Dat heeft verschillende oorzaken. Tussen 1809 en 1829, toen de tien delen verschenen, draaide de (historische) romantiek op volle toeren. Het was begonnen in Duitsland en breidde zich al snel uit naar Frankrijk en Engeland. Er stonden romantische helden op als Lord Byron en zelfs in het classicistische Frankrijk spatte het romantische pathos bij schilders als Géricault en Delacroix van het doek.

Daarnaast was de expeditie naar Egypte die Napoleon in 1798 en 1799 ondernam één van de meest dwaze militaire ondernemingen uit de geschiedenis. Het was eerder een romantische gril. Maar we hebben aan dit onbezonnen avontuur wél de egyptologie aan te danken. Tenslotte is de achterkant van de wetenschappelijke belangstelling voor Egypte een romantisch verlangen naar een andere wereld. Terwijl de Duitse romantiek vooral de middeleeuwen zocht, ontwikkelde zich in Frankrijk het oriëntalisme. Met de Franse verovering van Algerije in 1830 kwam dit pas goed op gang, maar in de Description kun je al heel goed een aanzet zien.

Memphis
Sommige gravures zijn zo eenvoudig en droog dat ze iets surrealistisch hebben, zoals deze reusachtige hand opgegraven in de woestijn bij Memphis.

De Description de l’Egypte was geen nieuw fenomeen. In de tweede helft van de achttiende eeuw was de wetenschappelijke gravure sterk in opkomst. Vooral door de verspreiding van de laatste (illustratieve) delen van de Encyclopédie in de jaren 1770 was men vertrouwd geraakt met de wetenschappelijk verantwoorde illustratie. Dat zien we zelfs bij de Italiaanse meestergraveur Piranesi. In het begin van zijn carrière aan het einde van de 1740′s werkt hij nog in een rococostijl, maar aan het einde van zijn leven in de 1770′s is zijn werk strakker en strenger geworden. Met andere woorden: wetenschappelijk verantwoord.

De Entzauberung der Welt, die Max Weber honderd jaar geleden meende te zien, had zijn oorsprong dus al in de achttiende eeuw. De romantiek zou de objectiviteitskoorts aan het begin van de negentiende eeuw met irrationaliteit bestrijden. Dat zou in veel gevallen tot de “romantische ziekte” lijden. Maar in de Description de l’Egypte zijn wetenschap en romantiek voor mijn gevoel in evenwicht al is het omdat ik mijn eigen gevoel eraan toevoeg.

Description de l’Egypte [ fr.wikipedia.org ]

The Olatunji Concert, 1967

vandaag precies 50 jaar geleden:The Olatunji Concert
De laatste live registratie van John Coltrane

The Olatunji ConcertOp 7 mei gaf John Coltrane, die vanwege zijn ziekte vanaf 1966 min of meer al op non-actief stond, zijn allerlaatste concert. Op 17 juli 1967 overleed hij op 40-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker. Zijn laatste studioalbum was Expression dat twee maanden na zijn dood verscheen in het magische jaar 1967. Het was opgenomen in februari en maart van dat jaar.

Maar zijn laatste geregistreerde concert was op 23 april 1967 in het Olatunji Center of African Culture in New York. Het verscheen als het live album The Olatunji Concert: The Last Live Recording.

Ogunde gespeeld tijdens het Olatunji Concert
op 23 april 1967 in New York

Espression (1967)
Ogunde – 3:38
To Be – 16:22
Offering – 8:27
Expression – 10:53
Number One – 11:55