Maandelijks archief: oktober 2008

gematigde optimist

gelezen: interview met Thomas L. Friedman
weekendbijlage zaterdag &cetera van NRC Handelsblad
hot, flat and crowdedDick Wittenberg (NRC): In uw boek hot, flat and crowded roept u op tot leiderschap. Tegelijkertijd trekt u in twijfel “of het Amerikaanse politieke systeem wel in staat is leiders te produceren die problemen van deze omvang kunnen oplossen: meerdere generaties bestrijkend, waar zoveel kanten aan zitten, waar biljoenen mee zijn gemoeid”.
Thomas L. Friedman: Ik moet eerlijk zijn. Ik kan het niet mooier maken dan het is.”
 
Dick Wittenberg (NRC): Hoe kunt u zich nog “gematigde optimist” noemen, zoals u doet in uw boek?
Thomas L. Friedman: (barst in lachen uit) Daar heb je een punt. (dan weer ernstig) Ik heb een dochter van 23. Als je kinderen hebt, kun je je niet permitteren pessimist te zijn. Anders zeg je tegen jezelf: mijn kinderen zullen opgroeien in een wereld die warmer, platter en voller is. Dat weiger ik te doen. Al geef ik toe dat de pessimisten meestal gelijk hebben. Optimisten hebben het meestal mis. Maar alle grote veranderingen in de wereld zijn het werk van optimisten.
 
Dick Wittenberg (NRC): Met een nationale schuld van meer dan 10.000 miljard dollar en een financiële crisis wordt het voor Amerika niet gemakkelijker om groene energie te stimuleren zoals u bepleit.
Thomas L. Friedman: Het wordt alleen maar moeilijker als er zoveel geld opgaat aan rentebetalingen op schulden. En dan staat de babyboom generatie ook nog eens op het punt om met pensioen te gaan. Denk eens aan die exploderende kosten van de gezondheidszorg. Het is deprimerend. Je maakt me neerslachtig. Dat gebeurt niet vaak.
 
Bron: interview Thomas L. Friedman door Dick Wittenberg
in NRC Handelsblad 18/19 oktober 2008

thomaslfriedman.com

kopiisten online [ 3 ]

kopieën van oude meesters uit het Russisch Museum in Sint Petersburg
Russische kopiisten aan het werk op artsstudio.com

Sommigen zien het twintigste eeuwse modernisme als een dodelijke infectie van de schilderkunst en keren hun blik terug naar de wereld van vóór 1907 toen het verfoeilijke kubisme en alle -ismen die kort daarop volgden, nog niet bestonden. Ooit was er een gouden tijd waarin een schilder zich met een diepzinnig verhaal nog niet achter zijn onkunde kon verbergen en waarin technische vaardigheid nog een noodzakelijk middel was om het doel te bereiken. Tenminste, dat is zo ongeveer het standpunt van het fundamentalistische artrenewal.org. De laatste twaalf jaar zien we ook in Nederland een opvallende belangstelling voor negentiende eeuwse salonschilders die juist door het modernisme met zoveel dédain bekeken werden. Na de grote overzichtstentoonstellingen van Laurens Alma Tadema (Van Gogh Museum, 1996) en George Everett Millais (Van Gogh Museum, 2008) organiseert het Groninger Museum vanaf december een grote overzichtstentoonstelling van John William Waterhouse . Waterhouse (1849-1917) was een van de laatste salonschilders die tot in de Eerste Wereldoorlog vast bleef houden aan Victoriaanse nimfen. In het jaar dat Malevich zijn ‘zwart vierkant’ (1913) schilderde en daarmee de technische schilderkunst in feite dood verklaarde, had het modernisme zijn definitieve triomf nog niet gevierd en was er nog even plaats voor late romantici als Waterhouse.

Kramskoy
kopie van Ivan Kramskoj
Christus in de woestijn, 1872

Al eerder besteedde ik aandacht aan de kopiisten van het Russisch Museum in Sint Petersburg. Evenals klassiek ballet en klassieke pianomuziek Russische exportproducten zijn, zo lijkt de Russische ziel ook aangetrokken tot gedisciplineerde schilderkunst. Natuurlijk, in China kopiëren getalenteerde kunstacademiestudenten tegenwoordig voor een appel en een ei ook al een klassiek meesterwerk op bestelling. Maar de Chinezen leven niet zo in symbiose met de Westerse schilderkunst als de Russen. Bovendien moeten ze tijdens het kopiëren gebruik maken van foto’s omdat China zélf nauwelijks westerse meesterwerken in huis heeft. In Rusland is men al veel langer vertrouwd met de Europese cultuur en dat geldt in het bijzonder voor Sint-Petersburg dat vanaf het begin doordrenkt is met Franse en Italiaanse cultuur. Een groep conservators en kunstenaars van het Russisch Museum in Sint-Petersburg presenteert zich op de commerciële website artsstudio.com en biedt kopiën aan van meesterwerken. Lang niet zo goedkoop als in China, maar wéll altijd rechtstreeks geschilderd van het origineel af. Want ze zitten er daar bijna letterlijk bovenop.

artsstudio.com | Ivan Kramskoj

van pool tot pool

gisterenavond gezien op Animal Planet: Planet Earth

Animal Planet een dochter van Discovery Channel, is gisterenavond begonnen met het uitzenden van de indrukwekkende BBC serie Planet Earth uit 2006 met voice over van de onvergetelijke David Attenborough. Het eerste deel begint met een ijskoude scene op Antarctica. Wanneer wij hier liggen te zweten op het strand van Zandvoort, staan de koningspinguïns minstens zo dicht op elkaar bij onbegrijpelijke temperaturen van 70 graden onder nul te overwinteren. Tijdens de arctische winter blijft de zon vier maanden lang weg; dit zijn de meest barre omstandigheden die je je kunt voorstellen. Maar de ontberingen van de dappere koningspinguïn worden in het voorjaar beloond als het langgekoesterde ei is uitgekomen. Extreem moedergeluk dus. Ook een heel grappige scene met een baltsende paradijsvogel op Nieuw-Guinea voorzien van droog Brits commentaar. En net zoals in Deep Blue een bloedstollende scene met zeerob en grote gevaarlijke vis.

uniek fragment uit Planet Earth waarin een zeerob door een witte haai wordt aangevallen

Het eerste deel van Planet Earth wordt deze week verschillende malen herhaald, o.a. morgen 21 oktober om 20.00 herhaald en woensdag 22 oktober om 14.00 ‘s middags. Volgende week zondag 26 oktober volgt deel 2.

the definitive look at
the diversity of our planet
The first episode illustrates a ‘journey’ around the globe and reveals the effect of gradual climatic change and seasonal transitions en route. During Antarctica’s winter, emperor penguins endure four months of darkness, with no food, in temperatures of –70°C. Meanwhile, as spring arrives in the Arctic, polar bear cubs take their first steps into a world of rapidly thawing ice. In northern Canada, the longest overland migration of any animal over 2000 miles is that of three million caribou, which are hunted by wolves, and one such pursuit is shown. The forests of eastern Russia are home to the Amur leopard: with a population of just 40 individuals, it is now the world’s rarest cat. This is primarily because of the destruction of its habitat, and Attenborough states that it “symbolises the fragility of our natural heritage.” However, in the tropics, the jungle that covers 3% of the planet’s surface supports 50% of its animals. Also depicted is the one-second strike of a great white shark as it pounces on a seal, slowed down forty times. Other species shown include New Guinea’s birds of paradise, African hunting dogs in their efficient pursuit of impala, elephants in Africa migrating towards the waters of the Okavango Delta, a seasonal bloom of life in the otherwise arid Kalahari Desert, and 300,000 migrating Baikal teal, containing the world’s entire population of the species in one flock. The Planet Earth Diaries segment shows how the wild dog hunt was filmed unobtrusively with the aid of the Heligimbal: a powerful, gyro-stabilised camera mounted beneath a helicopter.
 
en.wikipedia.org
Heligimbal
de Heligimbal onder een helicopter

Planet Earth was co-produced with Discovery Channel and the NHK in association with the CBC, and was described by its makers as “the definitive look at the diversity of our planet”. It was also the first of its kind to be filmed entirely in high-definition. The series was nominated for the Pioneer Audience Award for Best Programme at the 2007 BAFTA TV awards.

planet earth [ official website ] | meer fragmenten uit Planet Earth op youtube.com