Rodney Copperbottom is een jonge robot die is opgegroeid in relatieve armoede – zijn vader is een afwasser, zijn moeder een zorgzame huismachine, en zijn hele leven lang heeft Rodney het moeten stellen met de afdankertjes en reserve-onderdelen van anderen. Rodney’s grote held is Bigweld, dé grote meneer van Robot City, die een bedrijf leidt waar nieuwe machines worden ontwikkeld en onderdelen worden aangemaakt om de oude te herstellen. Zijn staat deur altijd open voor uitvinders met briljante ideeën. Rodney, zelf een aspirant-uitvinder, besluit om naar Robot City te reizen om Bigweld op te zoeken en hem zijn ontwerpen te verkopen, maar wanneer hij daar aankomt, blijkt het bedrijf te zijn overgenomen door de hebzuchtige, Gordon Gekko-achtige robot Ratchet . Ratchet is niet geïnteresseerd in het ontwerpen van nieuwe dingen, zoals zijn voorganger, en ook reserve-onderdelen wil hij niet meer maken – alle robots in het land zullen verplicht zijn om prijzige upgrades van hem te kopen. Samen met enkele andere oude, versleten robots, die door Ratchets zakenstrategie zichzelf plots niet meer kunnen oplappen, besluit Rodney in opstand te komen tegen de harteloze zakenman.

U ziet: dit is een film met een boodschap. De manier waarop Ratchet alle robots ten lande verplicht om zijn overbodige rommel te kopen, is een nauwelijks verholen verwijzing naar Bill Gates en diens eindeloze – en waardeloze – updates van z„n Windowsapplicaties. Voor een gedeelte gaat „Robots„ over de minder aangename kanten van big business: het maakt niet uit wát je op de markt gooit, als het maar duur is en als het maar verkoopt. En als je twijfelt of het wel zal verkopen, dan manipuleer je de markt zodanig dat de mensen geen keuze meer hebben.
 
Bron: Dennis van Dessel op digg.be