Maandelijks archief: februari 2017

Bernie Fuchs

De Amerikaanse illustrator Bernie Fuchs (1932-2009)

Begin jaren zestig was er een nieuwe generatie illustrators aangetreden met een stijl die ze Bubble and streak noemden. In Amerika waren dat o.a. Bob Peak, Mark English en Robert Heindel en in Engeland Brian Sanders. Deze generatie was rond 1930 geboren en brak met de glamourstijl van John Whitcomb uit de jaren vijftig. Bernie Fuchs was een van de grootste talenten. Zijn stijl kenmerkt zich door een opvallende vlakverdeling en expressief materiaal- en kleurgebruik. Ik bespeur invloed van o.a. Matisse en Bonnard.

Bernie Fuchs
Bernie Fuchs (links) en Henri Matisse (rechts)
Bernie Fuchs
interieur van Bernie Fuchs
Bonnard
interieur van Pierre Bonnard
Bernie Fuchs
Nog een interieur van Bernie Fuchs. Het doet enigszins denken aan een interieur van Adolph Menzel

Bernie Fuchs [ en.wikipedia.org ]

portretten van Pinterest [ 2 ]

portretstudies n.a.v. zwart-witfoto’s

Op Pinterest verzamel ik o.a. portretfotografie uit de periode 1920-1965 in zwart-wit. Wat belichting betreft vind ik de fotografie uit deze periode ongeëvenaard. Portretfotografen probeerden met geraffineerde belichting en zachte afdrukken zoveel mogelijk grijswaarden in het gezicht vast te leggen. Gisteren ben ik begonnen met een aantal portretten van acteurs in tempera en olieverf. De onderschilderingen zijn inmiddels klaar en moeten drogen. Binnenkort laat ik hier de definitieve olieverfportretten in kleur zien.

portretten
Laurence Olivier en Christopher Walken (hogingen in witte tempera en schaduwen in rauwe omber)

portretten van Pinterest [ 1 ]

portretstudies n.a.v. zwart-witfoto’s

Op Pinterest verzamel ik o.a. portretfotografie uit de periode 1920-1965 in zwart-wit. Wat belichting betreft vind ik de fotografie uit deze periode ongeëvenaard. Portretfotografen probeerden met geraffineerde belichting en zachte afdrukken zoveel mogelijk grijswaarden in het gezicht vast te leggen. Gisteren ben ik begonnen met een aantal portretten van acteurs in tempera en olieverf. De onderschilderingen zijn inmiddels klaar en moeten drogen. Binnenkort laat ik hier de definitieve olieverfportretten in kleur zien.

portretten
Marlon Brando, Elisha Cook jr., Bela Lugosi, Alain Delon, Stefan Lisewski en Dirk Bogarde (hogingen in tempera en schaduwen in rauwe omber)

illustrators op het web [ 16 ]

Emily Sutton uit York

Via Emily Sutton Illustrator of the seasons and collector of the past op de blog Fishink ontdekte ik het werk van de Engelse illustrator Emily Sutton. Ze volgde haar opleiding aan het York college, deed een semester op de Rhode Island School of Design en studeerde in 2008 af met een BA illustration aan het Edinburgh College of Art. Emily Sutton heeft zich duidelijk laten beïnvloeden door de stijl van Edward Bawden (1903-1989) en Eric Ravilious (1903-1942) en Amerikaanse midcentury kinderboeken. Going up to the country!

Emily Sutton Fishink
illustratie van Emily Sutton op fishinkblog.com
Emily Sutton
De toegang tot haar website

meer illustrators op het web [ W&V ]

rijk Dordt

Een koninklijk paradijs Aart Schouman en de verbeelding van de natuur
Dordrechts Museum, 19 februari t/m 17 september 2017

Een koninklijk paradijs“Het is hier geen rijk Dordt!” placht mijn moeder wel eens bestraffend te zeggen als ik vroeger mijn boterham te dik belegde. In Zuid-Holland waar mijn moeder vandaan komt, was deze uitdrukking van moeder op (mijn) moeder overgegaan. In Dordrecht woonden vroeger de rijken. Het Dordrechts Museum laat permanent al veel van het rijke verleden van Dordrecht zien maar nu is daar nog iets bijgekomen. Afgelopen zaterdag opende koningin Maxima de tentoonstelling Een koninklijk paradijs – Aart Schouman en de verbeelding van de natuur.

De achttiende eeuw gold lang als “de vergeten eeuw” maar gelukkig is daar de laatste jaren verandering in gekomen met tentoonstellingen als Uit de plooi. De 18de eeuw in beweging (Valkhof Museum Nijmegen 2013) of programma’s als Ridders van Gelre – de vergeten achttiende eeuw (Omroep Gelderland, 2015) en Alexander Roslin – portrettist van de aristocratie (Rijksmuseum Twenthe, Enschedé, 2015).

Aert Schoumann
portret van Albertus de Jonck
Ook na de Gouden Eeuw kende Dordrecht schilders die naam maakten ver buiten hun eigen stad. Aert Schouman staat symbool voor een periode waarin de schilderkunst een meer decoratieve functie kreeg. Hij schilderde zowel portretten als historie- en genrestukken en aquarellen, evenals ander decoratief werk, alles aansluitend bij de veranderende smaak van het publiek. Het Franse classicisme voerde de boventoon, welgestelden richtten hun huis opnieuw in, waarbij het belangrijk was dat het interieur een eenheid vormde. Naast schilder was Schouman ook kunsthandelaar en had hierdoor een groot netwerk aan kunstliefhebbers- en kenners. Hij meende dat tekenen een belangrijk onderdeel van de opvoeding vormde en gaf om die reden zijn hele leven tekenles aan kinderen. Ook leidde hij jonge schilders op en leverde een nieuwe generatie Dordtse kunstenaars af.
 
Bron: dordrechtsmuseum.nl

Aart Schouman [ nl.wikipedia.org ]

retromanen in hun biotoop

zondag gezien bij Close Up: De Retro Revolutie

Volgens de documentaire De Retro Revolutie begon de retro revolutie in 2007 met de serie Mad Men. Op deze blog schreef ik de afgelopen tien jaar veel over deze Amerikaanse tv-serie die zich afspeelt op een reclamebureau in New York in de jaren zestig. Daarbij was ik steeds geïnteresseerd in de set decoration. Production designer Dan Bishop maakte een zeer geloofwaardige reconstructie van het tijdsbeeld in de jaren zestig. Hij liet niet het iconische beeld van die tijd zien, zoals in de retrofilms Down with Love (2003) of Austin Powers – The Spy who shagged me (1999) maar scheerde er vlak langs op. In de jaren zestig stonden er overal nog volop meubels uit de jaren veertig en vijftig. Dus werden deze ook in beeld gebracht. Zo zagen de jaren zestig er in werkelijkheid uit, half uit de cocon van de jaren veertig en vijftig gekropen.

De Retro Revolutie
In De Retro Revolutie zien we retromanen in hun biotoop. De jaren ’50 en ’20 zijn het populairst, misschien vanwege het optimisme van deze decennia.
Living in the Past Is a Full-Time Gig

Michael Arenella

Terwijl creatieve figuren voor hun inspiratie nadrukkelijk in de achteruitkijkspiegel kijken, gaan de jongste generaties nog een stapje verder. Zij maken van retrocultuur een complete levensstijl. Vintage cultuur vormt een verrijking van het heden, vinden voorstanders. Anderen zien de obsessie met het verleden als complete stilstand.
 
Bron: npo.nl
boeken
mijn eigen verzameling retroboeken

Living in the Past Is a Full-Time Gig [ nytimes.com ]

volg de meester [ 126 ]

twee kopieën van Peter Paul Rubens

Vorige week begon ik aan onderschilderingen van Venus en Adonis (ca. 1610) en De vereniging van aarde en water (1618) van Rubens. Deze werden uitgevoerd in dunne rauwe omber op een doorschijnend geelgroene imprimatura van rauwe omber. Na droging werd er een glacis van zinkwit over het incarnaat gelegd.

Rubens
doodverving met glacis over incarnaat

Vandaag begon ik aan de uitwerking in lokale kleuren: vermiljoen, kobaltblauw, engels rood, gele oker en zwart, dekkend tot transparant opgebracht. In deze fase gaat het om het treffen van de lokale kleur. De modellering volgt later met withogingen en glaceringen.

Rubens
eerste fase in lokale kleuren

glacispigmenten
zinkwit, rauwe sienna, gebrande sienna, rauwe omber, VanDyckbruin
 
dekkende pigmenten (of pigmenten voor lokale kleuren)
cremserwit, gele oker, engels rood, vermiljoen, zwart, kobaltblauw