Maandelijks archief: mei 2017

40 jaar geleden [ 2 ]

In mei/juni 1977 luisterde ik voor het eerst Animals (1977) van Pink Floyd

AnimalsMijn oudere broer was halverwege de jaren zeventig into Pink Floyd en besmette mij aangenaam vanuit zijn aangrenzende puberhol met Meddle, Dark side of the moon en Shine on your crazy diamond. Later ontdekte ik ook de oudere albums, het bombastische Atom Heart Mother, Umma gumma, A saucer full of secrets, Obscured by clouds en The Piper in the gates of dawn. Van dat laatste album, dat vijftig jaar geleden verscheen (en werd opgenomen in de Abbey Road Studio op hetzelfde moment als Sgt. Pepper’s) heb ik nog een originele persing uit 1967 gekregen van een van mijn vrienden. Maar in 1977 kende ik nog maar drie Pink Floyd LP’s en begon ik net aan de vierde, het conceptalbum Animals. Met mijn broer voerde ik discussies of de afbeelding op de hoes nu een foto was of een fotorealistisch surrealistisch schilderij. Van Battersea Power Station aan de Thames hadden we nog nooit gehoord.

Animals is the tenth studio album by the English rock band Pink Floyd, released on 23 January 1977 by Harvest Records in the United Kingdom and by Columbia Records in the United States. It is a concept album that provides a scathing critique of the social-political conditions of late-1970s Britain, and presents a marked change in musical style from their earlier work. Animals was recorded at the band’s studio, Britannia Row, in London, but its production was punctuated by the early signs of discord that three years later would culminate in keyboardist Richard Wright leaving the band.
 
Bron: en.wikipedia.org

Vrijdag verschijnt overigens het langverwachte Is This the Life We Really Want? van Roger Waters, precies een halve eeuw na Sgt’s Pepper en The Piper in the gates of dawn.

Animals [ en.wikipedia.org ]

40 jaar geleden [ 1 ]

De laatste week van mei 1977

Vijf jaar geleden schreef ik hier over de documentaire De lege plek-Het zwijgen van Bovensmilde (2012) van John Appel over de gijzeling op een lagere school in Bovensmilde. Gelijktijdig speelde de treinkaping bij De Punt af. Beide gijzelingsacties begonnen vlak voor de Tweede Kamerverkiezingen van 25 mei 1977. Op 11 juni volgde eindelijk de bevrijding waarbij in de gekaapte trein acht dodelijke slachtoffers vielen.

Amphilex
Op 2 juni 1977 bezocht ik de Amphilex in de RAI
Top 40 week 23 1977
de muziek van week 22 (28 mei 1977)
verkiezingsuitslag in 1977 en veertig jaar later
Het electorale landschap van Nederland is in 40 jaar tijd volledig veranderd. Overigens was de kabinetsformatie van 1977 met 208 dagen de langste in de Nederlandse parlementaire geschiedenis.

Taormina

Taormina als bestemming voor landschapsschilders in de 19e eeuw

G7 2017Het Grieks-Romeinse theater van Taormina op Sicilië was aan het begin van de negentiende eeuw een geliefde bestemming voor landschapsschilders. De combinatie van de ruïnes op de voorgrond en de majestueuze Etna op de achtergrond, was voor schilders een capriccio die ze niet zelf hoefden te verzinnen.

In de eerste helft van de achttiende eeuw kwam vanuit Engeland het toerisme naar Italië op gang. Rijke jongemannen reisden op hun Grand Tour door Italië van Venetië via Florence, Rome, Napels, Amalfi naar Taormina (of in omgekeerde volgorde). Dit werden gezien als de meest schilderachtige plaatsen ter wereld. Na de Engelse toeristen kwamen de schilders. Ze kwamen overal vandaan, vooral uit Noord-Europa. Tenslotte kwamen ook de Amerikaanse schilders. Thomas Cole, de vader van de theatrale Hudson River School, was een van de eerste Amerikaanse schilders die Taormina in april 1842 bezocht. De Franse schilder Achille Etna Michallon was er 22 jaar eerder.

Michallon
Achille Etna Michallon 1820
Thomas Cole
Thomas Cole 1842

Taormina [ nl.wikipedia.org ]

Vilnius 19 mei 1812

herlezen in 1812: hoofdstuk 6 – Confrontatie
de ontmoeting tussen de Narbonne en Alexander I in Vilnius

1812 - Adam ZamoyskiNa 1809 liepen de spanningen tussen Napoleon en zijn “bondgenoot” Rusland steeds verder op. In het voorjaar van 1812 was de spanning zo groot geworden, dat Frankrijk en Rusland mobiliseerden. De confrontatie tussen Napoleon en Alexander was in meerdere opzichten een strijd. Allereerst was het een strijd tussen twee ego’s. De keizer van Frankrijk en de tsaar van Rusland hadden de status van een halfgod en wilden beslist niet voor elkaar buigen, alleen al om voor eigen volk geen gezichtsverlies te lijden. Alexander I had in juli 1807 al genoeg gezichtsverlies geleden toen hij met zijn rug naar de muur stond en zich door Napoleon had laten dwingen tot het sluiten van de Vrede van Tilsit. Hij was nu “bondgenoot” geworden van de in zijn land zo gehate “antichrist” Bonaparte. In Rusland werd de Vrede van Tilsit als verraad gezien en Alexander I wist dat hij zijn positie daardoor in het wankelen had gebracht en dat hij bij een volgende confrontatie niet meer met Napoleon zou mogen onderhandelen. Die confrontatie kwam vijf jaar later.

Napoleon van zijn kant wilde wél onderhandelen. Ook al had hij een leger van 600.000 soldaten naar de Russische grens gebracht, hij wilde in zijn hart geen oorlog. In plaats daarvan wilde hij Alexander I opnieuw dwingen tot een akkoord. In mei 1812 stuurde hij vanuit Dresden de diplomaat De Narbonne naar Vilnius waar Alexander op dat moment verbleef. Op 18 mei arriveerde hij in Vilnius en werd door de tsaar ontvangen. Maar deze had niet de behoefte om te praten. Alexander I was steeds duidelijk geweest: hij zou alleen met Napoleon onderhandelen als deze zijn legers zou terugtrekken achter de Rijn. Dat was uiteraard een no go, want zo redeneerde Napoleon, waarom zou hij zich helemaal moeten terugtrekken als de Russische legers zich langs de grenzen van zijn rijk hadden opgesteld en zo het hertogdom Warschau en Pruisen konden binnenvallen? Het noodlot had beide wereldleiders met hun legers pal tegenover elkaar gezet. Napoleon probeerde een oorlog te voorkomen, maar Alexander I wilde niet meer praten.

Zamoyski beschrijft het onderhoud tussen de Franse diplomaat en de tsaar. Op een gegeven moment spreidde Alexander I een kaart van Rusland uit op tafel en sprak: “Mijn beste graaf, ik ben ervan overtuigd dat Napoleon de grootste generaal van Europa is, dat zijn legers het meest gehard zijn in de strijd, zijn luitenants het dapperst en het meest ervaren; maar ruimte is een hindernis. Als ik me na een paar nederlagen terugtrek, de bevolking met me meesleep, kan ik de strijd overlaten aan de tijd, de wildernis en het klimaat en kan ik nog steeds winnen van het geduchtste leger van onze tijd.”

Russian campaign 1812
kaart van de Russische veldtocht van 1812
… maar ruimte is een hindernis. Als ik me na een paar nederlagen terugtrek, de bevolking met me meesleep, kan ik de strijd overlaten aan de tijd, de wildernis en het klimaat en kan ik nog steeds winnen van het geduchtste leger van onze tijd.

tsaar Alexander op 18 mei 1812

Op 19 mei 2012, vandaag precies 205 jaar geleden, stond er een rijkelijk bevoorraad rijtuig klaar voor de Narbonne voor zijn terugreis naar Dresden. Het zou nog vier weken gewapende vrede zijn voordat Napoleon Rusland binnentrok. De Pruisische majoor Carl von Clausewitz, die op dat moment voor de tsaar vocht, zou later in zijn beroemde theoretische werk Vom Kriege schrijven dat oorlog een voortzetting is van diplomatie met andere middelen.

Russia and the Napoleontic warsRussia played a fundamental role in the outcome of Napoleonic Wars; the wars also had an impact on almost every area of Russian life. Russia and the Napoleonic Wars brings together significant and new research from Russian and non-Russian historians and their work demonstrates the importance of this period both for Russia and for all of Europe.
 
Bron: palgrave.com
 
verschenen in de serie War, Culture and Society, 1750-1850

Chronologie 16 mei – 28 juni 1812
16 mei Napoleon komt in Dresden aan en logeert in het kasteel van de koning van Saksen.
18 mei Napoleon en Frans I van Oostenrijk ontmoeten elkaar in Dresden.
18 mei Graaf de Narbonne probeert in Vilnius tevergeefs te onderhandelen met tsaar Alexander I.
26 mei Napoleon heeft een onderhoud met Wilhelm Friedrich III van Pruisen in Dresden.
26 mei De graaf de Narbonne komt in Dresden aan en rapporteert Napoleon de mislukte onderhandelinspoging met tsaar Alexander I.
28 mei In Boekarest sluiten Rusland en het Ottomaanse Rijk vrede.
29 mei Napoleon vertrekt uit Dresden op weg naar het Grande Armée aan de Njemen.
7 juni Napoleon arriveert in Danzig en verblijft daar tot 11 juni.
12 juni Napoleon komt aan in Koningsberg (het huidige Kaliningrad).
18 juni De Verenigde Staten verklaren Engeland de oorlog.
21 juni In Gumbinnen spreekt Napoleon de Grande Armée toe en kondigt de “seconde guerre de Pologne” af.
24, 25 en 26 juni Napoleon en zijn Grande Armée steken de Njemen over. De Russische veldtocht is begonnen.
28 juni Napoleon arriveert in Vilnius nadat de Russen zich hebben teruggetrokken.

burgerlijk wonen in Aken

dinsdag het Couven Museum in Aken bezocht
Couven Museum
Biedermeierkabinet
In 1662 liet apotheker Adam Coebergh het huis op de Hühnermarkt bouwen en vestigde hier de Adler-Apotheke. Andreas Monheim, die het gebouw in 1783 had aangekocht, liet het 3 jaar later door de architect Jakob Couven (1735-1812) renoveren. Na de Tweede Wereldoorlog, in 1951, kocht de stad Aken het huis van de familie Quadflieg. Tegen 1958 werd hier het Couven-Museum geopend.
 
Bron: couven-museum.de
Couven Museum
Michaela in het tegelkabinet

Couven Museum [ couven-museum.de ]

splinterstaatje

maandagavond een wandeling gemaakt door het voormalige Neutraal Moresnet
Moresnet
Michaela met uitzicht over Moresnet
Het jaar 1815 was het begin van Neutraal Moresnet Doordat Nederland en Pruisen het niet eens konden worden over de opdeling van het galmeirijke (zinkerts) gebied is het simpelweg “geneutraliseerd” en werd het gezamenlijk beheerd. Het slechts 350 hectare grote gebied reikte in een nagenoeg taartvormig oppervlak van het huidige drielandenpunt tot aan Kelmis. De rechte weg, die hier omlaag door het bos loopt, volgt de voormalige grenslijn. Vandaag kunt u langs deze weg nog altijd de talrijke grenspalen vinden.
 
In het jaar 1816 telde het ministaatje slechts 256 inwoners, echter met de ontwikkeling van de zinkgroeve en de daarmee verbonden economische opleving is veertig jaar later het aantal gestegen tot 2.500. Dit bracht overigens een privilege mee die ergens anders was verboden. Het was toegestaan om jenever te stoken, maar uitsluitend voor eigen gebruik. Aangezien er echter te veel werd geproduceerd, en het feit dat het niet één keer in de ca. 70 restaurants/café’s kon worden geconsumeerd, floreerde al snel de smokkel over de grenzen, met name in Nederland.
 
Kort na het einde van de galmeimijnbouw in het jaar 1895 dienen de bewoners van Neutraal Moresnet een verzoekschrift in: Als de staat zou worden opgeheven, wilden de bewoners graag aansluiting tot België. Na de korte Duitse bezetting tijdens de Eerste Wereldoorlog is met de Verdragen van Versailles in 1919 de integratie in het Belgische Koninkrijk besloten. Meer over de spannende geschiedenis van Neutraal Moresnet biedt het Geuldalmuseum in Kelmis.
 
Bron: gpswalking.nl
Moresnet
informatiebord langs de route

Neutraal Moresnet [ nl.wikipedia.org ]