Maandelijks archief: november 2007

het gezicht van 1968

Newsweek gaat deze week terug naar 1968
en ik herontdekte de Cosmic Sixties Style van Peter Max

Over zeven weken zitten we alweer in 2008 en Newsweek wil er op tijd bij zijn om 1968 te herdenken, het jaar dat alles veranderde, volgens het Amerikaanse opinieblad. De legendarische sixties artist Peter Max ontwierp de cover die mij onmiddellijk opviel. In juni had ik wat ‘digitale schetsen’ gemaakt in de stijl van 1968 en daarbij ook letterlijk het jaartal erbij genomen. Ik noem deze stijl gewoonlijk de Yellow Submarine-look met zijn zuurstokkleuren, ronde vormen en contouren in concentrische kringen. Voor psychonaut Peter Max was dit de Cosmic Sixties style. Het werd hét gezicht van 1968.

NewsweekWhen you think of 1968, you think of riots, assassinations, the Vietnam war, the youth revolt, the backlash and the songs that reflected it all. It was the year of “Hey, Jude,” “Revolution” and “Street Fighting Man” the last two making it clear that wealthy rock stars didn’t want to push this youth revolt thing too far. It was also the year James Brown, in “Say It Loud (I’m Black and I’m Proud),” told his fellow Americans that blacks would “rather die on our feet than keep livin’ on our knees.” At least he had some grit when he wasn’t cozying up to Hubert Humphrey. Strange days.
 
Bron: newsweek.com
 
1968
‘digitale schets’ die ik in juni van dit jaar maakte in mijn digitaal schetsboek

Peter MaxWhen Peter Max left art school, Max had become fascinated with new trends in commercial illustration and graphic arts, from America as well as Europe and Japan. He decided to try his hand at it and within a short time, he won awards for album covers and book jackets, which combined his own brand of realism with graphic art techniques. Max also admired the work of contemporary photographers such as Bert Stern, Richard Avedon, and Irving Penn, which led to his photo collage period, in which he had captured the psychedelic era of the mid’60s.

As the ’60s progressed, the photo collages gave way, to his famous “Cosmic Sixties” style, with its distinctive line work and bold color combinations. This new style developed as a spontaneous creative urge, following Max’s meeting with Swami Satchidananda, an Indian Yoga master who taught him meditation and the spiritual teachings of the East. Max’s Cosmic ’60s art, with its transcendental imagery captured the imagination of the entire generation and catapulted the young artist to fame and fortune. Max was suddenly on numerous magazine covers, including Life Magazine, and appeared on national TV. Max’s visual impact on the ’60s has often been compared to the influence the Beatles had with their music.
Bron: petermax.com

petermax.com

poetische science fiction

gisteren gezien: A space odyssey 2001 van Stanley Kubrick uit 1968

a space odyssey 2001Vorige week woensdag zond Arte The Killing uit , de eerste grote film van Stanley Kubrick uit 1956. Gisteren zag ik op dezelfde zender misschien zijn bekendste film A space odyssey 2001 uit 1968. Toen ik de film zo’n 20 jaar geleden voor het eerst zag, was ik vooral onder de indruk van de ruimtereis in het laatste deel, een soort gevisualiseerde LSD-trip. Ik ontdekte ook een website Kubrick 2001: The space odyssey explained waar je met Flash-animaties wordt rondgeleid in de diepere lagen van A space odyssey 2001.

In deze film zijn alle facetten van het filmmaken zo goed mogelijk benut: de art direction, het sound design. Kubrick slaagt erin de film ver boven het genre science-fiction te tillen. De film is veeleer een beleving, een filosofische oefening, en in zijn soort volstrekt vernieuwend. De film gaat over evolutie: als de hoofdpersoon Dave sterft aan het einde van de film en herboren wordt als sterrenkind suggereert Kubrick dat de mensheid misschien gewoon gaat verdwijnen, of zal opgaan in een andere dimensie. De cineast verlaat met zijn drie-akten-vertelstructuur in deze film gebruikelijke lineaire verteltrant. In de openingssequens zien wij een van de meest spectaculaire overgangen ooit. Aan het begin zien wij een stel mensapen, die op een gegeven moment het wapen – een eenvoudig stuk bot – uitvinden. Als één van de apen het bot in de lucht gooit, gaat het over in een ruimteschip. Opeens zijn wij dan vier miljoen jaar verder in de evolutie.
 
Bron: nl.wikipedia.org

A space odyssey 2001 [ moviemeter.nl ] | A space odyssey 2001 [ digg.be ]

meegloeien met stukje van de hemel

gisterenmiddag zag ik een regenboog bij Wolfheze

Toen ik gisterenmiddag door Wolfheze reed, zag ik het al aan het licht (foto linksonder). Een paar honderd meter verder bij het open veld stond-ie, in majestueuze overspanning. Zo fel had ik ‘m nog nooit gezien. Ook zijn tweelingbroer die soms flauw te zien is, was er heel duidelijk bij.

regenboog bij Wolfheze
Wolfheze 11 november 2007

Ik moet bij de regenboog in het najaar altijd denken aan een schilderij van Willem Roelofs. Deze verbleef in de jaren zestig van de negentiende eeuw overigens regelmatig in Oosterbeek en schilderde ook plein air in de omgeving van Wolfheze.

Willem Roelofs, de Regenboog
Willem Roelofs, De Regenboog, 1874/1875

Toen ik dit fenomenale schilderij tijdens de overzichtstentoonstelling van de Haagse School in het Gemeentemuseum in Den Haag in 1983 voor het eerst zag, was ik erg onder de indruk en ben dat sindsdien gebleven. Dit schilderij belichaamt precies wat de impressionisten voor ogen stond: het sublieme moment te vangen. Bijvoorbeeld wanneer de zon doorbreekt. Niet alleen het gras gloeit op, maar ook het hart. Met de gloeiende okerkleuren van het herfstblad tegen de zwangere grijsblauwe lucht is het effect maximaal. Ik kan behalve de foto’s gelukkig ook het veel mooiere schilderij laten zien. Maar er gaat natuurlijk niets boven het moment zelf, dat altijd als een geschenk komt. Zomaar achter het stuur op de rijksweg daalt een stukje van de hemel neer op aarde.

Willem Roelofs in omgeving Oosterbeek
Oosterbeek en omgeving
‘het Barbizon van Nederland’
In de jaren zestig van de negentiende eeuw vormde zich hier ‘de prelude’ van wat later Haagse School zou gaan heten

Willem Roelofs [ wikipedia.nl ] | de Oosterbeekse School