over (de strijd om) het leiderschap bij Pink Floyd na Syd Barrett
Op oudejaarsavond hebben we van half elf tot twaalf genoten van de beste platen uit de top 2000, waarbij wederom de ‘toppopjaren‘ uitblinkten: Queen (1975), The Eagles (1977), Deep Purple (1972), Led Zeppelin (1971), Pink Floyd (1975) en Meat Loaf (1978). De waardering voor het Pink Floyd album Wish you were here is in Nederland vrij laat op gang gekomen. In de top 100 van 1975 zul je die plaat tevergeefs zoeken. Gelukkig haalde mijn broer het album in 1977 al in ons ouderlijk huis.
De VPRO zendt vanavond een documentaire over Pink Floyd uit. Jammer genoeg staat er in de aankondiging een storende fout: “Veertig jaar na hun debuutalbum „The Piper at the gates of dawn„ (1969) is het Britse Pink Floyd nog steeds een van de bekendste en meest geliefde rockbands ter wereld.” Maar de eerste LP van Pink Floyd verscheen al in 1967 en werd gelijktijdig opgenomen met ‘Sergeant Pepper’s‘ in The Abbey Road Studio’s. Dit jaar is het overigens wéll veertig jaar geleden dat Umma Gumma werd uitgebracht.
Echoes, Part One (1971)
Wat mij betreft vallen de gouden jaren van de band tussen 1970 (Atom Heart Mother) en 1975 (Wish you where here) en hoop ik dat er in de documentaire ook aandacht wordt besteed aan Meddle uit 1971, vergeleken bij Dark Side of the Moon (1973) een onderschatte plaat. Op de DVD Live in Pompeï wordt Echoes Part One & Two, het Magnum Opus van Meddle uitgevoerd.
Het Uur van de Wolf | Pink Floyd [ official site ] | pinkfloyd.co.uk
