Hoe een Utrechtse schilder de Renaissance naar het Noorden bracht
Centraal Museum Utrecht 20 maart t/m 28 juni 2009
Centraal Museum Utrecht 20 maart t/m 28 juni 2009
De Utrechtse schilder Jan van Scorel (1495-1562) bracht in de 16de eeuw de Italiaanse Renaissance naar het Noorden. Deze evolutie in de kunst wordt op uitgebreide wijze in kaart gebracht in de tentoonstelling Scorels Roem; van 20 maart tot en met 28 juni 2009 te zien in het Centraal Museum. Scorel ontwikkelde zich tot de belangrijkste Nederlandse kunstenaar van zijn tijd en onder zijn invloed groeide Utrecht uit tot het meest toonaangevende centrum voor de schilderkunst van de Noordelijke Nederlanden.De tentoonstelling Scorels Roem biedt een overzicht van de Utrechtse schilderkunst uit de periode 1350-1600 waarin het werk van Jan van Scorel het hoogtepunt vormt. De reislustige schilder was in de 16de eeuw verantwoordelijk voor de pauselijke kunstcollectie in Rome. Scorel trad hiermee in de voetsporen van de renaissanceschilder Rafaël, van wie hij het werk grondig bestudeerde. Eenmaal terug in Utrecht baarde hij opzien met zijn Italiaans geïnspireerde kunst en kreeg hij al snel uiteenlopende opdrachten. Scorel markeert de overgang van de Middeleeuwen naar de Renaissance in de schilderkunst. Vanaf deze periode wordt er – na de oudheid – opnieuw studie verricht naar het menselijke lichaam. Door de verbeterde kijk op anatomie en verhoudingen zien de figuren er natuurlijker en realistischer uit dan daarvoor.
Bron: centraalmuseum.nl
In 1988 stierf scenarist Jean Michel Charlier met wie Giraud bijna vijfentwintig jaar had samengewerkt. Op dat moment woonde hij zelf in de Verenigde Staten en leek de reeks Blueberry met Het einde van de lange rit (1986) afgesloten. Maar in 1995 keert Giraud terug naar Frankrijk en pakt met Mister Blueberry na bijna tien jaar de draad weer op. Het scenario schrijft hij nu zelf, maar als eerbetoon aan Jean Michel Charlier komt zijn naam gewoon op de omslag. In 1995 is het voor Blueberry 1881 geworden; de Verenigde Staten zijn door een netwerk van spoorlijnen ontsloten. In 1890 zal de 
Wanneer je alleen naar de score van a beautiful mind luistert, dan weet je dat deze film is opgezet als een heroïsche biopic. Het gaat om een man met een missie, een man die wil lijden voor zijn ideaal. In plaats van dat hij oceanen en bergen trotseert, of mensenmassa’s in beweging brengt, voert hij in zijn geest een eenzame strijd om een geniale idee als eerste te mogen ontvangen. Daarin wordt hij tegengewerkt door zijn paranoïde schizofrenie. De man waar deze film over gaat, is de wiskundige en Nobelprijswinnaar 
John Forbes Nash Jr. (Bluefield, 13 juni 1928) is een wiskundige, die in zijn beste tijd geniaal genoemd werd. Hij kreeg vooral bekendheid door zijn werk op het gebied van de speltheorie. Hij ontving hiervoor samen met twee andere speltheoretici, Reinhard Selten en John Harsanyi, de Prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie in 1994. Tevens is hij een van de bedenkers van het spel hex. Na een veelbelovend begin van zijn wiskundige carrière openbaarde zich bij Nash rond zijn 30e jaar schizofrenie, een geestesziekte waarvan hij pas ongeveer 25 jaar later redelijk lijkt te zijn hersteld. ( Bron: 
