Op het kruispunt van fictie en het geheugen, van goedkope sensatie en horror, ligt de duistere wereld van de Amerikaanse graphic novelist en illustrator Charles Burns (Washington, 1955). Zijn verhalen worden bevolkt door clichépersonages van de strip: betweterige kinderen, sinistere wetenschappers, ‘tough-as-nails detectives’, en geile tieners. Burns herordent ze in verontrustende maar grappige patronen. De sfeer van Burns„ strips varieert van kitscherige nostalgie naar troosteloze horror. Thema’s als adolescentie en seksuele bewustwording vermengen zich met steeds terugkerende beelden van mutatie, pest, vervreemding en geweld.Je kan de veelzijdigheid van Burns in de winter van 2011 ontdekken in M. De organisatie is in handen van Beeld Beeld die al eerder succesvolle exposities organiseerde van onder meer Ever Meulen, Dupuy & Berberian, Schuiten & Peeters, Dave McKean, Mattotti, José Muñoz en Hanco Kolk. De tentoonstelling toont meer dan 200 werken, waaronder originele platen van ‘Black Hole’ en van zijn nieuwe boek „X„ en schetsen en illustraties voor tijdschriften en boeken, gerealiseerd de afgelopen dertig jaar.
Bron: mleuven.be
Zeven jaar geleden stond George W. Bush op de cover van TIME magazine als person of the year. Zijn portret was geschilderd door de cover artist Daniel Adel. Hij heeft een vlotte art brush stijl die een brede, soepele penseelvoering paart aan fotografische precisie. Als je zijn satirische portretten van politici niet kent, zou je vermoeden dat hij de ideale huisschilder voor dictators is. Maar dictatorportretten zonder ironie en satirische portretten raken elkaar juist aan de buitenkant. Ze zijn zo lekker vet geschilderd.
Wij doen het al jaren zonder 













