gisteren gezien op History Channel: The Last Voices of Word War I (2008)
Jack Rogers (1895-1994), Robbie Burns (1895-2000), Ted Francis (1896-1996), George Littlefair (1896-1998), Archie Richards (1897-1998) en George Louth (1897-2000) gingen over the top en overleefden de verschrikkingen van de vuile loopgravenoorlog. Twintig jaar geleden interviewde Steve Humphries deze hoogbejaarde veteranen uit de Eerste Wereldoorlog en noemde zijn documentaire uit 2008 toepasselijk The Last Voices of Word War I. Op 5 mei vorig jaar stierf Claude Choules, de laatst overgebleven veteraan. Hij werd 110 jaar en was de oudste man van het Verenigd Koninkrijk.
The Last Voices of World War I
Vanmiddag is op History Channel tussen 14.00 en 16.00 een herhaling te zien van twee afleveringen van The Last Voices of Word War I.
The War of 1812 Bicentennial in Canada en de Verenigde Staten
Komend jaar worden er twee oorlogen herdacht die tweehonderd jaar geleden plaatsvonden. De Russische veldtocht van Napoleon die op 22 juni 1812 begon en die op 12 december 1812 jammerlijk eindigde. En de War of 1812. Vier dagen voordat Napoleon aan zijn veldtocht zou beginnen, verklaarden de Verenigde Staten de oorlog aan Engeland en de strijd werd uitgevochten in Canada, in het Great Lake District, op Amerikaans grondgebied en op de Atlantische Oceaan.
In 1812 was er een strijdtoneel ontstaan, dat in aanmerking zou kunnen komen voor de titel ‘Wereldoorlog’. (Evenals de Zevenjarige Oorlog (1756-1863) die in Noord-Amerika, Europa, Europa, India en de Filipijnen werd uitgevochten.) De War of 1812 (die tot 1815 duurde) wordt dit jaar in de Verenigde Staten en in Canada herdacht. Omdat de grenzen tussen de Britse en de Amerikaanse gebiedsdelen in Noord-Amerika na de oorlog niet veranderden, zou je kunnen zeggen dat de oorlog in een gelijkspel geëindigd was. Toch was deze oorlog een morele overwinning voor Engeland en de Engelse én Franse kolonisten in Canada. Engeland had laten zien dat het de supermacht in de wereld was en dat deze niet met zich liet spotten. Zo werd in 1814 Washington ingenomen en werd het Amerikaanse ‘heilige der heiligen’, het Witte Huis, platgebrand. Amerika werd dus door Engeland in het hart getroffen.
Voor zijn tijd zeer modern ogende Canadese postzegel uit 1898 van het Britse imperium op het hoogtepunt van haar macht. Twintig jaar later, na het einde van de Eerste Wereldoorlog, zouden de Verenigde Staten het moederland opvolgen als supermacht. De Canadezen zullen overigens wel blij zijn met de vertekening van de Mercator-projectie…
De kolonisten in Ontario en Quebec hadden na de oorlog een veel groter zelfbewustzijn gekregen en voelden zich nu pas echt Canadezen. Toch behaalden de Amerikanen ook nog een succesje met deze oorlog. In de Vrede van Gent die in 1814 een eind maakte aan de oorlog werd afgesproken dat de Amerikanen nooit meer een aanval op Canada zouden doen. In ruil daarvoor zouden de Engelsen geen indianenstammen meer als bondgenoten gebruiken om de Amerikaanse expansie naar het Westen tegen te gaan.
Trailer van The War of 1812 (2011)
Overigens hebben de Amerikanen het al druk met de Civil War Sesquicentennial (2011-2015). Terwijl de Civil War heel Amerika betreft, heeft de War of 1812 vooral voor de staten van New Engeland grote betekenis .
In 1812 verklaarde Jefferson´s opvolger James Madison de oorlog aan Groot-Brittanniëmet als hoofddoel de Indiaans-Britse coalitie te breken en heel Canada te veroveren, of zoals de Amerikanen het zagen: te bevrijden. Vandaar de andere in de VS gebruikelijke naam: de Tweede Onafhankelijkheidsoorlog. Tijdens deze oorlog, die niet echt volgens de wens van de VS verliep, werd op 27 april 1813 York (het toenmalige bestuurscentrum van Canada en het latere Toronto) door de Amerikanen platgebrand; in de nacht van 24 op 25 augustus 1814 werd Washington door de Britten bezet en werden verschillende publieke gebouwen, waaronder het Witte Huis, platgebrand.
Volgens Hannah Arendt trok er door het denken van haar leermeester Martin Heidegger een storm. “Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat, is iets volmaakts, dat zoals al het volmaakte terugvalt aan het oeroude.” Wij gingen bij de beroemde blokhut in Todtnauberg kijken of Arendt gelijk had.
In het Rijk van de Geest is alles tegenwoordige tijd en daar alleen ben je onsterfelijk. Zolang je maar niet vergeten wordt, leef je voort. Maar als je bent weggezonken in het collectieve geheugen, kun je met een lemma op wikipedia.org weer boven water komen.
Deze serie begon op 9 april 2010, precies 145 jaar na het einde van de Civil War, misschien wel het grootste trauma uit de Amerikaanse geschiedenis. Het laatste artikel verscheen op 3 juli 2013. Dat was precies 150 jaar na de Slag bij Gettysburg, het keerpunt in de oorlog.
Weinig historische figuren zijn zo vaak geschilderd als Napoleon Bonaparte. Niet alleen tijdens zijn bewind maar ook daarna bleven schilders historische gebeurtenissen vastleggen met Napoleon in het centrum van de aandacht. Geschiedvervalsing. Omdat het moest.
Met de Goethezeit wordt in Duitsland de periode 1770-1830 aangeduid. Niet alleen de filosofie, literatuur, beeldhouwkunst, architectuur en muziek kwamen in het Duitse taalgebied tot bloei maar ook de romantische landschapsschilderkunst.
Tot in de 19e eeuw was de reis naar Italië voor veel kunstenaars een verplicht nummer. Tijdens de Grand Tour werden Venetië, Florence en Rome bezocht waar de meesters bestudeerd werden. Maar het Italiaanse landschap bleek voor veel kunstenaars aantrekkelijker.
Nu de overheid zich als mecenas heeft teruggetrokken worden veel kunstenaars weer afhankelijk van rijke opdrachtgevers en verzamelaars. Net als vroeger dus, toen veel kunstenaars vaak tegen wil en dank de lakeien van de heersende klasse waren.
De Philokalia is een verzameling geestelijke geschriften die tussen de vierde en veertiende eeuw (in het Grieks) geschreven zijn en in de achttiende eeuw door de heilige Nikodimos van de berg Athos gebundeld zijn. Zijn tijdgenoot Paisius Velichkovsky maakte een vertaling in het Kerkslavisch.
In de Middeleeuwen was er eigenlijk maar één boek. Na de revolutie van de boekdrukkunst kreeg de Bijbel concurrentie van eigentijdse maar vooral ook van klassieke geschriften. De compilatie van mythen die Ovidius aan het begin van onze jaartelling in klassiek Latijn had samengesteld, werd een inspiratiebron voor ontelbare schilders.
Dante stelt zich het Inferno voor als een trechter die breed begint onder het aardoppervlak en dan toeloopt naar het ijskoude middelpunt van de aarde. Daar zetelt Lucifer. Er zijn negen kringen. Dante en Vergilius ontmoetten er steeds grotere zonden en grotere zondaars.
Chicago en New York werden eind 19e eeuw proeftuinen waar de skyscraper dankzij een stalen constructie steeds hoger kon worden. Er lagen ook twee Amerikaanse gedachten aan ten grondslag:
"Form follows function" en "The sky is the limit."
In de zomer van 2009 was in het Atomium in Brussel de tentoonstelling A la recherche du “Style Atome” te zien. Het is een swingende stijl uit de jaren vijftig die nog steeds beoefend wordt. Noem het geen retro. De atoomstijl is iets speciaals.
In 1963 begon de Franse striptekenaar Jean Giraud (1938-2012) samen met scenarist Jean-Michel Charlier (1924-1989) aan zijn levenswerk: Blueberry. Ze lieten zich daarbij inspireren door de spaghettiwestern. Het 50-jarige jubileum van zijn antiheld maakte Giraud net niet meer mee. Hij overleed in 2012.
Belgian woodcuts & Russian Luboks. Underground comics & Midcentury Modern. Genesis, Pink Floyd & Film Noir ...
These are a few of my favorite things ...