Toen mijn kinderbijbel Koning op een ezel verscheen, schreef het Confessioneel Gereformeerd Beraad een brief aan mijn synode waarin ze zeggen dat de kerk publiekelijk afstand van mij moet nemen. En wat doet die dappere Bas Plaisier (topman van de Protestantse Kerk in Nederland, AV)? In plaats van pal achter mij te gaan staan, zegt hij dat tuchtmaatregelen niet werken, of iets dergelijks! En dat is godverdorie mijn baas! Hij beweert dat ik mijn hand heb overspeeld en dat ik eens met wetenschappers in gesprek zou moeten gaan. Terwijl tientallen Oud- en Nieuw-Testamentische exegeten van alle grote universiteiten – in extenso vermeld – mij in Het verhaal gaat… trouw terzijde hebben gestaan! Wat Plaisier had moeten doen is die – helaas slecht geïnformeerde – broeders van het Gereformeerd Beraad rustig uitleggen dat mijn theologie mainstream-theologie is en dat ik een bescheiden poging doe de ook bij hen stagnerende geloofsoverdracht – tot op zekere hoogte een taalkwestie – uit het slop te helpen.

,,Ik vraag mij af of je kinderen met de wijze waarop Ter Linden de bijbelverhalen aan ze doorgeeft, niet het levensgevoel van deze tijd aanpraat.” Een kinderbijbel schrijven, moet je kunnen, aldus Plaisier. ,,Ik heb het gevoel dat Ter Linden zijn hand overspeelt door in de huid van een kind te willen kruipen. Misschien is hij daar een maatje te groot of te klein voor.” Volgens Plaisier stelt de auteur vragen die kinderen helemaal niet hebben.
 
Bron: Nederlands Dagblad 2 november 2004

Met deze perverse maar ongetwijfeld winstgevende catechese is dominee Nico ter Linden opnieuw in de publiciteit. In zijn juist verschenen ‘kinderbijbel’ stelt hij de vier evangelisten voor als een clubje verhalenvertellers, die de thema’s onder elkaar verdelen. Een kwalijk boek, dat vierkant verworpen moet worden.
 
Intussen zijn de verhalen ‘natuurlijk niet echt gebeurd’, zoals de dominee niet ophoudt te benadrukken. Blijkbaar ontleent hij aan zijn ongeloof meer rotsvaste zekerheid dan intellectuele integriteit. Het enige dat we immers hebben zijn historische geschriften met als kern dat het juist wéll echt gebeurd is en die zo ook gelezen willen worden. En daarnaast hebben we ook nog altijd een gemeenschap van twee millennia, die de wereld omspant en mensen van alle soorten ontwikkeling bevat, inclusief de grootste vernuften uit de geschiedenis van de mensheid als Augustinus, Pascal, Newton en Kierkegaard.
( … )
Intussen hebben we hier te maken met een kwalijk boek, dat vierkant verworpen moet worden. Het ziet eruit als een vriendelijke kinderbijbel en is mooi en kleurig geïllustreerd. Hoeveel nietsvermoedende ouders of grootouders zullen erin trappen? Wat de kinderen betreft: die zullen waarschijnlijk na een kortstondige interesse hun schouders ophalen. Bijbelverhalen zijn immers het tegendeel van sprookjes of literaire verhalen. Wanneer ze geen relatie met de geschiedenis hebben, verliezen ze direct iedere betekenis. Behalve natuurlijk voor wie nog kans ziet er geld aan te verdienen.
 
Bron: Katholiek Nieuwsblad

Dat Ter Linden in het interview alle behoorlijke universiteiten in West-Europa achter zijn visie schaarde, noemde Westerneng arrogant. De Protestantse Kerk moet niet accepteren dat al haar opleidingen gediskwalificeerd worden, omdat daar volgens Westerneng wel wordt uitgegaan van de opstanding als historisch feit. Westerneng riep op een duidelijk ‘nee’ tegen Ter Linden te laten horen. Hij dacht niet direct aan een tuchtmaatregel, maar wel aan een publieke actie waarbij afstand van Ter Lindens visie wordt genomen.
 
Bron: Nederlands Dagblad 31 oktober 2004