Maandelijks archief: december 2006

Rood. of: de waan van de dag

vandaag is de zesde en laatste draaidag van de Top 2000

Wanneer je de top 2000 serieus neemt, is het vaak storend dat sommige platen zo laag staan. Maar meestal is het nog storender dat sommige platen zo hoog staan. Om de notering maak ik me eigenlijk nooit zo druk, het gaat om de plaat en niet om zijn positie. Toch vind ik het wel jammer dat de waan van de dag soms zo duidelijk aanwezig is. In deze editie wordt deze vooral vertegenwoordigd door het nummer Rood van Marco Borsato dat op 17 binnenkomt.

Dat populariteit lang niet altijd iets over de kwaliteit en duurzaamheid van een plaat zegt, blijkt wel hieruit: wat hebben La danse de zorba, Waarom heb je me laten staan, Ich bau’dir ein Schloss, Huilen is voor jou te laat en Manuela met elkaar gemeen? Het zijn de best verkochte platen uit resp. 1965, 1967, 1968, 1970 en 1971. La Danse de Zorba van Trio Hellenique is zelfs de best verkochte plaat aller tijden. Maar in deze editie van de top 2000 zie ik hem helemaal niet staan. En ook das Heintje is onvindbaar! Terwijl hij misschien ook op 17 zou zijn binnengekomen als het nu 1968 was geweest. Volkomen begrijpelijk natuurlijk dat deze platen niet meer gedraaid worden. Je vraagt je eigenlijk af wat ons land toen bezield heeft.

Heintje
Waar is Heintje gebleven?

Het lijkt me beter om voortaan geen platen van de laatste drie jaar (of nog beter: laatste vijf jaar) in de top 2000 op te nemen. Al weet ik bijna nu al zeker dat Rood volgend jaar ‘een paar plaatsjes’ lager staat. De waan van de dag wordt er in de loop der jaren wel uitgefilterd. Alleen jammer dat het vaak zo lang moeten duren…

Heikrekels
En waarom laten we de Heikrekels nu wéll staan? Terwijl ze in 1965 nog hoger scoorden dan de Beatles!

Vannacht wordt de top 2000 afgesloten met het Top 2000 concert

vuur en verrukking uit 1973

Chi Coltrane met Go like Elijah op nummer 209
vandaag is de vijfde draaidag van de Top 2000

Ik heb nooit een puberhol bewoond. Posters met jeugdidolen, sportwagens en vliegtuigen waren blijkbaar niet aan mij besteed. Mijn grote broer had in 1973 een keer de middenplaat uit de radiogids met Linsey ‘sugar me’ de Paul erop ergens op zolder aan de muur gehangen. Maar verder kwam het niet met de idolatrie bij ons in huis. Al boetseerde diezelfde broer wel eens een keer een beeld van Pallas Athene en zette dat op diezelfde zolder op een kist met kaarsen erbij. Maar dat is een ander verhaal.

Chi ColtraneIn 1973 was ik trouwens nog ongevoelig voor jeugdidolen. Het bleef voornamelijk nog bij TitaTovenaar en Pippi Langkous. Pas later zag ik, als man in wording, wat ik destijds in mijn kinderlijk onbenul voorbij had laten gaan: prachtige klavierleeuwinnen als: Chi Coltrane, Carly Simon en eerder genoemde Linsey de Paul. In een aflevering van Top 2000 a gogo van vorig jaar zag ik een reportage over Chi Coltrane die in de Verenigde Staten werd opgezocht. Ze vertelde iets over de totstandkoming van haar grootste hit Go like Elijah waar het vuur vanaf spat. Begin 1973 mooi in beeld gebracht in een clip met wapperende haar en wijd opengesperde mond achter de vleugel. Chi vertelde over haar inspiratiebron, het Bijbelse verhaal van de profeet Elia die ten hemel werd opgenomen in een wagen van vuur met twee paarden van vuur ervoor.

Elia
De profeet Elia vaart ten hemel
Just let me go like Elijah when I go / I want to rise right up into the sky / And ride white horses with fiery eyes / Lord for my sins I apologize

Chi ColtraneChi Coltrane is een van de weinige zangeressen uit de hitparade met een échte overtuiging. Ik vraag me soms wat er van haar geworden zou zijn als ze nu begin 20 was geweest. Want met haar face value en stem ben je tegenwoordig een commercieel object dat maximaal geëxploiteerd wordt, kijk maar naar een mega-ster als Britney Spears. Bij Chi gaat het allemaal écht om een hoger doel dan de mooie buitenkant. Een beeldschone jonge vrouw die verrukt en vol vuur over haar eigen uitvaart zingt, is in een hedonistische wereld ondenkbaar, maar Chi méént wat ze zingt. Natuurlijk kun je Go like Elijah lacherig afdoen als ‘de ultieme crematoriumplaat’ maar dan gaat de boodschap wel aan je voorbij.

De overtuiging van Chi
Ik herinner mij hoe zij breed achter een imposante vleugel met wapperende lange blonde haren (een windmachine, die met veel effect de suggestie van sneltreinvaart gaf) zat. Ze zette het intro in met een wilskracht die veel beloofde voor de rest van het lied. En inderdaad, Chi zingt niet haar liedje, ze heeft iets te vertellen.
 
Gelijk was ik gegrepen door de overtuiging, die ze wist te leggen in haar tekst en muziek. Ik ben beslist geen gelovig mens en weet tot op de dag van vandaag niet wie Elijah was, maar ik kon horen, dat ze meende wat ze zong. Daar kon ik alleen maar bewondering voor hebben. Ik tastte dan ook direct in mijn zakgeldbuidel en kocht het plaatje. En met mij miljoenen anderen.
 
(fragment uit een van de verhalen op top2000.radio2.nl)
Chi Coltrane
ook als kalender nooit aan de muur gehangen en deze en deze ook al niet
Go like Elijah (1973)

Someday my time to die will come.
When that will be, I do not know
I only know that when I have to go.
Yeah, when I go I wanna go
Just let me go Lord, when I go
Yeah, when I go Lord, let me go

Just let me go like Elijah when I go
I want to rise right up into the sky
And ride white horses with fiery eyes
Lord for my sins I apologize

Just let me go Lord when I go
When my time comes for me to go
Just let me go like Elijah when I go
I don’t want no tombstone above my head
And I don’t want no pinebox for my bed
And I don’t want anyone to say I’m dead.
I don’t want no one cryin’
Or feelin’ sad
Or standin’ in the rain without their hat
I wanna go up happy Imagine that
Yeah, when I go I wanna go
Just let me go Lord, when I go,
Yeah, when I go Lord, let me go
Just let me go like Elijah when I go
I want to rise right up into the sky
And ride white horses with fiery eyes
Lord for my sins I apologize
Just let me go Lord when I go
When my time comes for me to go
Just let me go like Elijah when I go…

Chi Coltrane
haar doorbraakalbum uit 1973
You were my friend feeling good
You were my friend en Feeling good
haar andere hitsingles uit 1973
top 40
Go like Elijah deed het goed in de top 40 van 1973-74 maar het gehinnik van de mormonenbroertjes deed het nog beter
en nu beslist even kijken en luisteren!

official site | chicoltrane.free.fr | jeugdsentimenten.net

golden years [ 3 ]

vandaag is de vierde draaidag van de Top 2000

LuciferAls de jaren tussen 1965 en 1975 mijn golden years waren, dan is 1975 hét gouden jaar, het jaar waarin ik de lagere school verwisselde voor de brugklas, het jaar van drie kalverliefdes, het jaar van Paloma Blanca, Love is all (de zingende kikker!), Roll over lay down, Sailing , S.O.S., Voulez vous coucher avec moi ce soir en Bohemian Rapsody. Een greep uit de klassiekers van 1975. En natuurlijk was 1975 het jaar van House for Sale. We waren in de zesde klas (nu groep acht) bezig met het voorbereiden van een musical voor ons afscheid van school, toen House for Sale de hitparade binnenkwam en Margriets stem bleef drie maanden lang schallen over de radio. De rillingen lopen me weer over de rug als ik haar hoor. Wat een stem…

Lucifer in Van Oekel’s Discohoek (1975)

House for Sale (1975)

The sign went up one rainy morning just a couple of hours after dawn
Mrs. Hanley peeked out through her curtains, wondering what was going on
The neighbors said over coffee cups, that nice young couple is breaking up

In the living room the crystal and the linen sit all packed and set to go
I tell myself once more I won’t be here this spring to see my roses grow
And all the things you tried to fix, the roof still leaks, the door still sticks

House for Sale
You can read it on the sign
House for Sale
It was yours and it was mine
And tomorrow some strangers will be climbing up the stairs
To the bedroom filled with memories
The one we used to share

I know you always loved that painting
From that funny little shop in Spain
Remember how we found it
When we ducked in from that sudden summer rain
But I think I’ll keep the silver tray
My mother gave us on our wedding day

House for Sale…

Lucifer
Lucifer in 1976

Lucifer

herinneringen uit 1972

Feeling very sad, left with your memories…
vandaag is de derde draaidag van de top 2000

Gisterenavond was de laatste plaat die ik hoorde maybe tomorrow, maybe tonight van Earth & Fire op 1286 en vanmorgen toen ik de radio aanzette, hoorde ik weekend van dezelfde band op 1126. Voor mij gelijk een reden om even stil te staan bij een van de bekendste nederlandse popgroepen uit mijn lagereschooltijd. Er staan zes nummers van Earth & Fire genoteerd, de hoogste op 547 met song of the marching children. Alle singles zijn te vinden op een indrukwekkend complete official site.

memoriesSpeciale herinneringen heb ik aan de single memories die in mei 1972 twee weken bovenaan stond. Het was rond mijn negende verjaardag en mijn opa lag in het ziekenhuis op sterven. Mijn moeder was natuurlijk heel verdrietig en toen ik op de radio de plaat hoorde terwijl zij zich weer naar het ziekenhuis haastte, voelde ik plotseling iets heel volwassens in mij, alsof ik al een heel verleden had om melancholiek op terug te kijken. Bewust heb ik mijn opa maar 5 jaar gekend en als ik Memories weer hoor, dan denk ik weer aan hem.

Earth & Fire komt uit Den Haag en werd opgericht door Jerney Kaagman (zang) en de tweelingbroers Gerard en Chris Koerts. De andere bandleden wisselden in de loop van de jaren. Hun doorbraak kwam in 1970 met het nummer Seasons, dat werd geschreven door George Kooymans (Golden Earring). Er volgende nog enkele hitsingles en in 1971 ging men richting symfonische rock. Gerard Koerts begon met de mellotron (elektronisch muziekinstrument met toetsen en geluidsbanden) dat toen vernieuwend was in de Nederlandse muziekwereld.

In 1972 had de groep z’n eerste nummer één in Nederland te pakken met Memories. In 1978 werd Frits Hirschland manager die bekend was van Kayak en al producer was van Ekseption en Status Quo. Het jaar erop had de groep een internationale hit met ‘Weekend’. In 1983 viel de groep uiteen. In 1987 maakte de groep een comebacktour. Zanger Jerney Kaagman was sinds 2003 nog te zien als jurylid bij het tv-programma Idols.
Bron: waltertje.com

Earth and Fire 1971
Lang haar moest in de eerste helft
van de jaren 70

Memories (1972)
If you have been away
And left this world behind
So fare away
No problems on your mind

Alone again
Feeling very sad
Left with your memories

If you have been away
And made a lot of fun
No place to stay
Always on the run

Alone again
Feeling very sad
Left with your memories

Is it really worth-while?
Is it really worth-while?

Now if you„ve been away
And wandered on the shores
Games to play
So what you„ve been looking for

Alone again
Feeling very sad
Left with your memories
Left with your memories
Left with your memories

Top 2000 | earth-and-fire.nl [ official site met heel veel foto's ]

blonde onschuld uit 1965

Onschuldige liedje van France Gall blijft mij ontroeren

Luisterend naar de top 2000 kwam vanmiddag op 1383 France Gall voorbij met Poupee de cire, poupee de son. Ik heb mijn hele leven al een zwak voor dit lieve liedje, waar ik toch ook iets onmiskenbaar dramatisch-Frans (of Frans-dramatisch) in hoor. Het is geschreven door Serge Gainsbourg, in Nederland vooral bekend van Je t’aime-‚ moi non plus (op nummer 1729 dit jaar)

Gall

Het jonge ding kwam tijdens het Songfestival in 1965 ( bleef het maar eeuwig 1965, toen was ik twee en de wereld nog een paradijs ) voor Luxemburg uit en won. France Gall heb ik nooit bij toppop gezien en weet pas sinds vanmiddag dankzij Google hoe ze eruit zag: het ultieme toppopmeisje (of bloemenmeisje, hippiemeisje, enz…) Type Michelle Philips van de mamas and the papas. In Frankrijk schijnt ze nog steeds een fenomeen te zijn. Op een van haar fansites vond ik deze schattige foto’s.

Gall
France Gall stemt net als Brigit Bardot
Partij voor de Dieren

Poupee de cire, poupee de son

Je suis une poupe de cire
Une poupe de son
Mon coeur est grav dans mes chansons
Poupe de cire poupe de son
Suis-je meilleure suis-je pire
Qu’une poupe de salon
Je vois la vie en rose bonbon
Poupe de cire poupe de son

Mes disques sont un miroir
Dans lequel chacun peut me voir
Je suis partout la fois
Brise en mille clats de voix

Autour de moi j’entends rire
Les poupes de chiffon
Celles qui dansent sur mes chansons
Poupe de cire poupe de son

Elles se laissent sduire
Pour un oui pour un non
L’amour n’est pas que dans les chansons
Poupe de cire poupe de son

Mes disques sont un miroir
Dans lequel chacun peut me voir
Je suis partout la fois
Brise en mille clats de voix

Seule parfois je soupire
Je me dis quoi bon
Chanter ainsi l’amour sans raison
Sans rien connatre des garons

Je n’suis qu’une poupe de cire
Qu’une poupe de son
Sous le soleil de mes cheveux blonds
Poupe de cire poupe de son

Mais un jour je vivrai mes chansons
Poupe de cire poupe de son
Sans craindre la chaleur des garons
Poupe de cire poupe de son

ik heb nog steeds geen idee waar het plaatje over gaat, maar vroeger zongen wij dit mee op de radio als “poep in de zee, poep in de zon”.
(reactie op top2000.radio2.nl)

France Gall [ wikipedia ]