Jean-Baptiste Camille Corot (1796-1875) wordt gezien als een van de grote vernieuwers in de landschapsschilderkunst van de negentiende eeuw. Hij was al actief in de jaren ’20 en bleef dat tot aan zijn dood in 1875 toen de impressionisten de grote sensatie waren in de schilderkunst. Met zijn directe manier van schilderen in de open lucht kan Corot als een voorloper worden gezien van het impressionisme.

In the National Gallery in Londen hangt zijn gezicht op Avignon uit 1836. Je kunt ver inzoomen op dit landschap zodat je goed zijn manier van schilderen kunt bestuderen.

Corot werkt eigenlijk heel plat, alsof hij met gouache schildert. Modelleren is er nauwelijks bij. Alle vormen worden herleid tot vlakjes in een gedekte kleur. Corot heeft een groot gevoel voor abstractie en voor compositie.

Je kunt Corot plaatsen in een traditie die loopt van Poussin naar Cézanne. Hoe verschillend deze schilders ook zijn, in hun benadering van het landschap hebben ze eenzelfde aanpak: ze zoeken altijd naar de grote vorm.

Gisterenavond keek ik op het Belgische Een voor het eerst naar Versailles, een Frans-Canadese tv-serie over Lodewijk XIV en zijn hof. Mijn eerste indruk is niet zo positief. Net als The Borgias is het gelikt historisch drama met expliciet geweld en seks, gemaakt voor een breed publiek. Je zou verwachten dat er in een Frans-Canadees productie Frans gesproken wordt, maar dat is niet het geval. Vanwege de betere exportmogelijkheden heeft men gekozen voor het Engels, terwijl het Frans tot in de negentiende eeuw de taal aan alle Europese vorstenhoven was en de oorsprong daarvan ligt juist in het bewind van Lodewijk XIV die de Franse cultuur tot de dominante cultuur in Europa maakte. Het Franse publiek reageerde dan ook zeer verontwaardigd toen bleek dat de tv-serie in het Engels was opgenomen.

In vergelijking met de Franstalige film Le roi danse (2000) waarin de Zonnekoning uiteraard Frans spreekt, is de Engelstalige Lodewijk XIV uit Versailles (2015) totaal ongeloofwaardig. Ook irriteert het dat de producent van Versailles zo schaamteloos een knieval maakt voor het grote publiek. Het cliché van de expliciete geweldsscène met tussensnijdingen van de expliciete seksscène kennen we zo langzamerhand wel. Maar kijkcijfers zouden bewijzen dat de massa hier geen genoeg van kan krijgen. Bovendien wordt een modieus onderwerp als homoseksualiteit gretig geëxploiteerd. De gedachte is die van de gelijke behandeling: geef je de hetero’s hun seksscènes dan moet je de homo’s ook hun seksscènes geven. Toch geef ik deze tv-serie nog een kans, maar ik ben bang dat het net als de tv-serie The Borgias meer een soap is met een historisch sausje dan volwassen historische drama.

Versailles [ en.wikipedia.org ] | Versailles [ imdb.com ]