Johannes leefde in het Sinaïgebergte, waar Mozes God ontmoette en Elia Zijn stem hoorde en hij vertelde zijn geestelijke ervaringen. Informatie over hem wordt in een bondige “Vita“ bewaard, geschreven door de monnik Daniël van Raito: op zestienjarige leeftijd werd Johannes, die monnik was op de berg Sinaï, volgeling van abt Martirio, een “ouderling“, dat wil zeggen een “wijze“. Op twintigjarige leeftijd, koos hij voor een kluizenaarsleven in een grot aan de voet van de berg, in een oord Tola genoemd, op acht kilometer van het klooster van de heilige Catharina. Maar de eenzaamheid belette hem mensen te ontmoeten die geestelijke leiding verlangden en meerdere kloosters in Alexandriëte bezoeken. En inderdaad, zijn kluizenaarsleven dat verre van een vlucht was uit de wereld en de menselijke realiteit, mondde uit in een vurige liefde voor de anderen en voor God.
 
Bron: rkdocumenten.nl

Na veertig jaar kluizenaarsleven, een leven van liefde voor God en de naaste, jaren waarin hij weende, bad, met de duivel streed, werd hij tot abt benoemd van het grote klooster van de berg Sinaï en keerde zo terug naar het leven in gemeenschap, in een klooster. Maar enkele jaren voor zijn dood, liet hij uit nostalgie naar zijn kluizenaarsleven, de leiding van de gemeenschap over aan zijn broer, die in hetzelfde klooster monnik was. Hij stierf na 650. Het leven van Johannes verliep tussen twee bergen, Sinaï en Tabor, en men kan werkelijk zeggen dat het licht dat Mozes op de Sinaï gezien had en dat de drie apostelen op Tabor aanschouwd hadden, van hem afstraalde!
 
Bron: rkdocumenten.nl

Johannes Climacus , ook Johannes Scholasticus, Johannes van de Ladder en Johannes van Sinaï, (505/579 – Sinaï, 605/649) was een Syrisch kluizenaar. Hij werd kluizenaar op verschillende plaatsen in de Arabische woestijn en abt van het Katharinaklooster op de berg Sinaï toen hij 75 jaar was. Kort vóór zijn dood deed hij afstand van zijn ambt om terug te keren naar zijn eenzaam bestaan. Hij was een ascetisch schrijver, wiens werk gedurende 15 eeuwen gebruikt werd door hen die op zoek waren naar een heilig leven. Hij wordt afgebeeld als abt die een ladder draagt en als een man die een visioen heeft waarbij een ladder dor monniken beklommen wordt. Zijn feestdag is in de Rooms-katholieke Kerk en de Orthodoxe Kerk op 30 maart. De Orthodoxe Kerk herdenkt hem ook nog op de vierde zondag van de Grote Vasten.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Men noemde hem Climacus naar aanleiding van het werk dat hem beroemd maakte: de paradijsladder (grieks: klimax). Dit geschrift, cirkelend rond het aanroepen van de naam van Jezus en het Jezusgebed, diende als leidraad om de monastieke deugden te verkrijgen die de monnik de weg naar God moest openen. Elke trede van de ladder correspondeert met het hoofdstuk dat een bepaalde deugd beschrijft. De dertig treden van de ladder beschrijven de weg van de monnik.
 
Bron: nl.wikipedia.org