Gluttony–like lust–is one of the seven capital sins (sometimes called “mortal” or “deadly” sins) according to medieval Christian theology and church practice. Dante, at least in circles 2-5 of hell, uses these sins as part–but only part–of his organizational strategy. While lust and gluttony were generally considered the least serious of the seven sins (and pride almost always the worst), the order of these two was not consistent: some writers thought lust was worse than gluttony and others thought gluttony worse than lust. The two were often viewed as closely related to one another, based on the biblical precedent of Eve “eating” the forbidden fruit and then successfully “tempting” Adam to do so (Genesis 3:6). Based on the less than obvious contrapasso of the gluttons and the content (mostly political) of Inferno 6, Dante appears to view gluttony as more complex than the usual understanding of the sin as excessive eating and drinking.
 
Bron: danteworlds.laits.utexas.edu

Twee volwassen crises, een in Libanon en een in Irak, versmelten tot één noodsituatie. Vrijwel overal tussen Kairo en Mumbai zou zich een kettingreactie kunnen voordoen. Turkije spreekt over een inval in het noorden van Irak om Koerdische terroristen aan te pakken. Syriëkan gemakkelijk betrokken raken in de oorlog in het zuiden van Libanon. Egypte en Saoedi-Arabiëstaan onder druk van jihadisten om Hezbollah te steunen, ook al verafschuwen de regeringen in Kairo en Riad die organisatie. Afghanistan verwijt Pakistan dat het een schuilplaats biedt aan Al-Qaeda en de Talibaan; aan weerszijden van hun grens wordt voortdurend gevochten. Met de eigen oorlog van de NAVO in Afghanistan loopt het niet best. India overweegt een strafexpeditie tegen Pakistan, dat achter de bomaanslagen in Mumbai zou zitten.
 
De enigen die baat hebben bij deze chaos zijn Iran, Hezbollah, Al-Qaeda en de Iraakse shi„itische leider Muqtada Sadr, die vorige week in Bagdad de grootste demonstratie tegen Amerika en Israël van de hele wereld hield, terwijl nog eens zesduizend Amerikaanse militairen de stad in werden gestuurd om een burgeroorlog te „voorkomen„ die al begonnen is.
 
Deze opeenstapeling van explosieve elementen vormt het grootste gevaar voor de stabiliteit in de wereld sinds de Cubaanse rakettencrisis van 1962, de enige confrontatie tussen nucleaire supermogendheden. De Cuba-crisis was wel erg gevaarlijk, maar betrekkelijk simpel: ze kwam neer op twee leiders en geen oorlog. In 13 dagen van briljante diplomatie wist John F. Kennedy Nikita Chroesjtsjov te bewegen de sovjetraketten weg te halen van Cuba.