Woensdagavond met Michaela gekeken naar de biopic over Romy Schneider (1938-1982). In de periode 1955-1980 zien we in het tijdsbeeld van alles gebeuren, niet alleen in Romy’s make-up, kapsel en kleding maar ook in het straatbeeld dat zorgvuldig gereconstrueerd is. En daar blijft het niet alleen bij, ook de manier waarop we naar de jaren vijftig, zestig en zeventig zijn gaan kijken wordt nagebootst: in de jaren vijftig veel zwart-wit beelden en technicolor, in de jaren zestig schokkerige 8mm filmpjes en in de jaren zeventig natuurlijk de eerste video. Maar de mooiste nabootsing wordt verzorgd door de 31-jarige Jessica Schwarz als adembenemende look-a-like van La Schneider.

Fünf Jahre (1958-1963) hatten sich Romy Schneider (43) und Alain Delon (73) geliebt und geschlagen. 1968 drehten die beiden Ex-Partner den Filmklassiker La Piscine. Darin küssten sie sich leidenschaftlich am Pool, ein letztes Mal.
 
Jetzt wurde Der Kuss nachgeküsst: Jessica Schwarz drehte die berühmte Szene für den ARD-Film „Romy“ (Herbst 2009) mit dem Franzosen Guillaume Delorme. Die Berlinerin über ihre Rolle: „Man kann Romy Schneider nicht spielen, man kann sich ihr nähern und versuchen, ihr gerecht zu werden – mehr nicht.“
 
Bron:bild.de

Twee weken geleden overleed de wereldberoemde Franse etnoloog en structuralist Claude Lévi-Strauss op 100-jarige leeftijd. Vandaag is het precies 23 jaar geleden dat in de bus van Cerro de Pasco naar Pucallpa een exemplaar van Het Trieste der Tropen gestolen werd. Nota bene op onze eerste dag in de tropen! Ik blik vandaag terug naar 12 november 1986. In navolging van Claude Lévi-Strauss die in 1935 een reis maakte door de binnenlanden van Braziliëen in zijn beroemde boek verslag deed van de half-geciviliseerde indianenstammen die hij daar aantrof, wilden wij ook de indianenstammen (o.a. de Shipiba) bezoeken die leefden in het stroomgebied van de Ucayali, een van de bronrivieren van de Amazone. We hadden ons voorbereid op een triest paradijs, op toeristenindianen, illegale krokodillenjacht, ronkende en diesel lekkende aggregaten… Maar het fotootje van Johan Neeskens dat we aantroffen in een van de hutten in een indiaans dorpje, moest je je daar als Hollandse jongen nu triest of trots bij voelen?

Het trieste der tropen
In dit literair meesterwerk doet de auteur omstandig verslag van zijn Braziliaanse reizen, het land waar hij na zijn studietijd een aanstelling kreeg als docent aan de universiteit van São Paulo. In dit boek schetst de auteur ook de intellectuele reis die hem via de filosofie naar de etnografie leidde. Dit boek is echter befaamd om de delen die de Lévi-Strauss wijdde aan de vier Braziliaanse indianenstammen bij wie hij in de jaren dertig van de 20ste eeuw etnologisch veldonderzoek deed met name de Caduveo, de Borõro, de Nambikwara en de Tupi-Kawahib, allen levend in de deelstaat Mato Grosso.
 
De gebruiken en de materiële cultuur van deze ondertussen bijna verdwenen stammen beschrijft en documenteert de auteur (via fotomateriaal en tekeningen) met mededogen en respect. Het westerse superioriteitsgevoelen is de auteur vreemd, maar evenmin is hij geneigd een geïdealiseerd beeld van “le bon sauvage” of de “nobele wilde” zoals Jean-Jacques Rousseau naar voren schoof, te etaleren.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Claude Lévi-Strauss [ nl.wikipedia.org]

Het Uur van de wolf | How the Beatles Rocked the Kremlin