Dit najaar zet het Rijksmuseum Gabriël Metsu (1629 – 1667) opnieuw op de kaart. Metsu is een van de belangrijkste Nederlandse genreschilders uit de 17de eeuw. Zijn schilderijen geven een prachtige indruk van alledaagse momenten in de Gouden Eeuw: een jongeman die een liefdesbrief schrijft, een keukenmeid die een appel schilt, een oude drinker die het glas heft. Ondanks zijn relatief korte leven was Metsu een van de meest geliefde schilders in zijn tijd. Zijn schilderijen werden voor aanzienlijke bedragen verhandeld. In de 18de en 19de eeuw was Metsu bekender dan Vermeer, wiens werken zelfs aan hem werden toegeschreven. Ruim 35 van zijn beste schilderijen uit internationale musea en privé-collecties worden samengebracht, waaronder werken die onlangs zijn herontdekt en voor het eerst in soms meer dan 250 jaar naar Nederland terugkeren. Van 16 december tot en met 21 maart 2011 te zien in het Rijksmuseum.

Ondanks zijn vroegtijdige dood liet Gabriël Metsu een aantal schilderijen na die tot op de dag van vandaag tot de hoogtepunten uit de schilderkunst van de Gouden Eeuw worden gerekend, zoals Het zieke kind (Rijksmuseum) en Briefschrijvende man en Brieflezende vrouw (National Gallery of Ireland). Al tijdens zijn leven werden Metsu’s schilderijen voor aanzienlijke bedragen verkocht aan verzamelaars in binnen- en buitenland. In de 18de en 19de eeuw groeide zijn roem tot grote hoogte. Schilderijen van Johannes Vermeer, die tegenwoordig wereldberoemd zijn, werden in die dagen als werken van Gabriël Metsu verhandeld. Samen met Vermeer, Jan Steen, Gerard ter Borch en Pieter de Hooch, behoort Metsu dan ook tot de leidende genreschilders van de 17de eeuw. Zijn taferelen uit het dagelijks leven geven een prachtig beeld van Nederlanders, hun kostuums en bezigheden in de Gouden Eeuw. Zij werden door Metsu met bijzonder gevoel voor details en materialen geschilderd.
 
Bron: rijksmuseum.nl

Mijn leven in de realiteit is een bitterzoete drank. Het is namelijk net als mijn bestaan in het algemeen een doorlopend verwerven van kennis en winnen van inzicht met betrekking tot die realiteit en mijn relatie ertoe. De inhoud van die specifieke kennis is treurig en teneerdrukkend, maar de vorm van kennis in het algemeen, het verwerven van inzicht, het doordringen tot de waarheid, dat is beslist aangenaam en vermengt telkens weer zijn zoetheid met al die bitterheid, vreemd genoeg.
 
Bron: Die Genesis des System, §534 (Deussen-editie XI, 405)

The Birds of America van de Amerikaanse vogelschilder John James Audubon (1785-1851) is het grootste en duurste boek ter wereld. Alle in die tijd bekende vogels van Noord-Amerika zijn hierin op ware grootte en in hun natuurlijke omgeving afgebeeld. Het boek bestaat uit vijf delen en bevat 435 platen die met de hand zijn ingekleurd. Het in Teylers Museum tentoongestelde exemplaar bevindt zich al sinds 1835 in de museumcollectie en is vanwege zijn kwetsbaarheid en kostbaarheid zelden te zien. De plaat in de vitrine van Teylers Museum toont de beroemde flamingo. De vogel was te groot om op het zogenaamde olifant-formaat te worden afgedrukt. Audubon beeldde de vogel daarom heel slim met gebogen nek af, zodat hij toch op het papier van 96 bij 67 centimeter paste.

In zijn tijd was The Birds of America al spraakmakend. De dynamiek die Audubon bij vogels suggereerde was spectaculair. Zijn romantische en uitdagende levensstijl sprak tot de verbeelding. Om alle vogels op papier vast te leggen bleef hij soms maanden van huis. Hoewel Audubon honderden vogels afschoot om ze in detail te kunnen tekenen, ontwikkelde hij zich gaandeweg tot een gepassioneerde natuurbeschermer. De Amerikaanse vogelbescherming draagt zelfs zijn naam: The National Audubon Society.
 
Bron: teylersmuseum.eu