Maandelijks archief: december 2010

aan mijn zoon Johannes

An meinen Sohn Johannes (1799) van Matthias Claudius
Matthias en Arthur
Matthias Claudius en Arthur Schopenhauer
Arthur Schopenhauer las in zijn pubertijd na de dood van zijn vader An meinen Sohn Johannes als een vaderlijk testament en bleef deze tekst zijn leven lang koesteren.
Lieber Johannes!
Die Zeit kommt allgemach heran, daß ich den Weg gehen muß, den man nicht wiederkommt. Ich kann Dich nicht mitnehmen und lasse Dich in einer Welt zurück, wo guter Rat nicht überflüssig ist.

An meinen Sohn Johannes, 1799

Allengs breekt de tijd aan dat ik de weg van al het aardse ga. Ik kan je niet meenemen en ik laat je achter in een wereld waar goede raad niet overbodig is… (…) De mens is hier niet thuis. Wanneer men zich een vreemde in de wereld voelt, is dat niet omdat er een innerlijke rijkdom bestaat waarop men zich zou kunnen laten voorstaan. Het innerlijk dat zich tegen het uiterlijk verzet, is arrogant. We zijn allemaal zondaars en een dergelijk dualisme is een zonde van ijdelheid. Vreemd zijn wij in deze wereld en tot iets hogers geroepen. Dat is echter niet onze verdienste maar een genade gave die het gevoel ontvangt.
 
Matthias Claudius in “An meinen Sohn Johannes” (1799)

An meinen Sohn Johannes [ christoph-moder.de ]

restaurateur

Louis Hersent (1777 – 1860) schilder van de Restauratie

Hersent 1821Na 1815 werd tijdens het Congres van Wenen de klok in Europa teruggedraaid en begon de Restauratie. (1815-1848) In Frankrijk kwam als vanouds weer een Lodewijk op de troon te zitten, en in heel Europa werd de monarchie de enige correcte staatsvorm. Nederland kreeg een koning Willem terug in plaats van een stadhouder Willem. De Restauratie betekende ook voor schilders dat hun programma veranderde. In de officiële Franse historieschilderkunst stond de rehabilitatie van het Franse koningsschap nu hoog op de agenda. Alle sporen van de Revolutie moesten worden uitgewist en Napoleon‘s ‘hofschilder’ Jean Jacques David verdween in ballingschap naar Brussel. Zijn leerling Louis Hersent mocht blijven en deed mee aan de Restauratie. Zijn werk is braaf en sentimenteel en heeft in tegenstelling tot het werk van zijn leermeester David het modernisme niet overleefd.

Louis XVI en Louis XVII
Wanneer je de portretten van Lodewijk XVI (onthoofd in 1793) en zijn opvolger Lodewijk XVIII naast elkaar ziet, lijkt het alsof er volmaakte continuïteit was en dat er nooit een Franse Revolutie was geweest.
Dat was nu precies de bedoeling van de Restauratie.

Louis HersentLouis Hersent was een van de vele leerlingen van Jacques Louis David en won in 1797 de Prix de Rome voor schilderkunst. Van 1802 tot 1831 was hij bijna jaarlijks met werk vertegenwoordigd in de Parijse Salon, het mekka van de toenmalige hedendaagse schilderkunst. Hersent is vooral bekend geworden met het werk dat hij tijdens de Restauratie (1816-1831) maakte zoals Lodewijk XVI Verlichter van de Bedroefden (1817) en Daphnis en Chloë (1819). Zijn schilderij Ruth (1822) werd aangekocht door de reactionaire koning Lodewijk XVIII en deze maakte hem zelfs tot Officier van het Legioen van Eer. Tijdens de regering van Karel X (1825-1830) bleef hij populair. Met Monniken van Mount St Gotthard (1824), vol dramatische romantiek, had hij weer veel succes. In 1831 nam Hersent, inmiddels was hij 54, voor de laatste keer deel aan de Salon met een aantal portretten van burgerkoning Louis-Philippe (1830-1848).

Louis Hersent 1817
Louis Hersent 1817 (detail)
Louis XVI distribuant ses bienfaits aux pauvres pendant le rigoureux hiver de 1788
Lodewijk XVI was in 1793 tot de guillotine veroordeeld. Hersent herstelde hem in 1817 in ere door hem te presenteren als weldoener. Maar in werkelijkheid had de koning zich niet druk gemaakt om het hongerende volk in de strenge winter van 1788 die aan de Revolutie vooraf ging…
Louis Hersent 1824
Louis Hersent 1824
Les religieus du mont Saint-Gothard

Louis Hersent [ en.wikipedia.org ]