Maandelijks archief: november 2004

meester van de melodie

vandaag 111 jaar geleden overleden:
Pjotr Iljitsj Tsjaikovski, 6 november 1893

Tsjaikovski werd door de Russen zelf als een westerse componist beschouwd. Hij was eerst ambtenaar, ging muziek studeren aan het conservatorium te St. Petersburg en werd toen leraar aan datzelfde conservatorium, tot een rijke bewonderaarster hem in 1877 in staat stelde, zijn leven geheel aan het componeren te wijden. Hij reisde veel, werd overal geëerd, maar was een eenzelvig en eenzaam mens. Zijn beschermster, mevrouw Von Meck, heeft hij nooit willen ontmoeten.

Tsjaikovski

Naast 6 symfonieën heeft hij o.a. pianowerken geschreven en werken voor viool. Vooral zijn Notenkrakerssuite en zijn balletmuziek worden vaak uitgevoerd. Tsjaikovski overleed op 54 jarige leeftijd aan cholera. Er wordt echter steeds weer aan deze doodsoorzaak getwijfeld. Het gerucht namelijk, dat hij zelfmoord gepleegd zou hebben door vergiftiging, is erg hardnekkig. [ Bron ]

Graf van Tsjaikovski
Graf van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski bij het Alexander Nevski klooster in Sint Petersburg

Bekende werken
Het Zwanenmeer (1876)
Eugen Onegin (1878)
Ouverture 1812 (1880)
Capriccio Italien (1880)
Romeo en Julia (laatste versie: 1880)
Doornroosje (1889)
Schoppenvrouw (1890)
De Notenkraker (1892)

pianovirtuoos

vandaag 15 jaar geleden overleden:
Vladimir Horowitz, 5 november 1989

Vladimir Horowitz werd in 1904 geboren in de Oekraïne. Van 1912 tot 1919 studeerde hij aan het conservatorium in Kiev. Zijn Amerikaanse debuut was op 12 januari 1928 in Carnegie Hall in New York met het New York Philharmonic. Op 21 december 1933 trouwde Horowitz met Wanda, de dochter van dirigent Arturo Toscanini. In 1939 vluchtten zij naar Amerika. In 1986 keerde Horowitz naar Rusland terug om concerten te geven in Moskou en Leningrad. Hij is in New York overleden.

Vladimir Horowitz

Albums
Horowitz Live and Unedited – The Legendary 1965 Carnegie Hall Return Concert (2003)
In the hands of the master (2003)
Horowitz rediscovered – Carnegie 1975 Legendary RCA recordings (2003)

Horowitz Live and Unedited, recensie door Jan Luijsterburg | vladimirhorowitzmusic.com

straathond in space

vandaag 47 jaar geleden:
eerste proefdier in de ruimte, 4 november 1957
(…) Op 3 november 1957 werd het 3-jarige hondje Laika de ruimte in gelanceerd. Men beweerde destijds dat het hondje in de Spoetnik 2 pijnloos was gestorven. Er werd gezegd dat het wezentje zeker 4 dagen en mogelijk zelfs 7 dagen had geleefd. Maar later is gebleken dat Laika al na enkele uren na de lancering stierf aan oververhitting en paniek.
 
Op het Wereld Ruimte Congres in Houston maakte Dimitri Malesjenko van het instituut voor biologische problemen in Moskou de nieuwste versie van de gebeurtenis rondom Laika bekend. Volgens Malasjenko begon de vochtigheidsgraad en de temperatuur in de satelliet na de lancering toe te nemen. 5 tot 7 uur na de lancering werden er geen levenstekenen van Laika meer waargenomen. Tijdens de 4e omloop om de aarde werd duidelijk dat het dier door oververhitting en stress was omgekomen. De sensoren die op Laika waren aangebracht, gaven aan dat de hartslag van het dier tijdens de lancering met factor 3 toenam. Toen er sprake was van gewichtsloosheid daalde de hartslag weer, maar dat duurde 3 keer zo lang als tijdens de proeven in een centrifuge op aarde. Daaruit bleek de enorme stress waar Laika onder leed.
Laika
Laika was een zwerfhond die van de straten van Moskou was geplukt. De Russische ruimtevaartautoriteiten maakten kort na de lancering bekend dat het niet de bedoeling was geweest dat Laika levend naar de aarde zou terugkeren. Laika was namelijk een proefdier om te kunnen onderzoeken of de mens veilig de ruimte in kon. Deze uitspraak van de Russische ruimtevaartautoriteiten leidden bij veel mensen tot verontwaardigde reacties. (…)
 
Bron: anw.hml.nl
postzegels

Laika bleek een trendsetter. De honden Belka en Strelka reisden daarna met de Spoetnik 5, Chernushka met de Spoetnik 9 , Zvezdochka met de Spoetnik 10 en Verterok en Ugolyok met de Kosmos 110.

Bij de NASA ging men weer een stapje verder. De Amerikanen schoten bij voorkeur apen de ruimte in: Gordo (Jupiter Missile AM-13, December 1958), Able en Baker (Jupiter Missile AM-18 May 1959), Sam (Mercury Little Joe 2, December 1959) en Miss Sam (Mercury Little Joe 4, January 21, 1960).

Bron: Animal Astronauts [ ham.spa.umn.edu ]