Raspoetin werd geboren op 10 januari 1871 in het district Tjoemen in Siberië. Hij wordt ook wel eens de gekke monnik genoemd, maar hij was eigenlijk een religieuze pelgrim. Hij speelde een belangrijke rol aan het hof van de laatste Russische tsaar Nicolaas II en had daardoor direct of indirect mede invloed op de val van het tsarisme en de opkomst van het bolsjewisme.
 
Het verhaal gaat dat Raspoetin door de hemelse moeder was aangeraakt en gevraagd was om naast het bed te verschijnen van de jonge prins Alexei om het bloeden te stoppen. Dit was gekomen door een ziekte die hemofilie heet en ervoor zorgt dat de kleinste wondjes al de oorzaak van doodbloeden kunnen zijn omdat het bloed niet stolt. De prins had deze (erfelijke) ziekte gekregen doordat het erg bij zijn moeder in de familie voorkwam, ook al had zij er zelf geen last van. Toen Raspoetin in 1905 in Sint-Petersburg aankwam kwam hij niet direct bij de tsarenfamilie terecht; hij maakte pas in 1907 contact toen de tsarina Raspoetin had opgeroepen. Door zijn grote macht aan het hof en op de Russische politiek en vooral door het feit dat veel mensen hem tijdens de Eerste Wereldoorlog als Duits spion zagen, werd hij vooral door de Russische adel steeds meer gewantrouwd. Hij werd in de nacht van 28 op 29 december 1916 door de Russische prins Felix Joesoepov vermoord.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Eichmann werd op 15 december 1961 ter dood veroordeeld omdat hij verantwoordelijk was voor de deportatie, beroving en dood van miljoenen joden. Hij had joden met opzet in omstandigheden laten leven die moesten leiden tot de dood. Hij werd verantwoordelijk gehouden voor de deportatie van een half miljoen Polen, veertienduizend Slovenen, tienduizend zigeuners en honderd Tjechische kinderen. Eichmann werd op 31 mei 1962 opgehangen in de Ramleh gevangenis. Kort voor hij werd opgehangen waren zijn laatste woorden:
 
“In einem kurzen Weilchen, meine Herren, sehen wir uns ohnehin wieder. Das ist das Los aller Menschen. Gottgläubig war ich im Leben. Gottgläubig sterbe ich. Es lebe Deutschland. Es lebe Argentinien. Es lebe Österreich. Das sind die drei Länder, mit denen ich am engsten verbunden war. Ich werde sie nicht vergessen.”
 
Eichmann kreeg geen graf. Zijn as werd uitgestrooid boven de Middellandse Zee.

Eichmann vond dat hij geen straf verdiende, omdat hij een gezagsgetrouwe ambtenaar was. Hij zou slechts bevelen hebben uitgevoerd. “Waarom ik,” vroeg hij steeds. “Waarom niet de locale politie, duizenden van hen? Zij zouden worden doodgeschoten als zij geweigerd hadden om de joden bijeen te brengen voor de dodenkampen. Waarom hen niet ophangen omdat ze niet wensten te worden doodgeschoten? Waarom ik? Iedereen nam deel aan de moord op de joden.”
 
Bron: users.pandora.be