De Nobelprijs is een jaarlijkse geldprijs voor wetenschappers die een opmerkelijke prestatie hebben geleverd op het gebied van de Natuurkunde, Scheikunde, Fysiologie of Geneeskunde, Letterkunde en bevordering en behoud van de Vrede. Daarnaast wordt sinds 1968 jaarlijks de Nobelprijs voor de Economische wetenschappen uitgereikt. Deze laatste prijs wordt gesubsidieerd door de Sverige Riksbank. Hoewel het met de prijs verbonden bedrag niet onaanzienlijk is, is het prestige en de erkenning die men door het winnen van een Nobelprijs krijgt voor de meeste winnaars de belangrijkste beloning.
 
De prijs voor de Vrede is de enige die wordt toegekend door de Noorse regering (Noorse parlementaire Nobelcommissie). De andere prijswinnaars worden genomineerd door verschillende Zweedse universitaire commissies (het Zweedse Karolinska Instituut in Stockholm). De prijs is bij testamentaire beschikking ingesteld door de schatrijke Zweedse industrieel Alfred Nobel. De eerste ceremoniële prijsuitreiking vond plaats in 1901, in de Oude Muziekacademie van Stockholm. Vanaf 1902 vindt de uitreiking volgens traditie jaarlijks plaats op 10 december, de sterfdag van Nobel, door de Zweedse en de Noorse koning, respectievelijk in de Concertzaal van Stockholm (Stockholms Konserthus) en in het stadhuis van Oslo.
 
De prijs, tegenwoordig 10 miljoen Zweedse kronen (ca. 1,1 miljoen euro), is bedoeld ter ondersteuning van verder onderzoek, zonder dat de prijswinnaar zich met de financiering daarvan hoeft bezig te houden.
 
Bron: nl.wikipedia.org

nobelprize.org
alle winnaars van de Nobelprijs voor de vrede

Peter Kropotkin was een Russische Prins, die in 1852 in Moskou geboren werd en aanvankelijk deel uitmaakte van de heersende aristocratie. Hij werkte een tijdje als page voor Alexander II. Hoewel hij grote belangstelling had voor politiek, raakte hij moeilijk aan de bak, vanwege zijn kritische houding. Uiterst teleurgesteld in de manier waarop er in Siberiëhervormingen waren doorgevoerd door het tsaristische regime, sprak hij zich vanaf dan alsmaar meer en openlijk uit. Zijn ideeën brachten hem in gevaarlijk vaarwater onder het autoritaire bestuur van pre-revolutionair Rusland. In 1874 werd hij gevangen gezet. Twee jaar later kon hij ontsnappen en vluchten naar Zwitserland, een eerste halte in wat een lang verblijf op diverse plaatsen in Europa zou worden.
 
Tijdens zijn verblijf in Zwitserland ontwikkelde hij ondanks zijn aristocratische achtergrond openlijke voorkeur voor socialistische theorieën. Als prins kon hij gelukkig dus ook ruimschoots de tijd nemen om zich onledig te houden met dergelijke diepe gedachten. Hij werd vanwege zijn alternatieve denkwijze wel telkens genoodzaakt te verhuizen, daartoe gedwongen door intolerante regimes. Eerst naar Zwitserland, later ging hij in Frankrijk wonen en sympathiseerde er met de Tweede Internationale. Die vond honderd jaar na de Franse Revolutie te Parijs plaats en voerde, als hoofdgedachte, de diepe bewondering en herinnering aan die revolutie aan, en de lof voor daaropvolgende opstanden van 1848 en 1873. Kropotkin’s revolutionaire sympathieën werden echter nergens geapprecieerd: hij werd overal vervolgd en gevangen gezet. Hij is vooral bekend geworden met zijn anarchistische gedachtegoed dat hij ontwikkelde tijdens zijn verblijf in het politiek onverdraagzame Europa aan het einde van de 19e eeuw.
 
Bron: pandora.be