Hatch Show Print in Nashville is een kleine drukkerij waar nog altijd ambachtelijk wordt gewerkt zoals aan het einde van de negentiende eeuw. Teksten worden in lood gezet en het drukwerk wordt met traditionele drukpersen afgedrukt. Het anachronistische drukwerk van Hatch Show Print is al 125 jaar geliefd bij countryartiesten. Tegenwoordig maakt de drukkerij deel uit van de Country Music Hall of Fame.

Hatch Show Print [ countrymusichalloffame.org ]

De Groene Amsterdammer, het oudste opinieblad van ons land (sinds 1877) kijkt terug op tien jaar populisme in Nederland. Pim Fortuyn, de ‘goddelijke kale’ zoals Theo van Gogh hem noemde, was er de vader van. De eerste politieke moord in Nederland sinds de moord op de gebroeders De Wit in 1672, heeft een aardverschuiving veroorzaakt in de Haagse politiek. De puinhopen van Pim staat er op de cover van het nieuwste nummer bij een wat akelige tekening van Pim Fortuyn. In het binnenwerk staat een nog veel akeliger tekening van Pim’s ontzielde schedel op het asfalt. De Groene Amsterdammer beziet het martelaarschap van Pim Fortuyn met bijzonder veel scepsis. In 2002 leidde de cultus rond Fortuyn tot de stormachtige opkomst (en even later weer tot de stormachtige neergang) van de LPF. Bovendien is de populistische PVV een erfgenaam van Fortuyn. Terwijl de gevestigde partijen sinds 6 mei 2002 rekening moeten houden met het populisme als machtsfactor binnen de Nederlandse politiek, durft De Groene openlijk te spreken over De puinhopen van Pim.

H.J.A.Hofland over tien jaar populisme in Nederland | De verweesde erfenis

In de dagen voor dodenherdenking stond er op de televisie weer veel oorlogsdrama geprogrammeerd. Atonement van regisseur Joe Wright werd dinsdagavond met veel reclame ertussen uitgesmeerd van half negen tot elf uur op RTL8. Wright had al eerder met superster Keira Knightly het bekendste boek van Jane Austen verfilmd. Atonement naar het boek van Ian McEwan uit 2001 is ook weer een onvervalst Brits zedendrama in de upperclass. Het toneel is alleen verplaatst van 1815 naar 1935 waardoor het wat minder om de kostuums draait en de zeden meer naar voren kunnen komen. (zie trailer hieronder) Het eerste gedeelte van de film dat zich afspeelt op een enorm Engels landgoed, riep bij mij Brideshead Revisited in de herinnering.

Atonement is een volbloed esthetische film. De personages zijn erg goed gecast en Saoirse Ronan die de 13-jarige Briony Tallin speelt, ziet er met haar bleke gezichtje en haar grote blauwe ogen uit alsof ze zo uit een laat-Victoriaanse schilderij van John William Waterhouse is weggelopen. Art director Ian Bailie die zeer terecht genomineerd werd voor een oscar, heeft zijn inspiratie duidelijk uit de Pre-Raffaelitische en Victoriaanse schilderkunst. We zien een variatie op Ophelia en talloze zonovergoten Victoriaanse prenten. Het indrukwekkendste cinematografische kunstje in Atonement is zonder meer het ´bravoure shot´ op het strand van Dunkerque. In één enkele shot van vijfenhalve minuut, laat Seamus McGarvey (director of photography) hoofdrolspeler James McAvoy volgen die tussen de duizenden Engelse soldaten op het strand en de boulevard door zwalkt. Het is een knap staaltje van crowd managing. Terwijl de camera overal tussendoor zwenkt, gebeurt er van alles op het strand. De belichting en de fotografie zijn steeds om je vingers bij af te likken en Atonement is voor mij in de eerste plaats een betoverende kijkervaring.

Ik ben trouwens erg benieuwd naar de nieuwste verfilming van Anna Karenina waarin regisseur Joe Wright opnieuw samenwerkt met Keira Knightly en zijn cinematograaf Seamus McGarvey. Op 12 oktober wordt de film in Nederland uitgebracht. Zou Keira Knightly de legendarische Greta Garbo als Anna Karenina gaan overtreffen? Ik betwijfel het. Garbo was mooi én ongelukkig en was daardoor van nature al Tolstoi‘s tragische hoofdpersoon. Knightly is alleen maar mooi en mist de droevige uitstraling van Garbo. Het hangt er van af hoe subtiel ze de gekwelde Anna kan spelen.

Atonement [ nl.wikipedia.org ]