Het Holland Festival is dit jaar helemaal into Pärt. Vier werken worden uitgevoerd: Miserere, Stabat Mater, Como Cierva Sedienta, en Kanon Pokajanen. Over dit laatste stuk kon je dinsdag hier al lezen.
De artistiek en zakelijk directeur van het Holland Festival menen dat zijn muziek hemels is. Om in de sfeer van het thema Heaven and Hell te blijven, schrijven ze “Laat u verleiden door onder meer de hemelse muziek van Arvo Pärt, de demonische klanken van Louis Andriesen ( … ). Ongetwijfeld zal dit als een compliment bedoeld zijn voor Louis Andriesen.

Programma
Arvo Pärt: Miserere (7 juni, Nieuwe Kerk)
Arvo Pärt: Stabat Mater (8 juni, Muziekgebouw aan ‘t IJ)
Arvo Pärt: Como Cierva Sedienta (9 juni, Muziekgebouw aan ‘t IJ)
Arvo Pärt: Kanon Pokajanen (10 juni, Nieuwe Kerk)
Arvo Pärt en Alexander Knaifel (18 juni, Het Concertgebouw)

Sinds Willy Vandersteen van Suske en Wiske een studioproduct maakte, is de kwaliteit van de verhalen en tekeningen erbarmelijk. Kamagurka maakte er zelfs een liedje over. Hergé heeft dat direct goed gezien en de degeneratie van zijn geesteskind voor en na zijn dood weten te voorkomen. De liefhebber heeft liever 20 goede dan 200 slechte albums. Gelukkig zijn het er, dankzij de productiviteit in de jaren vijftig meer geworden: Zeker 30 Suske en Wiske’s vind ik nog altijd de moeite waard. Hieronder een lijstje van de eerste 41 albums, die ik allemaal in mijn verzameling heb, met als mijn favorieten: 












