Maandelijks archief: april 2012

levensvreugde

vandaag vieren we in de Orthodoxe Kerk het Feest van de Opstanding
Vader Alexander Schmemann over de betekenis van Pasen
Verrijzenis is de verschijning in deze wereld, die volledig gedomineerd wordt door de tijd en dus door de dood, van een leven dat geen einde zal hebben.
In het centrum van het liturgische leven en in het centrum van de meetbare tijd, staat het Feest van de opstanding van Christus. Wat is opstanding? Verrijzenis is de verschijning in deze wereld, die volledig gedomineerd wordt door de tijd en dus door de dood, van een leven dat geen einde zal hebben. Degene die is opgewekt uit de doden, zal nooit meer sterven. In deze wereld en niet ergens anders, dus niet in een wereld die ons vreemd is, maar in onze wereld, verscheen er op een ochtend Iemand Die voorbij de dood is en toch ook helemaal in onze tijd staat. De betekenis van de opstanding van Christus, deze grote vreugde, is het centrale thema van het christendom en dit mysterie is in zijn zuiverheid bewaard door de Orthodoxe Kerk. Daarom is er veel waarheid gelegen in de stelling dat de Opstanding van Christus het centrale thema is van de Orthodoxie en het middelpunt van haar ervaring.
 
Bron: schmemann.org
orthodox girl
Ik zeg u: Wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt als een kind, zal het voorzeker niet binnengaan. (Marcus 10: 14-16)
(photo: ourorthodoxlife.blogspot.com)
Dit is de geheime kracht, de ware wortel van de christelijke ervaring. Alleen in het kader van deze vreugde kunnen we al het andere begrijpen.
Het enige, in het bijzonder in de wereld van het kind, wat het kind gemakkelijk accepteert, is blijdschap. Wij hebben het christendom zo volwassen, zo ernstig, zo verdrietig en zo plechtig gemaakt, dat we het bijna hebben ontdaan van die vreugde. Maar Christus Zelf zei: “Wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt als een kind, zal het voorzeker niet binnengaan.” (Marcus 10: 14-16) Om te worden als een kind zoals Christus het bedoelt, moeten we vatbaar zijn voor die geestelijke vreugde, die voor een volwassene bijna niet meer bereikbaar is. Het binnentreden van de gemeenschap met de dingen, de natuur en andere mensen zonder verdenking, angst of frustratie. We gebruiken vaak de term “genade”. Maar wat is genade? Het Griekse woord charisma betekent niet alleen genade, maar ook vreugde. “En ik zal je de vreugde geven die niemand je ontnemen zal …” Als ik zo de nadruk leg dit punt, dan is dat omdat ik zeker weet dat, als we een boodschap voor elkaar hebben, dat het de boodschap van paasvreugde is, die zijn hoogtepunt heeft in de Paasnacht. Wanneer we met z’n allen bij de deur van de kerk staan en de priester heeft gezegd: “Christus is opgestaan!”, dan wordt de nacht volgens de heilige Gregorius van Nyssa, “lichter dan de dag.” Dit is de geheime kracht, de ware wortel van de christelijke ervaring. Alleen in het kader van deze vreugde kunnen we al het andere begrijpen.
 
Bron: schmemann.org

secondo Pasolini [ 2 ]

De tijdgenoten van Jezus volgens Pier Paolo Pasolini
gewassen tekeningen naar Il Vangelo Secondo Matteo
 

Pier Paolo Pasolini volgde in zijn visuele vertelling van het Evangelie volgens Mattheus het realisme van de Italiaanse schilder Caravaggio. Hij was niet de enige cineast bij wie je de erfenis van Caravaggio duidelijk kunt zien. Het naoorlogse Italiaanse neorealisme is vaak doortrokken van de rauwheid van de vroeg 17e eeuwse Italiaanse meester.

schetsboek
tijdgenoten van Jezus uit
Il Vangelo Secondo Matteo

Het naoorlogse Italiaanse neorealisme had zijn wortels in het naturalisme en sociaal realisme van de laat-negentiende eeuwse literatuur en schilderkunst. Deze werden gekenmerkt door verhalen en taferelen die zich afspelen onder de arme, werkende klasse. Er werd bij voorkeur op locatie gefilmd en in lange shots. Voor bijrollen maar soms ook voor hoofdrollen werden niet-professionele acteurs gebruikt. Zo speelde bijvoorbeeld in Ladri di biciclette van Vittorio De Sica niet één professionele acteur. Ook Pier Paolo Pasolini gebruikte voor Il Vangelo Secondo Matteo geen professionals en koos de karakteristieke koppen die boekdelen spreken uit de locale Siciliaanse bevolking. Het zijn de verweerde gezichten en het droge landschap waarmee Pasolini met minimale cinematografie “zijn” Evangelie volgens Mattheus vertelt.

God tussen de potten en pannen [ Woest & Vredig ]

secondo Pasolini [ 1 ]

De tijdgenoten van Jezus volgens Pier Paolo Pasolini
gewassen tekeningen naar Il Vangelo Secondo Matteo
 

Pier Paolo Pasolini volgde in zijn visuele vertelling van het Evangelie volgens Mattheus het realisme van de Italiaanse schilder Caravaggio. Hij was niet de enige cineast bij wie je de erfenis van Caravaggio duidelijk kunt zien. Het naoorlogse Italiaanse neorealisme is vaak doortrokken van de rauwheid van de vroeg 17e eeuwse Italiaanse meester.

schetsboek
tijdgenoten van Jezus uit
Il Vangelo Secondo Matteo

De Italiaanse schilder Caravaggio is waarschijnlijk de enige schilder die in de schilderkunst twee revoluties tegelijk ontketende. De ene is die van het chiaroscuro, het gedramatiseerde licht-donker contrast. De andere is die van het realisme. Caravaggio brak met het geïdealiseerde religieuze schilderij. Hij schilderde de apostelen niet langer als gedistingeerde Griekse filosofen, maar als vissers en mannen van het volk, zoals hij ze dagelijks in Napels zag, met rauwe, doorgroefde koppen met scheve tanden in de mond en sjofel gekleed.

schetsboek
kinderen, de rijke jongeling (midden)

Caravaggio‘s rauwe realisme werd aanvankelijk door de katholieke kerk met grote terughoudendheid ontvangen. Maar al snel zag de kerk in dat het realisme inzetbaar was in de PR naar de gewone man. Tijdens de Contrareformatie werd het realisme door de katholieke kerk gebruikt als visueel communicatiemiddel om de band met het gewone volk te bevestigen en te versterken.

caravaggio-foundation.org